Ο Πέντρο Σάντσες της Ισπανίας, είναι ένα ξεχασμένο είδος. Ένας σοσιαλιστής πρωθυπουργός. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι που υπάρχει για να μην ξεχνάμε τι σημαίνει μια χώρα να έχει σοσιαλιστή πρωθυπουργό.
Βέβαια, πρωθυπουργός συνέχισε να είναι στις εκλογές του 2023 από σπόντα. Έχασε, βγήκε δεύτερος, όμως σχημάτισε κυβέρνηση. Το κόμμα του πήρε 31,7%, όταν ο λαϊκός κεντροδεξιός σχηματισμός πήρε 33,1%. Οι κεντροδεξιοί δεν είχαν - όμορες πολιτικά - κοινοβουλευτικές στηρίξεις για να σχηματίσουν πλειοψηφία, και δεν επιθυμούσαν μια συνεργασία με το ακροδεξιό Vox.
Ο Σάντσες - σοσιαλιστής γαρ - δεν είχε τέτοιες ηθικές αναστολές. Κατάφερε να σχηματίσει μια εντελώς οριακή πλειοψηφία, μη διστάζοντας να συνεργαστεί όχι μόνο με το Sumar (κάτι κατακάθια του καφέ από τους Podemos), αλλά κυρίως με τους αυτονομιστές της Καταλονίας, με το κόμμα του καταδικασμένου εξόριστου Carles Puigdemont.
Είναι σαν έφτιαχναν οι μουσουλμάνοι της Θράκης κόμμα, να έβγαζαν βουλευτές και μια ολόκληρη κυβέρνηση στην Ελλάδα να εξαρτιόταν από τις ψήφους τους.
Όταν είσαι Σοσιαλιστής δεν κολλάς σε τέτοιες λεπτομέρειες.
Την τρέχουσα θητεία του δεν τη λες και ειπτυχημένη. Κατηγορείται για πάμπολλες υποθέσεις διαφοράς και διαπλοκλής, υποθέσεις για τις οποίες θα αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη η σύζυγός του και ο αδελφός του. Τίποτα το παράδοξο και νεωτερικό για Σοσιαλιστή.
Οι δημοσκοπικές και εκλογικές επιδόσεις της κυβέρνησης του, εδώ και πολύ καιρό, είναι το λιγότερο απογοητευτικές. Έχει χάσει και τα τελευταία υπολείμματα λαϊκής υποστήριξης, όμως αυτό καθόλου δεν τον πτοεί. Δεν παραιτείται ένας σοσιαλιστής όταν η μισή του οικογένεια έχει εκκρεμότητες με τη δικαιοσύνη.
Εκλογικά, βρίσκεται 10%-12% πίσω από το λαϊκό κόμμα, όπως φάνηκε στις περιφερειακές εκλογές στην Εξτραμαδούρα και την Αραγονία, και όπως θα φανεί και αυτόν τον μήνα στις εκλογές στην Καστίγια ι Λεόν και τον Ιούνιο στην Ανδαλουσία. Σημειώνουμε ότι στο πάλαι ποτέ "κάστρο'" των Σοσιαλιστών Εξτραμαδούρα υπέστη πανωλεθρία, ενώ η Αραγονία - που είδε το κόμμα του στο 23% - ονομάζεται και "Οχάιο της Ισπανίας" υπό την έννοια ότι τα αποτελέσματα στην Αραγονία αντανακλούν κατ’ απόλυτο τρόπο τις εθνικές τάσεις.
Η επιλογή του δε να συγκυβερνήσει με αυτονομιστές, έχει φουσκώσει τα πανιά του ακροδεξιού Vox που όπου κατεβαίνει, σαρώνει.
Διαβάστε ακόμα: "Με το Ιράν;" - Ναι, "Με την Κύπρο;" - Όχι
Έχουμε λοιπόν έναν πρωθυπουργό, χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση, με εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που στηρίζεται σε ακροαριστερούς αυτονομιστές, και που θέλει να μείνει - έστω και με το ζόρι - στη θέση του μέχρι το 2027, για να προστατεύσει την οικογένειά του που διώκεται από τον νόμο. Και το σημαντικότερο: Είναι σοσιαλιστής.
Όλες του τις επιλογές λοιπόν, κάτω υπό το πρίσμα αυτών των δεδομένων πρέπει κανείς να τις αξιολογήσει. Και βέβαια και τις πρόσφατες θέσεις του αναφορικά με το ΝΑΤΟ και τη δράση που ανέπτυξαν οι ΗΠΑ στη Μ. Ανατολή. Είναι επιλογές που εξυπηρετούν έναν πολιτικό/κομματικό καιροσκοπισμό, και μια ανάγκη επιβίωσης έστω για ένα χρόνο. Είπαμε, σοσιαλιστής.
Άρα η εξωτερική πολιτική της Ισπανίας, καθορίζεται από τα πολιτικά και προσωπικά αδιέξοδα του Σάντσες.
Προφανώς, δεν μπορούμε να πούμε σε μια χώρα πως θα αξιολογήσει ένα πολεμικό γεγονός. Μπορεί να το καταδικάσει, μπορεί να το επικροτήσει, μπορεί και να σταθεί με ουδετερότητα. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως, αυτό πρέπει να σχετίζεται με τα συμφέροντα της χώρας, όχι με τα αδιέξοδα και τα μπλεξίματα με τη δικαιοσύνη του πρωθυπουργού.
Υπάρχει και κάτι όμως που δεν είναι δικαίωμα της χώρας. Η Ισπανία αρνείται να αυξήσει τις αμυντικές της δαπάνες, όπως συμφώνησαν να κάνουν όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ. Έχει δικαίωμα και να τις μηδενίσει. Με μια προϋπόθεση: Να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ. Αν δε σου αρέσουν πλέον οι όροι συμμετοχής, αποχωρείς. "Κύριοι, είναι ακριβό πλέον να συμμετέχω, άρα φεύγω και θα κάνω συμμαχίες με τη Β. Κορέα που είναι και τζαμπέ". Ποιος μπορεί να σε κατηγορήσει;
Όταν όμως μένεις, χωρίς να τηρείς τις υποχρεώσεις σου, για να διατηρείς το δικαίωμα να κάνεις - αν ποτέ χρειαστεί - επίκληση του άρθρου 5, για να έρθουν οι άλλοι να σε υποστηρίξουν, οι άλλοι που επένδυαν όταν εσύ αρνιόσουν, αυτό δεν βρίσκεται στα πλαίσια ούτε των δικαιωμάτων σου, ούτε των επιλογών σου, ούτε της ηθικής των πραγμάτων.
Εκτός και αν είσαι σοσιαλιστής.
Add comment
Comments