Άπαντες οι δημοσιολογούντες εν Ελλάδι, σε όλες τις αναλύσεις που κάνουν αναφέρονται σε δεύτερες εκλογές, που θα ακολουθήσουν αυτές της Άνοιξης του 2027 οι οποίες και δεν προβλέπεται να οδηγήσουν σε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Γιατί τόση σιγουριά;
Η σιγουριά σχετίζεται με το ότι πρώτο κόμμα (και μάλιστα με το Bonus) προβλέπεται να είναι η ΝΔ, και ούτε ένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν φαίνεται διατεθειμένο να συγκυβερνήσει μαζί της.
Μια εναλλακτική κυβερνητική λύση θα περιλάμβανε σχεδόν όλα τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, από τον Τσίπρα και την Καρυστιανού μέχρι την Κωνσταντοπούλου και τον Βελόπουλο.
Ας συμφωνήσουμε ότι μια τέτοια λύση δεν μπορεί να "περπατήσει".
Αφού κανείς δεν συνεργάζεται με τη ΝΔ και κυβέρνηση δεν μπορεί να σχηματιστεί χωρίς τη ΝΔ, αναγκαστικά - λένε σχεδόν όλοι - θα οδηγηθούμε σε δεύτερες κάλπες. Διατηρώ σοβαρές ενστάσεις.
Ας δούμε μια εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος και κατανομής εδρών στη βάση των τελευταίων δημοσκοπήσεων και με μια σχετικά αισιόδοξη για τον κο Σαμαρά εκτίμηση για την εκλογική επίδοση του κόμματός του.
Σε αυτό το σενάριο - που δεν μοιάζει και εντελώς παράλογο στην παρούσα συγκυρία -, είτε η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα αποκτήσουν μια εντελώς οριακή πλειοψηφία, είτε για το σχηματισμό κυβέρνησης θα απαιτηθεί και η συμβολή του νεοσύστατου κόμματος Σαμαρά.
Ασκήσεις επί χάρτου θα πει κάποιος, υπό την έννοια ότι τόσο ο Σαμαράς είναι στα μαχαίρια με τη ΝΔ, το δε ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευτεί ακόμα και στο συνέδριό του να μην συνεργαστεί μετεκλογικά με τη ΝΔ, πόσο δε μάλλον να αποδεχθεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό.
Καλά όλα αυτά, όμως την επομένη των εκλογών θα έχει μεσολαβήσει ένα αποτέλεσμα το οποίο θα θέσει ισχυρά διλήμματα επί τάπητος.
Και δεν αναφέρομαι στην ανάγκη η χώρα να αποκτήσει κυβέρνηση, μιας και οι ανάγκες της χώρας δεν ταυτίζονται κατ‘ ανάγκη και με τις ανάγκες των πολιτικών.
Ας δεχθούμε ότι οδηγούμαστε σε δεύτερες κάλπες. Με ποιο στόχο; Να φτάσει η ΝΔ στο 37-38%; Αν όντως ξεκινήσει από μια βάση πέριξ του 29%, ο στόχος αυτός είναι ανέφικτος όσο έντονα και αν τεθεί το διακύβευμα της κυβερνησιμότητας.
Αν αυτό δεν δύναται να επιτευχθεί, τι μπορεί να προσφέρουν οι δεύτερες εκλογές; Το μόνο που θα πετύχουν είναι να μεταβληθούν οι συσχετισμοί των κομμάτων. Θα αυξηθεί η επιρροή των 2 πρώτων κομμάτων (ΝΔ και ΕΛΑΣ) εις βάρος σχεδόν όλων των υπολοίπων.
Ποιοι θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι; Το ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Σαμαρά.
Το ΠΑΣΟΚ θα μπει σε μια μέγγενη όπου από τη μία οι κεντρογενείς ψηφοφόροι του θα καλοβλέπουν ψήφο στον Μητσοτάκη για να επιτευχθεί η πολιτική σταθερότητα. Από την άλλη, κάποιοι πιο αριστεροί πιθανότατα θα ακούσουν τις σειρήνες του κόμματος Τσίπρα, που θα καλούν σε "προοδευτική" πανστρατιά προκειμένου να ηττηθεί η ΝΔ.
Το ΠΑΣΟΚ θα χάνει από αριστερά και δεξιά χωρίς να έχει και αφήγημα να παρουσιάσει. Τι θα πει τότε; Να βγει πρώτο κόμμα με μια ψήφο διαφορά;
Το κόμμα Σαμαρά που θα τραβήξει και ψήφους διαμαρτυρίας ψηφοφόρων της ΝΔ, θα κινδυνεύει να χάσει μεγάλο κομμάτι της εύθραυστης δυναμικής του, από κόσμο που θα θεωρεί πως έστειλε το "μήνυμα" αλλά καλό είναι πλέον να επιστρέψει στη βάση του για να αποτρέψει μια νέα περιπέτεια με υπογραφή Τσίπρα.
Τα 2 λοιπόν αυτά κόμματα, θα πρέπει με δική τους πρωτοβουλία να οδηγήσουν σε δεύτερη κάλπη, από την οποία είναι σίγουρο ότι θα χάσουν και το μόνο που θα μένει να ειδωθεί θα είναι το πόσο θα χάσουν. Θα πρόκειται απλά για απώλεια δυνάμεων ή για πανωλεθρία; Δεν αποκλείω καθόλου το δεύτερο.
Τα κόμματα όσο κοντόφθαλμη στρατηγική και αν έχουν και όσο περιορισμένη και αν είναι η οπτική της ηγεσίας τους, στα πολύ δύσκολα και κρίσιμα, έχουν τη λογική τάση να αποφεύγουν την αυτοκτονία.
Σε αυτό θα στοιχημάτιζα.
Σε δεύτερες εκλογές, όχι.
Add comment
Comments