Γιατί δεν έχει καταρρεύσει ακόμη η Wall Street; – Η απάντηση κρύβεται στα κέρδη, αλλά η AI αλλάζει την εξίσωση

Το δεύτερο πρόβλημα: τα επιτόκια

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη που διαφοροποιεί τη σημερινή αγορά από την εποχή του εύκολου χρήματος. Οι επενδυτές έχουν πλέον πραγματική εναλλακτική λύση. Στις 23 Σεπτεμβρίου το 10ετές αμερικανικό Treasury είχε απόδοση 5,11%.  Το2ετές Treasury 4,85%. Το Federal funds effective rate βρισκόταν στο 3,88%.

Άρα ένας επενδυτής μπορεί να αγοράσει αμερικανικό κρατικό ομόλογο και να πάρει απόδοση γύρω στο 5%. Αυτό αλλάζει δραματικά την εξίσωση των αποτιμήσεων. Όταν το risk-free rate ήταν κοντά στο μηδέν, ένα P/E 30 ή 35 μπορούσε να φαίνεται λιγότερο παράλογο. Όταν όμως το αμερικανικό Δημόσιο προσφέρει περίπου 5%, ο επενδυτής δικαιολογημένα ρωτά: Γιατί να αναλάβω πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο αγοράζοντας μια πανάκριβη μετοχή;

Τότε γιατί δεν έχει γίνει ακόμη το κραχ;

Επειδή ένα κραχ συνήθως χρειάζεται κάτι περισσότερο από υψηλές αποτιμήσεις. Χρειάζεται καταλύτη. Οι υψηλές αποτιμήσεις είναι το εύφλεκτο υλικό. Δεν είναι απαραίτητα το σπίρτο. Το σπίρτο θα μπορούσε να είναι:

1. Απότομη επιβράδυνση των εταιρικών κερδών.
2. Απογοήτευση από τις αποδόσεις των επενδύσεων στην AI.
3. Νέα μεγάλη άνοδος των επιτοκίων και των bond yields.
4. Πιστωτικό γεγονός ή προβλήματα στη χρηματοδότηση του AI capex.
5. Ύφεση.
6. Ένα εξωτερικό γεωπολιτικό ή χρηματοπιστωτικό σοκ.

Χωρίς έναν τέτοιο καταλύτη, το γεγονός ότι η αγορά είναι ακριβή δεν αρκεί από μόνο του για να την κάνει να πέσει.

Και τι πρέπει να κάνει ένας επενδυτής;

Υπάρχουν δύο εξίσου επικίνδυνες βεβαιότητες: "Η αγορά είναι ακριβή, άρα πουλάω τα πάντα" και "Η αγορά ανεβαίνει, άρα δεν υπάρχει κίνδυνος".

Η ιστορία δεν δικαιώνει σταθερά καμία από τις δύο. Το CAPE κοντά στο 40 είναι σοβαρή προειδοποίηση για τις μακροπρόθεσμες αποδόσεις. Δεν αποτελεί όμως εργαλείο market timing. Αντίστοιχα, η ισχυρή αύξηση των κερδών δικαιολογεί ένα μέρος της ανόδου. Δεν εγγυάται ότι τα κέρδη θα συνεχίσουν να αυξάνονται.

Για τον επενδυτή, επομένως, το κρίσιμο δεν είναι να μαντέψει ποια ημέρα θα γίνει το κραχ.  Αλλά να εξετάσει εάν το χαρτοφυλάκιό του μπορεί να αντέξει ένα.

Τα πέντε πράγματα που αξίζει να παρακολουθούμε

Πρώτον: αναθεωρήσεις των εκτιμήσεων για τα εταιρικά κέρδη.

Εάν οι αναλυτές αρχίσουν να μειώνουν μαζικά τις προβλέψεις κερδών, ένα από τα σημαντικότερα στηρίγματα της αγοράς θα έχει εξαφανιστεί.

Δεύτερον: εμπορική αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Οι επενδυτές κάποια στιγμή θα απαιτήσουν να δουν πραγματικές ταμειακές ροές από τις εκατοντάδες δισεκατομμύρια επενδύσεων.

Τρίτον: ελεύθερες ταμειακές ροές των hyperscalers.

Το capex μπορεί να αυξάνεται γρηγορότερα από τις λειτουργικές ταμειακές ροές μόνο για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Τέταρτον: αποδόσεις ομολόγων.

Ένα 10ετές Treasury πάνω από το 5% αυξάνει αισθητά το hurdle rate για τις μετοχές.

Πέμπτον: credit spreads.

Η αγορά εταιρικών ομολόγων συχνά βλέπει προβλήματα πριν αυτά γίνουν εμφανή στις μετοχές.

Το πραγματικό παράδοξο της Wall Street

Ίσως λοιπόν κάνουμε λάθος ερώτηση. Δεν πρέπει να ρωτάμε γιατί δεν έχει καταρρεύσει ακόμη η αγορά. Η απάντηση είναι σχετικά απλή: Επειδή τα κέρδη παραμένουν ισχυρά, η οικονομία δεν έχει δώσει ακόμη το σοκ που απαιτείται και οι επενδυτές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η AI μπορεί να μετατρέψει τις τεράστιες σημερινές επενδύσεις σε ακόμη μεγαλύτερα αυριανά κέρδη.

Η πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση είναι διαφορετική.  Τι θα συμβεί εάν ένα από αυτά πάψει να ισχύει; Εκεί βρίσκεται ο πραγματικός κίνδυνος. Το CAPE κοντά στο 40 δεν μας λέει ότι το κραχ θα γίνει αύριο. Το 10ετές στο 5% δεν μας λέει ότι οι μετοχές πρέπει να πέσουν. Ούτε οι τεράστιες επενδύσεις στην AI αποδεικνύουν ότι υπάρχει φούσκα.

Όλα μαζί, όμως, δημιουργούν μια αγορά στην οποία το περιθώριο λάθους γίνεται όλο και μικρότερο. Η Wall Street δεν χρειάζεται πλέον απλώς καλά νέα. Χρειάζεται τα τεράστια κέρδη που έχει ήδη προεξοφλήσει. Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη διαφορά ανάμεσα σε μια ακριβή αγορά και σε μια πραγματικά επικίνδυνη αγορά.