Ένα warrant δίνει στον κάτοχό του το δικαίωμα, αλλά όχι την υποχρέωση, να αγοράσει ή, ανάλογα με τον τύπο του, να πουλήσει έναν υποκείμενο τίτλο σε προκαθορισμένη τιμή και μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ο υποκείμενος τίτλος είναι συνήθως μια μετοχή, αν και warrants μπορούν να συνδέονται και με δείκτες, εμπορεύματα ή νομίσματα.
Από τον Ίκαρο | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Με την πρώτη ματιά, τα warrants μοιάζουν αρκετά με τα options. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά: τα warrants εκδίδονται συνήθως από εταιρείες, ενώ τα τυποποιημένα χρηματιστηριακά options αποτελούν συμβόλαια που διαπραγματεύονται σε οργανωμένες αγορές.
Το βασικό χαρακτηριστικό των warrants είναι η μόχλευση. Με σχετικά μικρό αρχικό κεφάλαιο, ο επενδυτής μπορεί να αποκτήσει έκθεση σε πολύ μεγαλύτερη αξία μετοχών. Αυτό μπορεί να πολλαπλασιάσει τα κέρδη - αλλά ακριβώς με τον ίδιο τρόπο μπορεί να πολλαπλασιάσει και τις ζημιές.
Τα βασικά που πρέπει να γνωρίζουμε
- Τα warrants είναι παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα.
- Δίνουν δικαίωμα αγοράς ή πώλησης ενός υποκείμενου τίτλου σε προκαθορισμένη τιμή.
- Εκδίδονται συνήθως απευθείας από εταιρείες.
- Μπορούν να προσφέρουν σημαντική χρηματοοικονομική μόχλευση.
- Διακρίνονται κυρίως σε call warrants και put warrants.
- Η σχετικά χαμηλή τιμή τους μπορεί να οδηγήσει σε πολύ υψηλές ποσοστιαίες αποδόσεις, αλλά και σε αντίστοιχα μεγάλες απώλειες.
- Ένα warrant μπορεί τελικά να λήξει χωρίς αξία.
Call warrants και put warrants
Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες warrants:
Call warrant
Ένα call warrant δίνει στον κάτοχό του το δικαίωμα να αγοράσει συγκεκριμένο αριθμό μετοχών σε προκαθορισμένη τιμή μέχρι ή κατά την ημερομηνία λήξης. Είναι επομένως ένα προϊόν που αποκτά μεγαλύτερη αξία, κατά κανόνα, όταν αυξάνεται η τιμή του υποκείμενου τίτλου.
Put warrant
Ένα put warrant δίνει το δικαίωμα πώλησης του υποκείμενου τίτλου σε συγκεκριμένη τιμή μέχρι ή κατά την ημερομηνία λήξης. Κατά συνέπεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν ο επενδυτής προσδοκά πτώση της τιμής ή θέλει να αντισταθμίσει μέρος του κινδύνου ενός χαρτοφυλακίου. Τα warrants αποτελούν μία από τις μορφές των λεγόμενων equity derivatives, δηλαδή παραγώγων που συνδέονται με μετοχές ή μετοχικούς δείκτες.
Τα βασικά χαρακτηριστικά ενός warrant
Για να κατανοήσει κάποιος ένα warrant, πρέπει να γνωρίζει ορισμένα βασικά στοιχεία του.
1. Ημερομηνία λήξης
Κάθε warrant έχει συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης. Μετά την ημερομηνία αυτή, το δικαίωμα που παρέχει παύει να υφίσταται. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι ακόμη και αν ο επενδυτής έχει δίκιο ως προς τη μελλοντική πορεία μιας μετοχής, μπορεί να χάσει χρήματα εάν η αναμενόμενη κίνηση δεν πραγματοποιηθεί πριν από τη λήξη του warrant. Ο χρόνος, επομένως, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα της αξίας του.
2. American και European warrants
Τα warrants μπορούν επίσης να διακριθούν ανάλογα με τον τρόπο άσκησής τους. Ένα American-style warrant μπορεί να ασκηθεί οποιαδήποτε στιγμή μέχρι και την ημερομηνία λήξης. Αντίθετα, ένα European-style warrant μπορεί να ασκηθεί μόνο κατά την ημερομηνία λήξης. Η ονομασία δεν αφορά απαραίτητα τη γεωγραφική περιοχή στην οποία εκδίδεται το warrant. Περιγράφει απλώς τον τρόπο άσκησής του.
3. Strike price – Τιμή άσκησης
Η τιμή άσκησης (strike price) είναι η προκαθορισμένη τιμή στην οποία ο κάτοχος μπορεί να αγοράσει ή να πουλήσει τον υποκείμενο τίτλο. Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι ένα call warrant μιας εταιρείας έχει strike price €10.Εάν η μετοχή ανέβει στα €15, το δικαίωμα αγοράς στα €10 αποκτά προφανή οικονομική αξία. Εάν όμως η μετοχή βρίσκεται στα €8 κατά τη λήξη, δεν υπάρχει λόγος ο επενδυτής να αγοράσει μέσω του warrant στα €10 κάτι που μπορεί να αποκτήσει στην αγορά με €8.
4. Conversion ratio – Αναλογία μετατροπής
Η αναλογία μετατροπής (conversion ratio) δείχνει πόσα warrants απαιτούνται για την αγορά ή την πώληση μιας μονάδας του υποκείμενου τίτλου. Για παράδειγμα, ένα warrant μπορεί να έχει αναλογία 3:1. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται τρία warrants για την απόκτηση μίας μετοχής. Σε warrants που συνδέονται με χρηματιστηριακούς δείκτες μπορεί αντί για conversion ratio να χρησιμοποιείται ένας πολλαπλασιαστής δείκτη, ο οποίος καθορίζει το ποσό που θα καταβληθεί κατά την άσκηση.
Γιατί τα warrants ενδιαφέρουν τους επενδυτές
Τα warrants μπορούν να αποτελέσουν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εργαλείο επειδή επιτρέπουν στον επενδυτή να αποκτήσει σημαντική έκθεση σε έναν τίτλο με πολύ μικρότερο αρχικό κεφάλαιο. Εδώ βρίσκεται όμως ταυτόχρονα και ο μεγαλύτερος κίνδυνός τους. Η χαμηλή αρχική τιμή δημιουργεί μόχλευση. Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα:
Υποθέτουμε ότι η μετοχή της εταιρείας XYZ διαπραγματεύεται στα $1,50.
Για την αγορά 1.000 μετοχών απαιτούνται 1.000 × $1,50 = $1.500
Υποθέτουμε τώρα ότι ένα call warrant της ίδιας εταιρείας κοστίζει $0,50 και αντιστοιχεί, για λόγους απλοποίησης, σε μία μετοχή.
Με τα ίδια $1.500 ο επενδυτής μπορεί να αγοράσει 3.000 warrants.
Έτσι αποκτά πολύ μεγαλύτερη έκθεση στην κίνηση της μετοχής με το ίδιο αρχικό κεφάλαιο. Αυτό είναι η ουσία της μόχλευσης.
Πώς η μόχλευση πολλαπλασιάζει την απόδοση
Ας υποθέσουμε τώρα ότι η μετοχή XYZ ανεβαίνει από $1,50 → $1,80. Η άνοδος είναι $0,30 ή +20%. Υποθέτουμε ότι το warrant αυξάνεται επίσης κατά $0,30 από $0,50 → $0,80. Η ίδια απόλυτη μεταβολή των 30 cents σημαίνει όμως για το warrant +60%
Έτσι έχουμε: Μετοχή: +20% - Warrant: +60%. Η διαφορά προκύπτει από τη χαμηλότερη αρχική τιμή του warrant.
Ένας απλός τρόπος παρουσίασης του gearing factor είναι:
Gearing = Τιμή μετοχής / Τιμή warrant
Στο παράδειγμά μας: $1,50 / $0,50 = 3
Άρα το warrant παρέχει, σε αυτή την απλουστευμένη απεικόνιση, μόχλευση περίπου 3 φορές. Όσο μεγαλύτερη είναι η μόχλευση, τόσο μεγαλύτερη μπορεί να είναι η ποσοστιαία απόδοση. Αλλά ισχύει ακριβώς το ίδιο και προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η άλλη πλευρά της μόχλευσης
Ας αντιστρέψουμε το προηγούμενο παράδειγμα. Η μετοχή πέφτει από $1,50 → $1,20. Η απώλεια είναι −20%. Εάν το warrant υποχωρήσει αντίστοιχα από $0,50 → $0,20 η ζημιά του επενδυτή είναι −60%. Άρα: Μετοχή −20% → Warrant −60%. Η μόχλευση δεν δημιουργεί μόνο μεγαλύτερα πιθανά κέρδη. Μεγεθύνει και τις ζημιές.
Και στην περίπτωση των warrants υπάρχει ένας επιπλέον κίνδυνος: το προϊόν μπορεί να φτάσει στη λήξη του χωρίς οικονομική αξία. Ο επενδυτής μπορεί επομένως να χάσει ολόκληρο το κεφάλαιο που επένδυσε στο warrant.
Πλεονεκτήματα των warrants
Το βασικό πλεονέκτημα είναι ότι απαιτούν σχετικά μικρό αρχικό κεφάλαιο για την απόκτηση σημαντικής έκθεσης σε έναν υποκείμενο τίτλο. Αυτό δημιουργεί τη δυνατότητα υψηλών ποσοστιαίων αποδόσεων. Παράλληλα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για κερδοσκοπία αλλά, ανάλογα με τη δομή τους, και ως εργαλεία αντιστάθμισης κινδύνου (hedging). Για παράδειγμα, ένας επενδυτής που φοβάται σημαντική πτώση μιας μετοχής μπορεί, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, να χρησιμοποιήσει ένα put warrant ως μέρος μιας στρατηγικής προστασίας. Η περιορισμένη αρχική δαπάνη σημαίνει επίσης ότι ο επενδυτής δεν χρειάζεται να δεσμεύσει το ίδιο κεφάλαιο που θα απαιτούσε η απευθείας αγορά του υποκείμενου τίτλου.
Οι σημαντικότεροι κίνδυνοι
Η μόχλευση είναι ίσως το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των warrants, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και τον σημαντικότερο κίνδυνό τους. Μια σχετικά μικρή πτώση της υποκείμενης μετοχής μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη ποσοστιαία πτώση στην αξία του warrant. Επιπλέον, υπάρχει η ημερομηνία λήξης. Σε αντίθεση με μια κοινή μετοχή, την οποία ο επενδυτής μπορεί θεωρητικά να διακρατεί επ' αόριστον όσο η εταιρεία εξακολουθεί να υπάρχει και η μετοχή να διαπραγματεύεται, ένα warrant έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής.
Εάν λήξει χωρίς να έχει οικονομική αξία, η επένδυση μπορεί να μηδενιστεί.
Υπάρχει ακόμη μία ουσιώδης διαφορά. Ο κάτοχος ενός warrant δεν είναι, μόνο και μόνο επειδή κατέχει το warrant, μέτοχος της εταιρείας. Κατά συνέπεια δεν διαθέτει τα δικαιώματα που απορρέουν από την κατοχή της μετοχής, όπως:
- δικαίωμα ψήφου,
- δικαίωμα συμμετοχής σε μερίσματα,
- άλλα δικαιώματα μετόχου.
Αυτά μπορούν να προκύψουν μόνο εφόσον το warrant ασκηθεί και ο επενδυτής αποκτήσει τις αντίστοιχες μετοχές, σύμφωνα με τους όρους της έκδοσης.
Τι είναι ένα equity derivative;
Ένα equity derivative είναι ένα χρηματοοικονομικό προϊόν του οποίου η αξία εξαρτάται από την τιμή μιας μετοχής ή ενός μετοχικού δείκτη. Ο επενδυτής δεν χρειάζεται απαραίτητα να αγοράσει άμεσα τη μετοχή. Αντίθετα, αποκτά ένα συμβατικό δικαίωμα ή υποχρέωση που συνδέεται με τη μελλοντική τιμή του υποκείμενου τίτλου. Options, futures και warrants αποτελούν διαφορετικές μορφές παραγώγων, με διαφορετική δομή και διαφορετικά χαρακτηριστικά κινδύνου.
Γιατί οι εταιρείες εκδίδουν warrants;
Οι εταιρείες μπορούν να εκδώσουν warrants για διάφορους λόγους. Μπορούν, για παράδειγμα, να τα προσφέρουν ως μέρος ενός ευρύτερου χρηματοδοτικού πακέτου, ώστε μια έκδοση τίτλων να γίνει περισσότερο ελκυστική για τους επενδυτές. Μπορούν επίσης να τα διαθέσουν σε υφιστάμενους επενδυτές ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο προγραμμάτων κινήτρων. Όταν ασκείται ένα εταιρικό warrant και εκδίδονται νέες μετοχές, η εταιρεία μπορεί να αντλήσει νέο κεφάλαιο. Αυτό όμως μπορεί να οδηγήσει και σε αραίωση (dilution) της συμμετοχής των υφιστάμενων μετόχων.
Πρόκειται για μία ακόμη σημαντική διαφορά από πολλά χρηματιστηριακά options, όπου η άσκηση δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη έκδοση νέων μετοχών από την ίδια την εταιρεία.
Warrants και options: Μοιάζουν, αλλά δεν είναι το ίδιο
Η ομοιότητα είναι προφανής. Και τα δύο μπορούν να δώσουν στον επενδυτή δικαίωμα αγοράς ή πώλησης ενός υποκείμενου τίτλου σε συγκεκριμένη τιμή. Η βασική διαφορά βρίσκεται στη δομή και στον εκδότη. Τα εταιρικά warrants εκδίδονται από την ίδια την εταιρεία και συχνά έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Τα τυποποιημένα exchange-traded options αποτελούν συμβόλαια που διαπραγματεύονται σε οργανωμένες αγορές και δεν αποτελούν απευθείας έκδοση της εταιρείας της οποίας η μετοχή είναι ο υποκείμενος τίτλος. Η διαφορά αυτή είναι κρίσιμη, ιδιαίτερα επειδή η άσκηση εταιρικών warrants μπορεί να οδηγήσει σε έκδοση νέων μετοχών και συνεπώς σε dilution.
Εν κατακλείδι
Τα warrants είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα επενδυτικού εργαλείου στο οποίο η δυνατότητα υψηλής απόδοσης και ο υψηλός κίνδυνος αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η λογική τους μπορεί να αποτυπωθεί πολύ απλά: μιας μετοχής.
Ένας επενδυτής που αγοράζει warrant δεν αρκεί επομένως να προβλέψει σωστά προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί η μετοχή. Πρέπει να εκτιμήσει και πόσο θα κινηθεί, αλλά και πότε θα πραγματοποιηθεί αυτή η κίνηση. Αυτό είναι που κάνει τα warrants ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ως χρηματοοικονομικό εργαλείο - αλλά ταυτόχρονα πολύ πιο απαιτητικά από την απλή αγορά.
Add comment
Comments