Οι δημοσκοπήσεις διεξάγονται και δημοσιεύονται πλέον με τέτοια συχνότητα, που τείνουν να μην προξενούν ενδιαφέρον. Αποτυπώνουν σχεδόν όλες τις γνωστές τάσεις, όμως γίνεται σαφές ότι όσο απέχουμε από τις εκλογές, τα ευρήματα των μετρήσεων είναι, αν όχι μετέωρα, τουλάχιστον ατελή.
Στις κοινές διαπιστώσεις των τελευταίων ερευνών, που λογικά θα διακοπούν πλέον τον Αύγουστο, συγκαταλέγεται η σχεδόν αυτόματη εκτίναξη του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στη δεύτερη θέση, άμα τη ανακοινώσει της δημιουργίας του, και η στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ στην τρίτη ή τέταρτη, κοντά με το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.
Ολα αυτά μετριούνται και καταγράφονται περίπου σε εργαστηριακές συνθήκες. Επιδρούν όμως στην πολιτική ατμόσφαιρα. Στην πλευρά Τσίπρα επικρατεί ευφορία και ανάταση, στο ΠΑΣΟΚ είναι αισθητό ένα μάγκωμα και ακούγεται μια παρασκηνιακή μουρμούρα.
Αν θελήσει κάποιος να δει μία άλλη παράμετρο, οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν αυτήν την αντιφατική συνθήκη στον συσχετισμό των δύο κομμάτων.
Ο Τσίπρας έχει ένα επικοινωνιακό χάρισμα και έναν αέρα που του προσφέρει η θητεία του ως Πρωθυπουργού, δεν έχει όμως πίσω του ένα κόμμα με δομή, υπόβαθρο, αξιόπιστο έμψυχο δυναμικό και προτάσεις.
Διαβάστε ακόμα: Μπορεί η κυβέρνηση να χαίρεται με τις δημοσκοπήσεις;
Από την άλλη πλευρά, ο Ανδρουλάκης δεν διαθέτει το χάρισμα, είναι "παλιός" και κλασικό δημιούργημα του πολιτικού συστήματος, έχει όμως πίσω του ένα κόμμα με μηχανισμούς, δομές, εμπειρία και στελέχη, τα οποία έχουν δώσει εξετάσεις σε συνθήκες περισσότερο ή λιγότερο δύσκολες.
Οσο περνά ο καιρός και πλησιάζουμε προς τις εκλογές, είναι ορατό τι θα πρέπει να αναμένει κανείς.
Ο Τσίπρας θα συνεχίσει, λογικά, να δίνει παραστάσεις για έναν, ενώ κάποια στιγμή θα ενσωματώσει και τους πρώην συντρόφους του από τον ΣΥΡΙΖΑ – ή έστω κάποιους από αυτούς – και θα κληθεί να αποδείξει ότι δεν ισχύει το "άλλαξε ο Μανολιός…".
Το ΠΑΣΟΚ όμως είναι ήδη ορατό ότι κινείται με πολύ διαφορετικό τρόπο. Οσο μεγάλο κι αν είναι το επικοινωνιακό του έλλειμμα, διοργανώνει εκδηλώσεις με ικανοποιητική προσέλευση, καταθέτει προτάσεις, πολλές από αυτές ενδιαφέρουσες, και πάντως δείχνει ότι μπορεί να κινηθεί πιο πειστικά στο προγραμματικό πεδίο.
Αυτά τα στοιχεία αναλύονται από πολιτικά στελέχη ως εκκρεμότητες στο πολιτικό σκηνικό και στον πραγματικό συσχετισμό δυνάμεων.
Οι εκκρεμότητες θα αρθούν εν τέλει στις εκλογές, όμως θα έχει προηγηθεί κάτι άλλο: οι δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου.
Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός θα έχουν παρουσιάσει το σχέδιό τους στη ΔΕΘ, η αντιπολίτευση θα δείξει αναγκαστικά τους δικούς της σχεδιασμούς, οι εκλογές θα είναι εκ των πραγμάτων και των συνθηκών πιο κοντά, και όλα αυτά μαζί θα συνθέτουν μια νέα πραγματικότητα.
Μετά τις σχεδόν αντανακλαστικές αντιδράσεις και δυναμικές που αναπτύχθηκαν και καταγράφηκαν με την εμφάνιση των νέων κομμάτων, μένει να αποδειχθεί αν τα πρόσωπα των επικεφαλής είναι επαρκής παράμετρος για μια καλή εκλογική επίδοση ή αν τελικά χρειάζεται και κάτι ακόμη.
Το δημοσκοπικό ραντεβού του φθινοπώρου θα είναι σίγουρα ενδιαφέρον.
Add comment
Comments