Γελοία πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες του χρηματοπιστωτικού συστήματος

Published on November 19, 2026 at 4:04 PM

Εχθές, το Ελληνικοό κοινοβούλιο, οι εθνοπατέρες και εθνοσωτήρες, αποφάσισαν τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τους σατανιστές servicers. Εκλογές έρχονται, ώρα να παιχτούν και μερικά πολιτικά παιχνιδάκια. Εις βάρος της χώρας, πάντα. Αλλά, ποιος νοιάστηκε για τη χώρα για να νοιαστούν αυτοί.

Από τον Τηλέμαχο | Συντακτική ομάδα Greece2Day

Γιατί κατατέθηκε πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, σήμερα, μετά από 10 χρόνια λειτουργίας των servicers στην Ελλάδα, και λίγους μήνες πριν από τις εκλογές; Τώρα ευαισθητοποιήθηκαν; Με πολύ περίεργο και πολύ βραδυφλεγή τρόπο ενεργοποιείται η ευαισθησία τους. Προφανώς κανείς τους δεν ευαισθητοποιήθηκε. Απλά ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ έχουν έναν κοινό εχθρό. Τον Τσίπρα. Και σκέφτηκαν το πολύ απλό: Αφού επί Τσίπρα ξεκίνησε η λειτουργία των services στην Ελλάδα, και μάλιστα με επισπεύδοντα τον ξάδελφο του Τσακαλώτου, δεν στήνουμε μια εξεταστική επιτροπή να του τα χώνουμε κάθε μέρα, χωρίς να μπορεί αυτός να απαντήσει, αφού δεν έχει και εκπροσώπηση στη βουλή;

Σατανικό; Απλά γελοίο. Και θα ρωτήσει κάποιος: Μα καλά, επί Τσίπρα, αυτοί που ζητάνε σήμερα εξεταστική επιτροπή, ήταν υπουργοί του, υφυπουργοί του, περιφερειάρχες, μεγαλοστελέχη, τον εαυτό τους θα ψάξουνε; Ναι, ήταν όλα αυτά, αλλά δεν ήταν πρωθυπουργοί ή υπουργοί οικονομικών. Και ο μεν τότε πρωθυπουργός και ο Χουλιαράκης είναι στην ΕΛΑΣ, ο δε Τσακαλώτος στη Νέα Αριστερά. Πιο έξυπνος είναι ο Τσίπρας που έγραψε βιβλίο κατηγορώντας όλους τους άλλους για να αθωώσει τον εαυτό του; Γράφουν και αυτοί δικό τους βιβλίο για να κατηγορήσουν τον Τσίπρα και να αθωώσουν τον εαυτό τους. Μία του και μία τους. Και αφού δεν έχει εκπροσώπηση στη βουλή, ας παρακολουθεί τις συνεδριάσεις από τον εξώστη.

Η κυβέρνηση; Η κυβέρνηση αδιαφορεί. Τι τη νοιάζει για τους γκαϊλέδες των άλλων; Δεν μπλέκεται. Ψηφίζει παρών και είναι σαν να λέει "από πίτα που δεν τρως, τι σε νοιάζει και αν καεί. Βγάλτε τα μάτια σας". Σιγά μην κάτσει να χολοσκάσει για τον Τσίπρα. Ωραίες αντιλήψεις. Υπεύθυνες, τεχνοκρατικές. Μια βουλή αντάξια των χαχόλων στα social media.

Ουδείς σκέφτεται, έστω και για ένα μιλισεκόντ, ότι η δαιμονοποίηση μιας διαδικασίας, ο αφορισμός συλλήβδην του χρηματοπιστωτικού συστήματος για το χάιδεμα των αυτιών των κακοπληρωτών, δεν θα έχει χαμένο κανέναν Τσίπρα, καμία Δούρου, και καμία ημιπαράφρονα με κοράκια. Αυτοί όλοι, μονά ζυγά, κερδισμένοι θα είναι. Μόνη χαμένη θα βγει η Ελληνική οικονομία. Που έχει ανάγκη την ορθολογική λειτουργία του συστήματος αυτού, που συνεπάγεται την επικράτηση της αντίληψης ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι δωρεάν, δεν χαρίζεται, δεν ανταλλάσσεται με ψήφους. Κερδίζεται με σκληρή δουλειά, επιμέλεια, συνέπεια και καλλιέργεια εμπιστοσύνης.


Οι servicers ούτε Ελληνικό φαινόμενο είναι ούτε εμφανίστηκαν στο κενό. Οι τράπεζές μας αντιμετώπιζαν ένα τσουνάμι επισφαλειών. Είχαν 2 επιλογές. Είτε να απασχολούν το μεγαλύτερο ποσοστό του προσωπικού τους για να μαζεύουν δίευρα από τους κακοπληρωτές, αναλαμβάνοντας τεράστια κόστη ευκαιρίας, και με στελέχη που θα έτρεμαν να υπογράψουν έναν διακανονισμό με κούρεμα, μην και βρεθούν αργότερα στην πόρτα του εισαγγελέα. Είτε να μεταβιβάσουν τις επισφάλειες αυτές σε εξιδεικευμένες στην διαχείριση επισφαλειών εταιρείες, έναντι ενός ποσού. Προφανώς, το ποσό αυτό δεν ήταν όσο θα μπορούσαν να μαζέψουν από μόνες τους οι τράπεζες. Για να αναλάβει κάποιος μια δουλειά, πρέπει να αποβλέπει σε κάποιο κέρδος. Από την άλλη όμως, οι τράπεζες, έβγαλαν την καμπούρα από την πλάτη τους, μάζεψαν άμεσα μια ρευστότητα, μείωσαν τα κόστη διαχείρισης κόκκινων δανείων και επικεντρώθηκαν στο πραγματικό τους αντικείμενο. Αυτό στην αγγλοσαξωνική επαρχία το λένε win win. Στην Τουρκία δε, καζάν, καζάν.

Ποιοι δεν κέρδισαν; Οι κακοπληρωτές. Άλλο να διεκδικεί την απαίτησή του ένας υδροκέφαλος και γραφειοκρατικός μηχανισμός, όπως μια τράπεζα που έχει και χίλια δυο άλλα πράγματα στο μυαλό της, και άλλο ένας ευέλικτος, επικεντρωμένος στο αντικείμενο και απόλυτα εξειδικευμένος οργανισμός. Η πίεση μεγαλώνει, τα περιθώρια στενεύουν, οι πλάκες τελειώνουν. Εξ ου και η "κοινωνική αντίδραση". Όταν έχεις συνηθίσει στην "κρατική προστασία" και σε βαριεστημένους υπαλλήλους που σου τηλεφωνούν στη χάση και στη φέξη, και αίφνης έχεις να κάνεις με επαγγελματία στο είδος του, αρχίζεις τα κλάματα και τα παράπονα. Και καταφεύγεις στον μπαμπά κράτος, που περιμένει και την ψήφο σου, να σε προστατεύσει. Να "γλιτώσεις" το σπίτι σου, για το οποίο ξόδεψες ελάχιστα, όσο τα άλλα κορόιδα 17 χρόνια τώρα πληρώνουν ενοίκια.        

Έτσι, ο servicer δεν είναι κάποιος που απλά ασκεί το αντικείμενο της εταιρεία του, είναι κοράκι και τα συναφή. Και ο μπαμπάς πρέπει να προστατέψει την πρώτη κατοικία. Την είχε προστατέψει ο μπαμπάς το 2010, λόγω εκτάκτων συνθηκών και μέχρι να ορθοποδήσουν ξανά οι δανειολήπτες. Πέρασαν 16 χρόνια. Αν δεν ορθοπόδησαν μέχρι τώρα, δεν θα ορθοποδήσουν ποτέ. Ας πάνε και αυτοί στο ενοίκιο. Άλλωστε, η ανεξόφλητη "πρώτη τους κατοικία" δεν τους ανήκε ποτέ αφού την είχαν απλήρωτη.

Η λεγόμενη προστασία της πρώτης κατοικίας ουσία αφανίζει τη στεγαστική πίστη από την αγορά. Θα δανείζατε εσείς κανέναν να αγοράσει σπίτι, με εγγύηση το σπίτι αυτό, αν ξέρατε ότι σε περίπτωση που δεν σας πληρώσει, δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτα γιατί θα ήταν "προστατευμένη κατοικία"; Πως είπατε; Όχι; Εμ βέβαια κορόιδα είσαστε; Μας βολεύει όμως οι άλλοι, εν προκειμένω οι τράπεζες, να είναι κορόιδα. Αν δεν υπάρχουν κορόιδα, πως θα κονομάνε οι έξυπνοι σαν και μας, που στη στραβή, φασκιωνόμαστε με ένα μαύρο μαντήλι και παριστάνουμε την κλαίουσα χήρα.

'Όλα αυτά και τους κινδύνους που σηματοδοτούν όλα αυτά, δεν τα ξέρουν οι εθνοσωτήρες. Τα ξέρουν, πως δεν τα ξέρουν. Τώρα όμως προέχει το σήμερα, οι εκλογές. Και όπως έλεγε και ένα παλιό ανέκδοτο, άστο μέλλον να χ..ζεται.  

Add comment

Comments

There are no comments yet.