Πολλοί συμπολίτες μας αλλά και πολίτες κρατών σε όλον τον κόσμο, είναι απαγοτευμένοι από το "σύστημα" και τα κόμματα που το διαχειρίζονται. Τα "αντισυστημικά". Οι λόγοι πολλοί. Πίσω όμως - πάντα - από κάθε δυσθημία βρίσκεται η οικονομία. Οι πολίτες της Δύσης, είχαν συνηθίσει σε έναν σχετικά εύπορο τρόπο διαβίωσης που δεν στηριζόταν εδώ και χρόνια στην ανάπτυξη των οικονομιών, αλλά στα ελλείμματα των κρατών, στα ομόλογα που πούλαγαν στις αγορές και στα χαρτονομίσματα που τύπωναν οι κεντρικές τράπεζες.
Ένα έλλειμμα είναι δικαιολογημένο, όταν για πχ αντιμετωπίζεις μια πανδημία. Μόνο που σήμερα, το έλλειμμα πχ των ΗΠΑ είναι ίσο με το επί πανδημίας έλλειμμα, με τη διαφορά ότι δεν βιώνουμε πανδημία. Δηλαδή αν βρεθούμε εκ νέου σε ανάλογη κρίση, πόσο θα φτάσει:;;!!!
Όλα αυτά για τους περισσότερους πολίτες είναι συνήθως ψιλά γράμματα. Και τα περί ελλείμματος και τα περί χρέους. Τους ενδιαφέρει να επιστρέψουν στις καλές εποχές, θεμιτό και λογικό, αδιαφορούν για το πως αυτό θα γίνει και επικρίνουν τις κυβερνήσεις τους για το ότι δεν το επιτυγχάνουν. Και ελάχιστη σημασία δίνουν σε σχετικά μετριοπαθείς αφηγήσεις που ζητάνε να κοπεί λίγο ο ΦΠΑ, να αυξηθεί - επίσης λίγο - κάποιο επίδομα. Τι ο κάβουρας τι το ζουμί του.
Έτσι αναζητούν πολιτικούς και κόμματα που δεν φείδονται λόγων και υποσχέσεων. Στην Ελλάδα ο ο κος Βελόπουλος δεν ασχολείται - σαν το ΠΑΣΟΚ - με φραγκοδίφραγκα. Να μειωθεί πχ 10 σεντ ο ΕΦΚ στα καύσιμα. Αυτά είναι για τους "συστημικούς". Αν βγει, θα δίνει σε όλους σύνταξη €3.000. Με τη μία. Έτσι λύνονται τα προβλήματα. Δυναμικά. Και αν χρειαστεί θα δίνει και €5.000 σύνταξη. Που θα βρει τις €5.000; Εκεί που θα βει και τις €3.000. Απλούστατο.
Διαβάστε ακόμα: Σοσιαλδημοκρατία - μια πονεμένη ιστορία
Όλα αυτά φαντάζουν στο σοβαρό κοινό ως γκροτέσκα, όμως συγκινούν ουκ ολίγους. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Και ακόμα και αν δεχτούμε ότι ο πολίτης της Δύσης δεν μπορεί να θεωρηθεί και πνιγμένος, πάντως του λείπει η πλήρης εξάρτηση δύτη την οποία και είχε συνηθίσει.
Ο λαϊκισμός αρέσκεται σε επιφανειακές "αναλύσεις", επιφανειακές "εξηγήσεις", επιφενειακές ρητορικές. Τι φταίει για την οικονομική δυσανεξία; Οι κλοπές των πολιτικών και τα επιδόματα στους μετανάστες. Με 2 κουβέντες αναλύθηκε μια ολόκληρη οικονομική συγκυρία, χωρίς θεωρίες, διαγράμματα, αριθμούς, πράξεις, πράγματα δυσνόητα και κουραστικά για τους πολλούς. Με 2 κουβέντες αναλύεται το πρόβλημα, με μισή δίνεται και η λύση.
Ο λαϊκισμός έχει να επιδείξει σοβαρές εκλογικές επιτυχίες. Η μεγάλη του όμως, η καθοριστική, αυτή που τα άλλαξε "πίστα" ήταν η εκλογική νίκη στις ΗΠΑ.
Παρακολουθείστε τον τρόπο ομιλίας του προέδρου Τραμπ. Όχι απλά επιφανειακός, παιδικός. Γεμάτος "great" και "excellent" και με αναρτήσεις στο Truth Social, που μπροστά τους τα tweets των διαφόρων εγχώριων trolls μοιάζουν με δοκίμια του Μίλαν Κούντερα.
Λόγος όχι ανεπιτήδευτος, ακαλλιέργητος, ικανός να προσεγγίσει απλούς ανθρώπους που δεν πολυσκοτίζονται να κατανοήσουν μπερδεμένες θεωρητικούρες. Και στην πράξη; Το απόλυτο χάος.
Δεν γωρίζει η δεξιά του τι ποιεί η αριστερά του. Άλλα λέει το πρωί, άλλα το μεσημέρι, άλλα το βράδυ. Κάθε τρεις και πέντε θέτει τελεσίγραφα που όποιος τα παραβιάσει θα "βιώσει μια κόλαση" και όλοι τα παραβιάζουν και κόλαση ακόμα δεν είδαμε.
Μια ρητορική καουμπόϊκη που προτάσσει τη δύναμη ως κινητήρια αρχή των πάντων (λες και αν δεν το πεις δεν είναι), ψευτοτσαμπουκάς, μαγκιά και πολύ λάδι αλλά από τηγανίτα τίποτα.
Τι έχει καταφέρει; Να φτωχύνει του αμερικάνους, όχι μόνο λόγω της πρόσφατης κρίσης αλλά και λόγω της φορολογίας των δασμών, να διατηρεί αμετάβλητο το υπέρογκο έλλειμμα και να αυξάνει το χρέος οι τόκοι του οποίου πλέον είναι ίσοι με το 20% των δημοσίων εσόδων!!!!
Επέβαλε δασμούς στη μεγάλη αντίπαλο Κίνα, και αυτή πέρυσι πέτυχε ρεκόρ εμπορικού πλεονάσματος που ξεπέρασε για πρώτη φορά στην ιστορία το $1 τρις.
Η διακυβέρνηση Τραμπ, και τα όσα ζούμε, είναι η ευκαιρία μας να κάνουμε τις απαραίτητες προβολές και για τις δικές μας χώρες.
Τι θα γινόταν αν...
Πάντως σύνταξη €3χιλ. καλό θα ήταν να μην την περιμένετε.
Add comment
Comments