Στη ΓΣΕΕ λογικά έσκασε ένα σκάνδαλο. Μην ακούτε που λέγεται Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος, και θεωρείται ότι θα είναι τίποτα παρακατιανό, τίγκα στους προλετάριους. Μαγαζί γωνία είναι. Το ζήτημα είναι πως από εργάτης θα γίνεις εργατοπατέρας. Άπαξ και τα κατάφερες, τα άσπρα κολάρα μπροστά σου είναι σουσάμι από κουλούρι.
Αυτά όμως είναι γνωστά. Αυτό - που εγώ τουλάχιστον - δεν γνώριζα, είναι ότι τσιμπάει μερικά χοντρά εκατομμύρια από την Ελληνικό προϋπολογισμό και από τον προϋπολογισμό της Ε.Ε. Τι να τα κάνει; Να εκπαιδεύσει εργαζομένους σε νέες ειδικότητες. Θεάρεστο έργο.
Τι φημολογείται ότι γινόταν; Στήνανε διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα, είχανε επίσης στήσει και ένα δίκτυο εταιρειών/φαντάσματα. Είτε με απ´ ευθείας αναθέσεις, είτε με μαϊμού διαγωνισμούς, έπαιρναν τα προγράμματα αυτά εκ περιτροπής τα φαντάσματα, έβγαινε χοντρό μεροκάματο για όλους. Και η εκπαίδευση; Ποιος τη γ..εί;
Μα γίνονται τέτοια πράγματα από ανθρώπους που δίνουν μάχες για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων; Δεν σας θέλω αφελείς, όταν περνάνε από τα χέρια σου €73 εκ ζεστά ζεστά σαν τυρόπιτες, μεγάλος ο πειρασμός να μην δαγκώσεις λίγη σφολιάτα.
Άντε και να δεχτούμε ότι γίνονται. Γίνονται όμως και από προοδευτικούς πολίτες που παλεύουν για την επανασυγκρότηση και ενιαία έκφραση του προοδευτικού χώρου; Κυρίως από αυτούς γίνονται. Να φοβάστε κυρίως αυτόν που νυχθημερόν διαλαλεί πως είναι τίμιος. Ο πραγματικά τίμιος, δεν έχει λόγο να το φωνάζει.
Άρα πόθεν το σκάνδαλο και ποια η αιτία του; Η αιτία είναι απλή και κρύβεται πίσω σχεδόν από κάθε σκάνδαλο. Το κράτος. Σκάνδαλο έγινε - αν έγινε - επειδή το κράτος ακούμπησε €73 εκ. στους εργατοπατέρες. Εσείς θα δίνατε τόσα χοντρά εκατομμύρια στη ΓΣΕΕ;
"Μα να μην εκπαιδευτούν οι εργαζόμενοι;", θα ρωτήσει κάποιος ιδιαιτέρως καλόπιστος στα όρια της ασυγχώρητης αφέλειας. Ας του απαντήσουμε.
Ναι, καλό είναι για οποιονδήποτε να αυξάνει διαρκώς τις επαγγελματικές του δεξιότητες, ιδιαίτερα σε έναν κόσμο που αλλάζει Οβιδιακά από μέρα σε μέρα. Γιατί τις αυξάνει; Για τον εαυτό του. Για να βρίσκει θέση στην αγορά εργασίας και να αυξάνει τα εισοδήματά του. Εμείς ως φορολογούμενοι που κολλάμε να πληρώνουμε για να βγάζει αυτός περισσότερα χρήματα; Τι ακριβώς εμείς κερδίζουμε μαθαίνοντας το ΑΙ στο σοβατζή για παράδειγμα;
Επειδή είμαι ενσυναίσθητος και αλληλέγγυος, θα δεχθώ να κάνω οικονομική θυσία για να βοηθήσω κάποιον πχ άνεργο να επανενταχθεί στην αγορά εργασίας δια της επανεκπαίδευσης. Και να πληρώσω λίγο παραπάνω ΦΠΑ στο τουλουμουτύρι, για να επιδοτηθεί η γνώση που θα λάβει.
Το χρήμα που έδωσα γιατί πάει στη ΓΣΕΕ; Νταβατζής είναι; Γιατί δεν πάει απ' ευθείας στον άνεργο; Θέλετε να μειώσετε τη διαπλοκή; Σας έχω λύση για να μην τρέχετε στις Καρυστιανού.
Πρώτον δεν επιδοτούμε το 100%. Γιατί τότε, αφού ο άνεργος δεν πληρώνει μία, δεν θα έχει πρόβλημα να δεχθεί και υπερτιμολογήσεις. 80% εμείς οι φορολογούμενοι, 20% ο άνεργος (με πλαφόν στο συνολικό κόστος που το κράτος θα επιδοτεί). Ο άνεργος θα βρίσκει μόνος του το ινστιτούτο που θα τον εκπαιδεύσει, θα πληρώσει το 20%, και θα τον ενδιαφέρει να είναι σοβαρό για να μην χάσει τα χρήματά του, και να βγει και επαγγελματικά σοφότερος. Θα διαλέξει το καλύτερο και όχι το φάντασμα της ΓΣΕΕ.
Μόλις ολοκληρώσει τον κύκλο της εκπαίδευσης, θα λαμβάνει από το κράτος (από εμάς δηλαδή), ένα voucher με το 80% και θα ξοφλά το ινστιτούτο που ο ίδιος επέλεξε με κριτήρια ποιότητας και όχι του πλουτισμού των εργατοπατέρων.
Απλό; Απλό. Μα θα τρελάνει τότε στις απεργίες η ΓΣΕΕ.
Η κοινωνική ειρήνη κερδίζεται, δεν δωροδοκείται.
Add comment
Comments