Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ αποδοκίμασαν τον Τραμπ και την ατζέντα MAGA, χωρίς όμως να θέσουν υπό αμφισβήτηση την επέκταση του ομοσπονδιακού κράτους.
Από τον Nick Gillespie | Reason
Απόδοση – δημοσιογραφική επιμέλεια: Ίκαρος | Greece2Day
Η ήττα του Τραμπ δεν σημαίνει μικρότερο κράτος
Είναι αδύνατο - και ασύνετο, ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός - να ερμηνεύσει κανείς τις ενδιάμεσες εκλογές ως οτιδήποτε άλλο πέρα από μια ηχηρή και ξεκάθαρη αποδοκιμασία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και της ατζέντας MAGA. Οι ψηφοφόροι απέρριψαν, μεταξύ άλλων, τους δασμούς, την άνευ προηγουμένου κρατική εμπλοκή σε επιχειρήσεις εν καιρώ ειρήνης, τις σκληρές μαζικές απελάσεις, την πρωτοφανή έκταση της προσωπικής διαφθοράς, αλλά και τις τελευταίες εμμονές του προέδρου με το ανδρικό σώμα και τα φύκια. Παρά τα ιστορικά χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας, ο Τραμπ κάλεσε τους ψηφοφόρους να "κάνουν σαν να είμαι κι εγώ υποψήφιος" - και τελικά εισέπραξε τις συνέπειες.
Ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, που θεωρείται ο πιθανότερος διάδοχος του Τραμπ στον φθαρμένο και αμαυρωμένο θρόνο του, κάνει ό,τι μπορεί για να πείσει ότι οι Ρεπουμπλικανοί "έχασαν εξαιτίας του πολέμου". Σε μακροσκελή ανάρτησή του στο X, επικαλείται δύο ανώνυμες πηγές - "τον πιο έξυπνο άνθρωπο στα δεδομένα" και "έναν από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που γνωρίζω στην πολιτική" - για να υποστηρίξει ότι τίποτε από όσα έκανε η κυβέρνηση Τραμπ, επιβαρύνοντας το κόστος ζωής και εντείνοντας την ανασφάλεια στην καθημερινότητα, δεν συνέβαλε στη συντριπτική ήττα.
Είναι αλήθεια ότι ο πόλεμος με το Ιράν αποτελεί μια καταστροφή μεγάλης κλίμακας, η οποία δεν έχει ακόμη τελειώσει. Θα μπορούσε, μάλιστα, να θεωρηθεί ότι έρχεται σε αντίθεση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Τραμπ να αποφεύγει τους ανόητους πολέμους. Ωστόσο, αποτελεί απολύτως χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντίληψης του προέδρου: "Το κράτος είμαι εγώ". Η απροθυμία του Βανς να παραδεχτεί βασικά δεδομένα δεν είναι κάτι καινούργιο. Το 2024, ενώ προωθούσε τον ψευδή ισχυρισμό ότι Αϊτινοί μετανάστες έτρωγαν γάτες στο Σπρίνγκφιλντ του Οχάιο, δήλωσε: "Αν πρέπει να επινοώ ιστορίες για να δώσουν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης προσοχή στα δεινά του αμερικανικού λαού, τότε αυτό θα κάνω".
Λίγο πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, διατύπωσε τον ισχυρισμό με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο. Είπε ότι είχε δει μια είδηση για "παράνομους μετανάστες από τη Σομαλία που συντονίζονται για να πλημμυρίσουν τις κάλπες και να πνίξουν τη δική σας ψήφο". Και όταν ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για την κυβερνησία του Οχάιο, Βιβέκ Ραμασουάμι, προκάλεσε ευρεία αποδοκιμασία με μια χυδαία, παραπλανητική και αναποτελεσματική διαφήμιση που παρουσίαζε τη μητέρα της Δημοκρατικής αντιπάλου του, Έιμι Άκτον, με την οποία εκείνη έχει αποξενωθεί, ο Βανς έσπευσε να δηλώσει ότι ήταν "κάπως αηδιασμένος" με τους Ρεπουμπλικανούς που επέκριναν μέλος του ίδιου τους του κόμματος.
Διαβάστε ακόμα: Ο λαϊκισμός δεν ηττήθηκε, απέτυχε
Αυτή η πολιτική αντίληψη δέχθηκε ισχυρό πλήγμα στις ενδιάμεσες εκλογές. Αν ο Τραμπ και ο Βανς δεν μπορούν ή δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι οι ίδιοι και οι ομοϊδεάτες τους στο MAGA ηττήθηκαν εξαιτίας των συνεπειών της πολιτικής τους, αυτό είναι δικό τους πρόβλημα.
Ποιος κέρδισε τελικά τις ενδιάμεσες εκλογές;
Ποιος ή τι κέρδισε, όμως, τις ενδιάμεσες εκλογές; Εδώ τα πράγματα γίνονται ιδιαίτερα ανησυχητικά - ιδίως για όσους ενδιαφέρονται για περιορισμένη κρατική παρέμβαση, χαμηλότερες δαπάνες, λιγότερα ελλείμματα και λιγότερες ρυθμίσεις. Οι Δημοκρατικοί δεν έχουν ενιαία πολιτική ατζέντα, όπως δεν έχουν ούτε οι Ρεπουμπλικανοί που κατάφεραν να διατηρήσουν τις έδρες τους. Ένα πράγμα, ωστόσο, είναι σαφές: κανείς στην πολιτική σκηνή δεν φαίνεται να προτείνει έστω και συμβολικά τη μείωση του μεγέθους, των δαπανών ή των αρμοδιοτήτων της κυβέρνησης. Είναι πιθανό οι Δημοκρατικοί να διατηρήσουν μεγάλο μέρος - ή και το σύνολο - των δασμών του Τραμπ, όπως έκανε ο Τζο Μπάιντεν όταν διαδέχθηκε τον Τραμπ το 2020. Ποιος από τους Δημοκρατικούς μίλησε για την επιστροφή των κρατικών μεριδίων σε τεχνολογικές εταιρείες, τα οποία απέκτησε η κυβέρνηση Τραμπ; Και, ενώ σχετικά λίγοι υποψήφιοι υποστήριξαν ξεκάθαρα το σύνθημα "Medicare για όλους", πολλοί προωθούν την επέκταση του προγράμματος σε περισσότερους πολίτες.
Το μόνο σχεδόν βέβαιο είναι ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα δαπανήσει το επόμενο έτος περισσότερα χρήματα από όσα δαπανά φέτος. Κατά το οικονομικό έτος που ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο, οι ομοσπονδιακές δαπάνες ανήλθαν σε περίπου $7,4 τρισ., αυξημένες κατά 6% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Το δημοσιονομικό έλλειμμα έφτασε τα $2 τρισ., καταγράφοντας αύξηση 12% από το 2025. "Εστιάστε σε ένα και μόνο πράγμα: πόσα ξοδεύει η κυβέρνηση", συμβούλευε πριν από δεκαετίες ο Μίλτον Φρίντμαν. Γνώριζε ότι η αδιάκοπη αύξηση του δημόσιου χρέους υπονομεύει την οικονομική ανάπτυξη και οδηγεί σε κάθε λογής δυστυχία.
Η ήττα του Τραμπ και της ατζέντας MAGA είναι θετική εξέλιξη. Αν, όμως, δεν αλλάξει τίποτε στα οικονομικά της καθημερινής κρατικής λειτουργίας, οι ενδιάμεσες εκλογές θα αποτελέσουν ακόμη μία χαμένη ευκαιρία να αλλάξει η πορεία της χώρας.
Add comment
Comments