Στα αμφιθέατρα του φοιτητικού συνδικαλισμού, οι ψηφοφορίες είχαν την τιμητική τους. Έτσι, πριν εκκινήσει μια γενική συνέλευση, έπρεπε να οριστεί ένα προεδρείο (αγνώστων αρμοδιοτήτων). Κάποιοι πρότειναν να αποτελείται από έναν εκπρόσωπο από κάθε φοιτητική παράταξη. Άλλοι να προκύψει μετά από ψηφοφορία.
Τελικά κατέληγαν στην επιλογή να ψηφίσουν για το αν θα ψηφίσουν.
Κάτι ανάλογο περίπου πρότεινε η κα Καρυστιανού για το θέμα των αμβλώσεων. Αν ακολουθούσε τη mainstream προσέγγιση θα δυσαρεστούσε τη γερόντισσα Ακυλία από τη μονή Σαϊντανάγιας, που ομιλεί την Αραμαϊκή, και τους πιστούς ακολούθους της. Αν δήλωνε αντίθετη στις εκτρώσεις, θα έχανε τη Δέσποινα Κουτσούμπα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους συν αυτής.
Έτσι δήλωσε ουδέτερη και πρότεινε το απλό "Να ψηφίσουμε".
Επί της πλειοψηφίας των λοιπών θεμάτων, μας παρέπεμψε στην επιτροπή σοφών, ενώ σε ό,τι αφορά τη διαμάχη Τραμπ-Ε.Ε. για τη Γροιλανδία, απάντησε "δεν ξέρω, τι να σας πω". Ας ψηφίσουμε και γι αυτό.
Μπορούμε να ψηφίζουμε για τα πάντα. Να μειωθεί ο ΦΠΑ; Να ψηφίσουμε; Να συναντηθούμε με τον Ερντογάν; Να ψηφίσουμε. Να αγοράσουμε Belharra; Να ψηφίσουμε. Να κόβουμε κλήσεις στους μεθυσμένους οδηγούς; Να ψηφίσουμε.
Δεν κατάλαβα; Δεν σας αρέσει η δημοκρατία;
Προφανώς όλοι - ή σχεδόν όλοι - είναι οπαδοί της δημοκρατίας. Και της πολυφωνίας και της λαϊκής εκπροσώπησης. Με τη διαφορά ότι, οι λαοί ορίζουν κυβερνήσεις για να κυβερνούν. Όχι υπεύθυνους για τη διενέργεια ψηφοφοριών επί παντός επιστητού.
Δεν εκλέγουμε κάποιον για να μας λέει "και ''γώ μπερδεμένα τα' χω, ας ψηφίσουμε". Και να στήνει κάλπες πρωί μεσημέρι βράδυ.
Εκλέγουμε κάποιον που έχει σαφείς θέσεις επί όλων των ζητημάτων. Και μας λέει και πως θα τα αντιμετωπίσει αν τον εκλέξουμε. Δεν θα μας λέει όταν του δώσουμε το τιμόνι "εσείς τι λέτε;". Δεν διοργανώνει ψηφοφορία ο καπετάνιος για να αποφασίσουν οι επιβάτες πόσες μοίρες δεξιά να στρίψει το παπόρι. Έχει άποψη, έχει ευθύνη, παίρνει αποφάσεις. Και από αυτές κρίνεται.
Η πολιτική δεν σημαίνει με ποιον τρόπο δεν θα δυσαρεστήσω κανέναν. Πολιτική είναι αναμέτρηση ιδεών, σύγκρουση πολιτικών, διλήμματα επιλογών. Πολιτική σημαίνει αποφάσεις, συγκρούσεις, τριβές, κόστος. Δεν μπορούμε να τους πείσουμε όλους. Απλά τους πιο πολλούς. Οι λοιποί θα είναι απέναντι, με στόχο να γίνουν αυτοί οι πιο πολλοί.
Για αυτό οι κοινωνίες οφείλουν να μην λειτουργούν επιπόλαια και αφελώς. Τα αστραφτερά χαμόγελα και οι επικλήσεις του συναισθήματος δεν διασφαλίζουν τις σίγουρες ρότες.
Και δεν βγαίνουν σε κανένα ξέφωτο όταν οι επικεφαλείς της πολιτείας δηλώνουν άγνοια της διαδρομής και μας καλούν να ψηφίσουμε για τον αν θα ψηφίσουμε.
Add comment
Comments