Το μεταναστευτικό είναι ένα ζήτημα που θα τροφοδοτεί τη δημοσιότητα κατά κύματα και σε τακτές περιόδους. Τη μία θα είναι η Θέουτα, την άλλη η Ιταλία, αργότερα ένα Ελληνικό νησί. Σαν φαινόμενο είναι και θα παραμείνει επίκαιρο, πιεστικό και αναπόδραστο.
Αποτέλεσε το βασικό διακύβευμα της λεγόμενης και "δεξιάς" της Ευρώπης, που σε αυτό ανακάλυψε προνομιακό χώρο για να θέσει τις ισχυρές βάσεις ανάπτυξής της.
Οι κεντρώοι κάποια στιγμή αποφάσισαν να υιοθετήσουν τον πυρήνα της ρητορικής της "δεξιάς", με στόχο να αμβλύνουν τη δυναμική της και να περιορίσουν την παρουσία των τέκνων του Αιόλου στα πανιά των πάσης φύσεων χρυσαυγιτών.
Για να το καταφέρεις όμως αυτό, πρέπει να είσαι έτοιμος να κατεβείς όλα τα σκαλοπάτια του ρητορικού κατήφορου. Μπορούν όμως οι κεντρώοι να ισχυριστούν ότι θα πνίγουν μετανάστες κατά χιλιάδες μεσοπέλαγα;
Προφανώς και όχι. Μπορούν όμως ευκόλως οι Βελόπουλοι, διευρύνοντας την επιρροή τους σε ένα κοινό που μεγενθύνεται ευθύνη και των μετριοπαθών. Και με ευκολία να μοιράζουν στο κοινό αυτό και τριχίλιαρα ως συντάξεις από τηλεοράσεως.
Το μεταναστευτικό όμως βέβαια δεν είναι εφεύρημα. Είναι γεγονός. Που μεταξύ άλλων αποτελεί θρυαλίδα στις δυτικές κοινωνίες παράγοντας προϋποθέσεις δομικών κοινωνικών μεταβολών σε πολιτισμικό επίπεδο.
Παράλληλα όμως, είναι πολύ δύσκολο στην κατανόηση και τη διαχείρισή του για να επιλυθεί από γελοίους Ναπολέοντες που υπόσχονται να συνθλίψουν τις ορδές των αλλοθρήσκων στα Άουστερλιτς και τον πύργο της Βιέννης.
Διαβάστε ακόμα: Συντάξεις χωρίς γεννήσεις δεν υπάρχουν
Αυτός που θέτει σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή για να περάσει "απέναντι" είναι αυτονόητο ότι πολύ συχνά δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει εκτός από την "πείνα" του. Και τον πεινασμένο δεν μπορούν να τον σταματήσουν οι νεότερες Ευρωπαϊκές γενιές του γάλα από αρακά στον φρέντο εσπρέσο.
Σήμερα, η δυναμική της μετανάστευσης κατευθύνεται υπό τις σύγχρονες ιαχές του "America America", του ονειρικού ταξιδιού προς την ελευθερία και την αξιοπρεπή διαβίωση.
Πολύ σύντομα η μετανάστευση θα κατευθύνεται από τη δυναμική της νομοτέλειας.
Όταν ένας πολιτισμός γερνάει και δεν ανανεώνεται, είναι νομοτέλεια ιστορική ότι θα καταληφθεί από ορδές εξ ανατολών, ή εξ όποιου άλλου σημείου του ορίζοντα.
Η Ελλάδα υποφέρει από πυρκαγιές. Έχουν μειωθεί τα δάση της; Όχι. Έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες κατά 22%. Γιατί; Γιατί η εγκαταλελειμμένη καλλιεργήσιμη γη σταδιακά καταλαμβάνεται από την φύση και γίνεται δάσος.
Σε λίγες δεκαετίες θα είμαστε 6 εκ. Έλληνες σε αυτή τη χώρα. Και ποιος θα καλλιεργεί τα χωράφια που μονίμως θα εγκαταλείπουμε; Αυτοί που σήμερα εισάγονται από την πολιτεία για να βοηθήσουν στη συγκομιδή.
Νομοτέλεια. Η φύση απεχθάνεται τα κενά.
Η προσεκτική και επιλεγμένη από το ίδιο το κράτος μετανάστευση, είναι εφικτή όταν οι δυνάμεις της νομοτέλειας δεν έχουν λόγο να κινήσουν τους τροχούς της ιστορίας. Όταν όμως αρχίσουν να κινούνται από τη δύναμη της ροής, τα υπόλοιπα είναι ρομαντικοί οραματισμοί.
Στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στην Κίνα και στις δυναμικές οικονομίες της Ν.Α. Ασίας, οι άνθρωποι δεν γεννάνε παιδιά. Ένα με το ζόρι. Στη Ν. Κορέα ούτε καν ένα. Φταίει η οικονομική δυσχέρεια, η ανασφάλεια και η ακρίβεια;
Το Λουξεμβούργο έχει ΑΕΠ ανά κάτοικο €150.000 και παιδιά ανά Λουξεμβουργιανή σε καταγωγή γυναίκα 1,14. Η Σιγκαπούρη είναι 5η στον κόσμο σε ΑΕΠ ανά κάτοικο και κάθε γυναίκα γεννάει 0,87 παιδιά! Έχουν και εκεί οικονομική αβεβαιότητα;
Πολλές κυβερνήσεις σε πολλές χώρες έχουν κατά καιρούς υιοθετήσει ισχυρά οικονομικά κίνητρα για να ενισχύσουν τις γεννήσεις. Πουθενά δεν επέφεραν μόνιμα αποτελέσματα.
Το επιχείρημα "δώστε μας λεφτά να κάνουμε παιδιά" δεν "παίζει". Και τα λεφτά σου δίνεις και τη δουλειά σου δεν κάνεις. Όσο βελτιώνεις το βιοτικό επίπεδο τόσο αρνείται το ζευγάρι να θυσιάσει μέρος του στην ανατροφή παιδιών.
Άλλωστε το επιχείρημα πλέον παίρνει άλλες διαστάσεις. Δεν ισχύει το "δώστε μας λεφτά να κάνουμε παιδιά". Ισχύει το "κάντε παιδιά για να έχετε λεφτά".
Χωρίς παιδιά θα μειωθεί η παραγωγικότητα, θα περάσουμε σε οικονομική στασιμότητα και ύφεση, χαμηλότερα εισοδήματα και το κυριότερο: Καθόλου συντάξεις.
Θα παρακαλάμε τα ανθρωποειδή ρομπότ της ΑΙ να μας σώσουν από την οικονομική παρακμή.
Από την ερημοποίηση όμως των χωρών μας δεν θα μπορούν να μας σώσουν.
Θα φροντίσουν για αυτό τα εκατοντάδες εκατομμύρια που με σταθερούς ρυθμούς γεννιούνται σήμερα στην Αφρική
Add comment
Comments