Όταν ήμασταν παιδιά, υπήρχε το καρτούν Λούκυ Λουκ όπου συμπρωταγωνιστούσε ένας συμπαθέστατος σκύλος, παρωδία του γερμανικού ποιμενικού, ο Ραν Ταν Πλαν.
Το χαρακτηριστικό του, εκτός από τη μνημειώδη του αφέλεια, ήταν ότι αντιδρούσε όπως τα χρηματοκιβώτια των τραπεζών: με χρονοκαθυστέρηση! Έτρωγε τη φάπα στο 5ο καρέ και αντιδρούσε στο 38ο!
Πόσον καιρό, όχι μόνο η στήλη, αλλά και άλλοι εξαιρετικά φίλα προσκείμενοι στο ΠΑΣΟΚ, καλούσαν το Κίνημα να κάνει θεσμική επιθετική πολιτική και αμφίπλευρη αντιπολίτευση.
Το καλούσαν να αντιπολιτεύεται τη Νέα Δημοκρατία για τα πεπραγμένα της και τον Τσίπρα για το παρελθόν του. Το καλούσαν να κάνει προτάσεις για τα θέματα που αφορούν τους πολίτες και να εγκαλεί τον Τσίπρα για την άρνησή του να παραδεχθεί πως έκανε λάθη όταν ήταν πρωθυπουργός.
Αντ’αυτού, σχεδόν εμμονικά το ΠΑΣΟΚ μιλούσε για τις παρακολουθήσεις, κάτι που είναι σχεδόν αδιάφορο για τον πολύ κόσμο και αρνιόταν να κατακεραυνώσει τον Τσίπρα για οποιοδήποτε θέμα.
Θεωρούσε ίσως ότι εάν επιτεθεί στον Τσίπρα θα χάσει κάποιο από το αριστερό κοινό το οποιο, επίσης θεωρούσε ότι αποτελεί δικό του εκλογικό κοινό.
Καμία σημασία δεν είχε ότι έμπειρα στελέχη του ΠΑΣΟΚ από την παλιά εποχή εξηγούσαν ότι το κοινό που ακούει τον Τσίπρα είναι ένα κοινό που δεν θα ψηφίσει ποτέ ΠΑΣΟΚ, όσο κι αν αυτό υποδύεται τον ΣΥΡΙΖΑ του 2015.
Αντί να ακολουθήσει την τακτική επίθεση στον Τσίπρα, το ΠΑΣΟΚ "έστριψε" ιδεολογικά υπερβολικά προς τα αριστερά, υιοθέτησε φρασεολογία "άνω πλατείας" και τηλεοπτική εκπροσώπηση εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.
Διαβάστε ακόμα: ΠΑΣΟΚ: Ένα κόμμα για μνημόσυνα
Μετατράπηκε δηλαδή από κόμμα εξουσίας, σε κόμμα διαμαρτυρίας. Και καθώς η φύση μισεί τα κενά, οι πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροαριστεροί και θέλουν να δουν το κόμμα τους να κυβερνά κινήθηκαν, κατά τις δημοσκοπήσεις, μαζικά προς το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα το οποίο, παρά τις στημένες και μονότονες απαντήσεις των εκπροσώπων του στα τηλεοπτικά panel, δείχνει μία φρεσκάδα σε σύγκριση με το ΠΑΣΟΚ.
Και είναι κρίμα να έχουν κάνει ορισμένοι μέσα στο Κίνημα εξαιρετική δουλειά στη θεσμική αντιπολίτευση (όποιος προλαβαίνει ας διαβάσει την Συγκριτική μελέτη για το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας που έχει ανακοινώσει το ΠΑΣΟΚ από 01/07/2026) και αυτό να μην βγαίνει προς τα έξω.
Ειλικρινά, αν ήμουν στη θέση των συντακτών της συγκεκριμένης μελέτης, θα ήμουν εξοργισμένος με την ηγετική ομάδα του Κινήματος.
Γιατί όμως προσομοιάζει το ΠΑΣΟΚ με τον Ραν Ταν Πλαν;
Γιατί για πρώτη φορά (ίσως δεύτερη…), το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται στον Τσίπρα τόσο ξεκάθαρα και τόσο στοχευμένα, αναφορικά με την πρόσφατη συνέντευξή του.
Για πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί ξεκάθαρα τον κ. Τσίπρα ότι ως πρωθυπουργός κατέστρεψε τη μεσαία τάξη, τους συνταξιούχους και τους δανειολήπτες.
Για πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί ξεκάθαρα τον κ.Τσίπρα ότι έχει τη στήριξη μεγάλων οικονομικών και εκδοτικών συμφερόντων.
Για πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί ξεκάθαρα τον κ. Τσίπρα για αδιευκρίνιστη χρηματοδότηση.
Μόνο που τώρα είναι πλέον αργά. Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης είχαν για 2,5 χρόνια την ευκαιρία να καταστήσουν το κόμμα που έφερε την έννοια του εκσυγχρονισμού στην ελληνική πολιτική ορολογία (Κώστας Σημίτης), εκ νέου κόμμα κυβερνητικό.
Αντί για αυτό, άφησαν τον Τσίπρα να σηκώσει πολιτικό "κεφάλι", να κάνει μεταγραφές αυτός από το ΠΑΣΟΚ και όχι το ΠΑΣΟΚ από αυτόν και σταδιακά να απωλέσει και τις τελευταίες ρανίδες κυβερνησιμότητας.
Πριν λίγους μήνες είχαμε γράψει για το κόμμα Καρυστιανού "Καρυστιανού ήταν και πέρασε".
Σήμερα θα διακινδυνέψουμε να γράψουμε για το ΠΑΣΟΚ "too Little, too Late, too Left" ("πολύ λίγο, πολύ αργά, πολύ αριστερά").
Add comment
Comments