Ο Τραμπ συνέλαβε τον Μαδούρο, προβάλλοντας ως στοιχείο νομιμότητας της πρωτοβουλίας του, παράνομες πράξεις του που στρέφονταν κατά των ΗΠΑ. Αυτό δύναται να εκληφθεί και ως αυτοάμυνα, πράξη που προβλέπεται και αναγνωρίζεται στο διεθνές δίκαιο. Με τη διαφορά ότι δεν υφίσταται διεθνές δίκαιο. Για την ακρίβεια ποτέ δεν υφίστατο, απλά στις μέρες μας αυτό καθίσταται σαφές με όλους τους τρόπους. Το διεθνές δίκαιο αφορά ίσως περιφερειακές διμερείς διενέξεις μικρών σε δύναμη και ισχύ χωρών. Οι υπερδυνάμεις δεν βρίσκουν λόγο να καταφύγουν σε αυτό ή να ακολουθήσουν τους κανόνες του. Ούτε ως πρόφαση.
Ένας νέος κόσμος έχει ήδη ανατείλει που λέγεται διεθνής αναθεωρητισμός.
Βέβαια την πόρτα του αναθεωρητισμού δεν την άνοιξαν οι ΗΠΑ. Και όσοι σήμερα - και στην Ελλάδα - εκστομίζουν τις γνωστές αντιδυτικές κατάρες, στροβιλίζονταν στον αέρα ως χαριτωμένες πεταλουδίτσες όταν η Ρωσία πρώτη άνοιξε την πόρτα του φρενοκομείου. Και με ταχύτητα μετεωρίτη σε πτώση υιοθέτησαν τα αφηγήματα του Πούτιν περί ναζί κυβέρνησης στο Κίεβο. Αν ο Ζελένσκι είναι δικτάτορας, ο Μαδούρο τι είναι; Και αν συνιστά επαρκή λόγο να επιτίθεσαι σε μια χώρα η μορφή του καθεστώτος της, οι ΗΠΑ έπρεπε ήδη να έχουν καταλάβει και το 20% των εδαφών της Βενεζουέλας.
Η κατάρα είναι γαϊδάρα και γυρίζει στον αφέντη της.
Αν θέλαμε να διασκεδάσουμε λίγο με όσους σήμερα σπεύδουν να διαμαρτυρηθούν έξω από την Αμερικάνικη πρεσβεία, θα έπρεπε να διοργανώσουμε και εμείς μια συναυλία "Για τον άνθρωπο". Γενικώς. Δεκτή ως guest star και η κα Μποφίλιου.
Μόνο που έχουμε το ελάττωμα διατηρούμε τη σοβαρότητά μας. Τουλάχιστον στα κρίσιμα.
Η λογική της Μόσχας, καταλαμβάνω όλους τους γύρω μου για να ξαναχτίσω της Σοβιετική αυτοκρατορία, άνοιξε γενικά την όρεξη. Εξ ου και ο Τραμπ δεν φάνηκε και εξόχως εχθρικός έναντι του Πούτιν. Μέχρι σήμερα, μόνο το θύμα έχε δημοσίως καθυβρίσει. Με τον θύτη κάνει αγκαλίστες στην Αλάσκα. Και όταν ανοίγει η όρεξη δύσκολα κλείνει. Όταν μάλιστα δεν υπάρχει και κανείς να σου κλείσει τον δρόμο, γιατί και οι άλλοι μεγάλοι έχουν να υλοποιήσουν τους δικούς τους αναθεωρητισμούς.
Η Κίνα ήδη ετοιμάζεται να προσαρτήσει την Ταϊβάν. Εκεί δεν έχουν κυβέρνηση από ναζί, αλλά δεν θα κολλήσουμε και στις λεπτομέρειες. Απλά όταν οι κάτοικοι του νησιού της Φορμόζας φάνε τις πρώτες βόμβες στο κεφάλι τους, οι σημερινοί ωρυόμενοι θα ξαναρχίσουν τα χαρούμενα πολύχρωμα πετάγματά τους.
Ο Μαδούρο ήταν ένα κάθαρμα. Στυγνός δικτάτορας που οδήγησε τον λαό του στην οικονομική εξαθλίωση. Είναι ο μόνος δικτάτορας στον πλανήτη; Αυτό δεν είναι επιχείρημα. Δεν καταργείς όλες τις δικτατορίες με ένα νόμο και ένα άρθρο. Και μία να πέσει είναι επιτυχία. Μόνο που έπεσε; Μέχρι στιγμής, αυτό που φαίνεται να γίνεται στη Βενεζουέλα είναι η υλοποίηση ενός deal του Τραμπ με κομμάτι του πυρήνα του Μαδουρισμού, που έδωσε στεγνά τον Μαδούρο με αντάλλαγμα την παραμονή στην εξουσία και τη συνεργασία με τις αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρείες. Όταν πέφτει ένας δικτάτορας φεύγει όλο το σύστημά μου, αναλαμβάνει η νόμιμη δημοκρατική αντιπολίτευση μεταβατικά για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Δεν φεύγει ο Παπαδόπουλος για να αναλάβει ο Ιωαννίδης.
Αλλά και έτσι να γινόταν, τι εχέγγυα υπάρχουν ότι αύριο οι ΗΠΑ ή μια άλλη υπερδύναμη δεν θα παρέμβει σε μία χώρα με καθόλα δημοκρατικό σύστημα εξουσίας, απλά και μόνο γιατί έτσι αντιλαμβάνεται τα συμφέροντά της; Η Γροιλανδία ήδη εκπέμπει SOS.
Ζούμε εποχές αναθεωρητισμού και κυνισμού. Καλό αυτό; Προφανώς και όχι αλλά αυτό έχουμε με αυτό θα κινηθούμε. Και δυστυχώς μια δημοκρατική και υπεύθυνη Ε.Ε. δεν έχει την απαιτούμενη ισχύ για να παίξει έναν ρόλο θεματοφύλακα.
Έτσι, σε αυτά τα πλαίσια, ως χώρα, διασφαλίζεις το μέλλον σου με συμμαχίες. Και η Ελλάδα ευτυχώς έχει επιλέξει τις πλέον ισχυρές.
Add comment
Comments