Που ήταν η Αρβελέρ όταν έκλεισε η ΕΡΤ;

Εχθές πέθανε - πλήρης ημερών - μια διάσημη Ελληνίδα. Διάσημη όχι μόνο στη χώρα της, αλλά διεθνώς. Και αυτό είναι σπάνιο.

Προφανώς, πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για τις γνώσεις της, την προσφορά της στο αντικείμενο εξειδίκευσής της, στην εν γένει προσφορά της στη διάδοση της διαχρονικής παρουσίας του Ελληνικού πολιτισμού. Αυτό δεν είναι σπάνιο.

Ταυτόχρονα, πολλοί προτίμησαν αντί δύο καλών λόγων - που συνηθίζονται όταν κάποιος εγκαταλείπει τα εγκόσμια - να βγάλουν όλα τα αποθέματα χολής που διατηρούν εντός τους για τέτοιες συνήθως περιπτώσεις. Αυτό και αν δε είναι σπάνιο.

Αφού τόνισαν την ηλικία της (99 ετών), με ύφος "ε και πολύ έζησε", διάλεξαν όλα τα λεκτικά καλούδια για να την στολίσουν όσο αύτη μετέστη εκ του βίου.

Έτσι, κατηγορήθηκε γιατί δεν διατήρησε τις αγνές προλεταριακές της καταβολές, αποκτηθείσες κατάτην ΕΠΟΝίτικη δράση της (αν όσοι ήταν στην ΕΠΟΝ ήταν και κομμουνιστές, η Κούβα μπροστά μας θα ήταν καπιταλιστική δυστοπία). Άλλωστε και ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν στην ΕΠΟΝ, όμως ταχύτατα έγινε δεξιός όταν συνειδητοποίησε ότι οι αριστεροί δεν σου επιτρέπουν να διαφωνείς μαζί τους.

Κατηγορήθηκε γιατί ευεργετήθηκε από τον Ελληνικό Βασιλικό οίκο (λόγω της φιλομάθειάς της, δεν ήταν και κόρη δούκα της Προσοτσάνης), και γιατί κατάφερε να σπουδάσει στη Γαλλία. Κατηγορήθηκε για το ότι ως πρύτανης στη Σορβόννη δεν συνέβαλε στη διάλυση του αστικού κράτους τον Μάιο του 1968. Για την ακρίβεια ούτε οι ίδιοι οι Γάλλοι συνέβαλαν ιδιαιτέρως. Στις εκλογές που ακολούθησαν τον Μάη, η Γαλλική κεντροδεξιά κέρδισε με ποσοστό ρεκόρ.     

Κατηγορήθηκε γιατί παντρεύτηκε έναν σχετικώς εύπορο Γάλλο (τον Αρβελέρ) και όχι έναν οικοδόμο - κατά προτίμηση σοβατζή - από το Καρτιέ Λατέν.

Περιέργως ουδείς αναζήτησε που ήταν όταν έκλεισε η ΕΡΤ. Σίγουρα όχι πάνω στη μάντρα, αγκαζέ με τις αγωνίστριες Ζωή Κωνσταντοπούλου και Ραχήλ Μακρή. Ντροπή της!!!

Γιατί όμως υπάρχει μία μερίς της κοινωνίας μας που αναμένει τον θάνατο κάποιου για να τον απαξιώσει πριν ακόμα σκαφτεί το χώμα του τάφου που θα τον φιλοξενήσει; Αυτή η μερίς αποτελείται από τόσο αδέκαστους κριτές, που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους και θα ψάξουν μέχρι και το χρώμα της κιλότας σου για να εντοπίσουν τυχόν ελαττώματα;

Η Αρβελέρ, ήταν μια γυναίκα από την Ελλάδα, σε μια εποχή που ελάχιστες σπούδαζαν και για τη μεγάλη πλειοψηφία, επαγγελματική ενασχόληση ήταν τα "οικιακά".

Αυτή η γυναίκα από την Ελλάδα, κατάφερε να εντρυφήσει στον απόλυτο βαθμό στο αντικείμενό της. Και αυτό δεν συγχωρείται.

Αυτή η γυναίκα από την Ελλάδα, κατάφερε να γίνει διεθνώς αποδεκτή για την οξύτητα του πνεύματος και το ευρύ πεδίο των γνώσεων που διέθετε. Ούτε αυτό συγχωρείται.             

Αυτή η γυναίκα από την Ελλάδα, κατάφερε σε μια ξένη χώρα, με τεράστια παράδοση και πολιτισμική πρωτοπορία, σε ένα απολύτως ανδροκρατούμενο ακαδημαϊκό περιβάλλον, να φτάσει στην ύψιστη ακαδημαϊκή θέση, να εκλεγεί πρύτανης σε ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης. Αυτό και αν δεν συχχωρείται.

Αυτή η γυναίκα από την Ελλάδα, δεν αναμασούσε εύπεπτες αριστερίστικες ατάκες για να γίνει αποδεκτή από το εγχώριο "πολιτικό", "πολιτισμικό" και "καλλιτεχνικό" κατεστημένο. Δεν το είχε και ανάγκη. Άμα είσαι πρώτος στην πόλη δεν κάνεις συμβιβασμούς για να γίνεις και πρώτος στο χωριό. Είχε την αυτονομία της δικής της άποψης, την εξέφραζε ελευθέρως, και σε όποιον αρέσουμε για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε. Αυτό τιμωρείται.

Η Αρβελέρ δεν υπήρξε αντιπαθής σε όσους την "περιφρονούν" μετά θάνατον, για όσα δεν έκανε. 

Υπήρξε αντιπαθής για όσα πέτυχε. Τα επιτεύγματά της, δεν θα της τα συγχωρήσουν ποτέ.

Μ.Κ.