Για δεκαετίες, η Φλόριντα ήταν η επιτομή της αμφίρροπης αμερικανικής πολιτείας. Οι προεδρικές εκλογές κρίνονταν εκεί με ελάχιστες ψήφους. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί επένδυαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στις εκστρατείες τους. Και κάθε εκλογική βραδιά, τα βλέμματα ολόκληρης της Αμερικής στρέφονταν προς το Μαϊάμι, το Ορλάντο και την Τάμπα.
Από την Patricia Mazzei | The New York Times
Απόδοση – δημοσιογραφική επιμέλεια: Ε.Μ. | Greece2Day
Αυτή η Φλόριντα δεν υπάρχει πλέον.
Οι προκριματικές εκλογές της 18ης Αυγούστου έδωσαν ακόμη μία ισχυρή ένδειξη ότι μια πολιτεία που κάποτε αποτελούσε το σημαντικότερο swing state των ΗΠΑ έχει μετατραπεί σε ένα από τα ισχυρότερα πολιτικά οχυρά των Ρεπουμπλικανών.
Όμως τα αποτελέσματα έκρυβαν και σημαντικές εκπλήξεις. Ο εκλεκτός του Ντόναλντ Τραμπ, Byron Donalds, κέρδισε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για κυβερνήτης και είναι πλέον το φαβορί να διαδεχθεί τον Ron DeSantis.
Στους Δημοκρατικούς, αντίθετα, μια σχεδόν άγνωστη σε εθνικό επίπεδο εκπρόσωπος της αριστερής πτέρυγας, η Angie Nixon, κατάφερε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις των φετινών προκριματικών, νικώντας τον πολύ καλύτερα χρηματοδοτούμενο Alex Vindman για το χρίσμα της Γερουσίας.
Και σε αρκετές εκλογικές περιφέρειες, υποψήφιοι που είχαν τη στήριξη του Τραμπ ηττήθηκαν. Οι προκριματικές της Φλόριντα επομένως δεν είχαν ένα μόνο μήνυμα. Είχαν τουλάχιστον πέντε:
1. Ο Byron Donalds είναι πλέον ο άνθρωπος που μπορεί να διαδεχθεί τον DeSantis
Η σημαντικότερη αναμέτρηση της βραδιάς ήταν εκείνη για το ρεπουμπλικανικό χρίσμα του κυβερνήτη.
Ο Byron Donalds επικράτησε με περίπου 48% των ψήφων, αφήνοντας αρκετά πίσω τον αντικυβερνήτη Jay Collins, ο οποίος συγκέντρωσε περίπου 25%. Ο James Fishback περιορίστηκε περίπου στο 10,5% και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής της Φλόριντα Paul Renner κοντά στο 9%.
Η επικράτηση του Donalds ήταν καθαρή. Και πολιτικά σημαντική. Ο 47χρονος βουλευτής αποτελεί έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους συμμάχους του Donald Trump στο Κογκρέσο και είχε εξασφαλίσει από νωρίς την υποστήριξη του προέδρου.
Τώρα μπαίνει στις εκλογές του Νοεμβρίου ως φαβορί για να γίνει ο επόμενος κυβερνήτης της Φλόριντα.
Αν κερδίσει, θα γράψει ταυτόχρονα ιστορία: θα γίνει ο πρώτος μαύρος κυβερνήτης της πολιτείας.
Το τέλος της εποχής DeSantis
Η εκλογή έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή κλείνει αναγκαστικά ένας μεγάλος πολιτικός κύκλος. Ο Ron DeSantis δεν μπορεί να διεκδικήσει τρίτη συνεχόμενη θητεία λόγω του συνταγματικού ορίου.
Υπό την ηγεσία του, η Φλόριντα μετακινήθηκε ακόμη περισσότερο προς τα δεξιά και έγινε εργαστήριο μιας ιδιαίτερα επιθετικής συντηρητικής πολιτικής σε ζητήματα εκπαίδευσης, μετανάστευσης, πολιτισμικών συγκρούσεων και κρατικής διοίκησης.
Ο Donalds όμως δεν αποτελεί απλώς συνέχεια του DeSantis. Πολιτικά βρίσκεται πολύ πιο κοντά στον Trump. Και η νίκη του σηματοδοτεί ενδεχομένως μια μετατόπιση του κέντρου βάρους της ρεπουμπλικανικής πολιτικής στη Φλόριντα: από τον DeSantis πίσω στον Trump.
Ο αντίπαλος: ένας πρώην Ρεπουμπλικανός
Απέναντί του τον Νοέμβριο θα βρεθεί ο David Jolly. Και η πολιτική του διαδρομή είναι από μόνη της χαρακτηριστική της εποχής Trump.
Ο Jolly υπήρξε Ρεπουμπλικανός βουλευτής. Σταδιακά όμως απομακρύνθηκε από το κόμμα, εξελίχθηκε σε έναν από τους συντηρητικούς επικριτές του Trump και τελικά εντάχθηκε στους Δημοκρατικούς.
Στις προκριματικές κέρδισε άνετα το χρίσμα τους, συγκεντρώνοντας περίπου 61%. Έτσι η αναμέτρηση του Νοεμβρίου αποκτά έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: έναν πιστό σύμμαχο του Trump απέναντι σε έναν πρώην Ρεπουμπλικανό που εγκατέλειψε το κόμμα εξαιτίας της μεταμόρφωσής του στην εποχή Trump.
Το μεγάλο πρόβλημα για τον Jolly είναι ότι η πολιτεία στην οποία κάποτε ένας τέτοιος κεντρώος υποψήφιος θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικός έχει αλλάξει δραματικά.
2. Η Φλόριντα δεν είναι πλέον swing state
Για να καταλάβει κανείς πόσο βαθιά έχει αλλάξει η πολιτεία, αρκεί να κοιτάξει τις τελευταίες εκλογές. Το 2018 ο DeSantis κέρδισε την εκλογή του κυβερνήτη με διαφορά μόλις 0,4 ποσοστιαίων μονάδων. Τέσσερα χρόνια αργότερα επανεξελέγη με σχεδόν 20 μονάδες διαφορά.
Στις προεδρικές εκλογές του 2024, ο Trump κέρδισε τη Φλόριντα με περίπου 13 μονάδες.
Ακόμη και το Miami-Dade County, επί δεκαετίες ένα από τα σημαντικότερα δημοκρατικά προπύργια της πολιτείας, μετακινήθηκε προς τους Ρεπουμπλικανούς.
Σήμερα το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ελέγχει:
- την κυβέρνηση,
- και τις δύο έδρες της πολιτείας στη Γερουσία,
- όλα τα πολιτειακά αξιώματα,
- μεγάλες πλειοψηφίες στο τοπικό νομοθετικό σώμα,
- και το μεγαλύτερο μέρος της αντιπροσωπείας της Φλόριντα στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η μετατροπή μιας από τις πιο ανταγωνιστικές πολιτείες της Αμερικής σε ρεπουμπλικανικό οχυρό αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πολιτικές αλλαγές των τελευταίων δύο δεκαετιών.
Περισσότεροι Ρεπουμπλικανοί στις κάλπες
Οι προκριματικές επιβεβαίωσαν και κάτι ακόμη. Η ρεπουμπλικανική εκλογική μηχανή παραμένει ισχυρότερη.
Οι Ρεπουμπλικανοί συγκέντρωσαν συνολικά περισσότερες ψήφους στις πολιτειακές αναμετρήσεις από τους Δημοκρατικούς. Αυτό δεν αποτελεί απόλυτη πρόβλεψη για τον Νοέμβριο, αλλά δείχνει το μέγεθος της οργανωτικής και εκλογικής υπεροχής που έχουν αποκτήσει.
Για τους Δημοκρατικούς, επομένως, η Φλόριντα δεν είναι πλέον μια πολιτεία που χρειάζεται απλώς έναν καλό υποψήφιο για να επιστρέψει στο "μπλε". Χρειάζεται μια πολύ βαθύτερη πολιτική ανασυγκρότηση.
3. Η μεγάλη έκπληξη: Angie Nixon
Αν υπήρξε όμως ένα αποτέλεσμα που αιφνιδίασε την πολιτική Ουάσιγκτον, ήταν η αναμέτρηση των Δημοκρατικών για τη Γερουσία. Το φαβορί ήταν ο Alex Vindman.
Ο πρώην αντισυνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού είχε γίνει γνωστός σε ολόκληρη τη χώρα ως κεντρικός μάρτυρας στην πρώτη διαδικασία παραπομπής του Trump.
- Διέθετε εθνική αναγνωρισιμότητα.
- Ισχυρό δίκτυο χρηματοδότησης.
- Και περίπου $16 εκατ. για την προεκλογική του εκστρατεία.
Η αντίπαλός του, Angie Nixon, είχε συγκεντρώσει λιγότερο από $1 εκατ.. Και όμως κέρδισε. Με περίπου 56% έναντι 44%.
Από τα 975.000 δολάρια στα 16 εκατομμύρια
Η διαφορά χρηματοδότησης κάνει το αποτέλεσμα ακόμη πιο εντυπωσιακό. Ο Vindman είχε περίπου δεκαέξι φορές περισσότερα χρήματα.
Η Nixon βασίστηκε πολύ περισσότερο σε grassroots εκστρατεία, προσωπικές εμφανίσεις και κινητοποίηση της προοδευτικής βάσης. Είναι πολιτειακή βουλευτής από το Jacksonville, ακτιβίστρια και μέλος των Democratic Socialists of America.
Είχε επίσης την υποστήριξη γνωστών προσωπικοτήτων της αριστερής πτέρυγας των Δημοκρατικών, όπως οι Rashida Tlaib, Ilhan Omar και Ayanna Pressley.
Η νίκη της αποτελεί μια καθαρή ήττα για την κομματική λογική που υποστηρίζει ότι σε συντηρητικές πολιτείες οι Δημοκρατικοί πρέπει να επιλέγουν περισσότερο κεντρώους υποψηφίους για να είναι ανταγωνιστικοί.
Οι ψηφοφόροι των προκριματικών επέλεξαν το αντίθετο.
Μια καθαρά αριστερή πλατφόρμα
Η Nixon δεν προσπάθησε να παρουσιαστεί ως κεντρώα.
Υποστηρίζει πολιτικές όπως:
- Medicare for All,
- ομοσπονδιακό κατώτατο μισθό $25,
- δωρεάν παιδική φροντίδα,
- εθνικό πάγωμα ενοικίων,
- υψηλότερη φορολογία των δισεκατομμυριούχων,
- και δραστικές αλλαγές στη μεταναστευτική πολιτική.
Έχει επίσης ασκήσει έντονη κριτική στην αμερικανική υποστήριξη προς το Ισραήλ και είχε προωθήσει ήδη από το 2023 ψήφισμα για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα.
Για την αριστετή πτέρυγα του κόμματος, η νίκη της αποτελεί απόδειξη ότι μια καθαρά αριστερή πλατφόρμα μπορεί να κινητοποιήσει τους Δημοκρατικούς ψηφοφόρους. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο πρόβλημα.
Η νίκη που μπορεί να κοστίσει στους Δημοκρατικούς μια έδρα
Τον Νοέμβριο η Nixon θα αντιμετωπίσει την Ashley Moody. Η Ρεπουμπλικανή γερουσιαστής είχε διοριστεί αρχικά για να καλύψει την έδρα που άφησε κενή ο Marco Rubio όταν έγινε υπουργός Εξωτερικών του Trump.
Τώρα διεκδικεί την παραμονή της στη Γερουσία μέσω των εκλογών. Και θεωρείται ισχυρό φαβορί. Η ίδια κέρδισε τις ρεπουμπλικανικές προκριματικές με σχεδόν 80%.
Σε συνδυασμό με τη δεξιά μετατόπιση της Φλόριντα, η επιλογή μιας ανοιχτά δημοκρατικής σοσιαλίστριας ως αντιπάλου της κάνει την προσπάθεια των Δημοκρατικών ακόμη δυσκολότερη.
Γι’ αυτό αρκετοί αναλυτές μετακινούν πλέον την αναμέτρηση ακόμη περισσότερο προς την κατηγορία safe Republican.
Η Nixon κέρδισε μια εντυπωσιακή εσωκομματική νίκη. Το ερώτημα είναι αν οι Δημοκρατικοί έχασαν ταυτόχρονα οποιαδήποτε ρεαλιστική πιθανότητα να κερδίσουν τη συγκεκριμένη έδρα.
4. Ο Trump παραμένει πανίσχυρος – αλλά όχι παντοδύναμος
Οι προκριματικές προσέφεραν επίσης ένα ενδιαφέρον τεστ για την προσωπική επιρροή του Donald Trump στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Η μεγάλη νίκη του Donalds επιβεβαίωσε τη δύναμή του.
Η προεδρική υποστήριξη εξακολουθεί να αποτελεί τεράστιο πολιτικό πλεονέκτημα στις ρεπουμπλικανικές προκριματικές. Όμως δεν αποτελεί πλέον εγγύηση νίκης.
Σε αρκετές αναμετρήσεις, υποψήφιοι που υποστηρίχθηκαν από τον Trump ηττήθηκαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η Catalina Lauf, η οποία έχασε την προσπάθειά της για μια θέση στη Βουλή των Αντιπροσώπων παρά την προεδρική στήριξη.
Ακόμη σημαντικότερη ήταν η ήττα του βουλευτή Cory Mills.
Η πτώση του Cory Mills
Ο Mills είχε γίνει γνωστός ως ένθερμος υποστηρικτής του Trump. Όμως βρισκόταν αντιμέτωπος με μια σειρά από προσωπικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Τελικά έχασε το ρεπουμπλικανικό χρίσμα από τον πρώην τηλεοπτικό παρουσιαστή Ryan Elijah.
Η ήττα του δείχνει κάτι σημαντικό. Η βάση του κόμματος παραμένει σε μεγάλο βαθμό trumpική. Αλλά δεν ψηφίζει αυτομάτως οποιονδήποτε υποψήφιο λάβει την προεδρική ευλογία.
Η ποιότητα του υποψηφίου, οι τοπικές συνθήκες και οι προσωπικές αντιπαραθέσεις εξακολουθούν να έχουν σημασία.
Το παράδοξο της επιστολικής ψήφου
Υπήρξε μάλιστα και μια μικρή πολιτική ειρωνεία. Ο Trump έχει ασκήσει επανειλημμένα κριτική στην επιστολική ψήφο και έχει υποστηρίξει αυστηρότερους περιορισμούς στη χρήση της.
Στη Φλόριντα, όμως, περίπου 1,15 εκατομμύρια ψηφοφόροι ψήφισαν ταχυδρομικά. Μεταξύ αυτών και ο ίδιος ο Trump.
Η αντίφαση αποτυπώνει μια μεγαλύτερη πραγματικότητα της αμερικανικής πολιτικής: άλλο η ρητορική γύρω από τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών και άλλο η πρακτική ανάγκη των κομμάτων να χρησιμοποιούν κάθε νόμιμο μέσο για να κινητοποιούν τους ψηφοφόρους τους.
5. Ο νέος εκλογικός χάρτης μπορεί να δώσει κι άλλες έδρες στους Ρεπουμπλικανούς
Οι προκριματικές πραγματοποιήθηκαν και υπό έναν νέο πολιτικό χάρτη. Η αναδιαμόρφωση των εκλογικών περιφερειών της Φλόριντα έχει δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για τους Ρεπουμπλικανούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Και αυτό έχει τεράστια σημασία ενόψει των midterms.
Σε μια Βουλή όπου η πλειοψηφία μπορεί να κριθεί σε ελάχιστες έδρες, ακόμη και δύο ή τρεις πρόσθετες περιφέρειες στη Φλόριντα μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικές για το ποιο κόμμα θα ελέγχει το Κογκρέσο τα επόμενα δύο χρόνια.
Οι Ρεπουμπλικανοί δεν προσπαθούν επομένως απλώς να διατηρήσουν την πολιτεία. Επιχειρούν να μετατρέψουν την αυξανόμενη πολιτική τους κυριαρχία στη Φλόριντα σε εθνικό πλεονέκτημα.
Η Debbie Wasserman Schultz επιβίωσε
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα στις εκλογές για τη Βουλή ήταν η επικράτηση της Debbie Wasserman Schultz.
Η πρώην πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών αντιμετώπισε μια δύσκολη εσωκομματική μάχη σε μια αναδιαμορφωμένη περιφέρεια με μεγάλο ποσοστό μαύρων ψηφοφόρων.
Αρκετοί αντίπαλοί της αμφισβήτησαν το κατά πόσο η ίδια ήταν η κατάλληλη εκπρόσωπος για τη νέα δημογραφική σύνθεση της περιφέρειας.
Τελικά επιβίωσε.
Το αποτέλεσμα όμως ανέδειξε τις εντάσεις που προκαλεί η αναδιαμόρφωση του εκλογικού χάρτη ακόμη και μέσα στο ίδιο κόμμα.
Και οι ακραίοι υποψήφιοι δεν κέρδισαν παντού
Ένα ακόμη μήνυμα από τις προκριματικές ήταν ότι οι ψηφοφόροι και των δύο κομμάτων δεν επέλεξαν παντού τους πιο ακραίους διεκδικητές.
Σε αρκετές περιφέρειες, εν ενεργεία βουλευτές κατάφεραν να αποκρούσουν προκλήσεις από τα ιδεολογικά άκρα. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή κατά την οποία οι αμερικανικές προκριματικές συχνά θεωρούνται μηχανισμός που ωθεί τα δύο κόμματα προς μεγαλύτερη πόλωση.
Η Φλόριντα έδωσε πιο σύνθετη εικόνα. Η Nixon κέρδισε από τα αριστερά. Ο Donalds επιβεβαίωσε την κυριαρχία του MAGA χώρου. Αλλά σε άλλες αναμετρήσεις οι ψηφοφόροι επέλεξαν τη συνέχεια ή περισσότερο συμβατικούς υποψηφίους.
Η Φλόριντα ως μικρογραφία της νέας Αμερικής
Ίσως γι’ αυτό οι προκριματικές έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα όρια της ίδιας της πολιτείας. Στη Φλόριντα βλέπει κανείς ταυτόχρονα πολλές από τις μεγάλες πολιτικές τάσεις των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών.
- Την κυριαρχία του Trump στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
- Ταυτόχρονα, τα πρώτα σαφή όρια αυτής της κυριαρχίας.
- Τη μετατόπιση μιας πρώην swing state προς τα δεξιά.
- Την ενίσχυση της Αριστεράς μέσα στους Δημοκρατικούς.
- Τη δυσκολία του κομματικού establishment να επιβάλει τους υποψηφίους που θεωρεί περισσότερο "εκλόγιμους".
- Τη σημασία των φυλετικών και δημογραφικών μεταβολών.
- Και τη μάχη για τον εκλογικό χάρτη που μπορεί τελικά να κρίνει ποιος θα ελέγχει τη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η μεγάλη μάχη του Νοεμβρίου
Οι προκριματικές ήταν μόνο το πρώτο μέρος. Στις 3 Νοεμβρίου, οι πραγματικές ισορροπίες θα δοκιμαστούν στις ενδιάμεσες εκλογές.
Ο Byron Donalds θα επιχειρήσει να διατηρήσει το κυβερνείο στα χέρια των Ρεπουμπλικανών και να γίνει ο πρώτος μαύρος κυβερνήτης της Φλόριντα.
Ο David Jolly θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι υπάρχει ακόμη χώρος για έναν κεντρώο Δημοκρατικό σε μια πολιτεία που έχει μετακινηθεί απότομα προς τα δεξιά.
Η Angie Nixon θα επιχειρήσει κάτι ακόμη δυσκολότερο: να αποδείξει ότι μια ανοιχτά αριστερή υποψηφιότητα μπορεί να είναι ανταγωνιστική σε μια πολιτεία που ο Trump κέρδισε με διψήφια διαφορά.
Και οι Ρεπουμπλικανοί θα επιχειρήσουν να χρησιμοποιήσουν τον νέο εκλογικό χάρτη για να αυξήσουν την εκπροσώπησή τους στο Κογκρέσο.
Από πολιτεία-κλειδί σε εργαστήριο της νέας αμερικανικής Δεξιάς
Για πολλά χρόνια υπήρχε ένας απλός κανόνας στην αμερικανική πολιτική: όποιος ήθελε να γίνει πρόεδρος έπρεπε να κερδίσει τη Φλόριντα.
Σήμερα η πολιτεία παίζει διαφορετικό ρόλο. Δεν αποτελεί πλέον τον μεγάλο διαιτητή ανάμεσα στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικανούς.
Έχει μετατραπεί περισσότερο σε εργαστήριο της νέας αμερικανικής Δεξιάς.
Η μεταμόρφωσή της δείχνει πόσο βαθιά μπορεί να αλλάξει ο πολιτικός χάρτης μιας χώρας μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία. Και οι προκριματικές του 2026 έδειξαν ότι η αλλαγή δεν έχει ολοκληρωθεί.
Ο Trump εξακολουθεί να κυριαρχεί στο κόμμα του, αλλά δεν μπορεί να επιβάλει κάθε υποψήφιο.
Οι Δημοκρατικοί αναζητούν ακόμη στρατηγική επιστροφής, αλλά η βάση τους μπορεί να επιλέξει υποψηφίους πολύ πιο αριστερά από εκείνους που προτιμά το κομματικό κατεστημένο.
Και μια πολιτεία που κάποτε συμβόλιζε την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στις δύο Αμερικές μοιάζει σήμερα να δείχνει προς μία πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο μήνυμα της βραδιάς.
Η Φλόριντα δεν είναι πλέον η πολιτεία που περιμένουμε για να μάθουμε ποιος κέρδισε την Αμερική. Είναι η πολιτεία που παρακολουθούμε για να καταλάβουμε προς τα πού μετακινείται η αμερικανική πολιτική.
Add comment
Comments