Εχθές αποκτήσαμε ένα νέο κόμμα. Σε λίγες μέρες θα αποκτήσουμε ένα ακόμα. Ένα παλιό κλασσικό ανέκδοτο τελειώνει με τη φράση "κ..λοι υπάρχουν, λεφτά δεν υπάρχουν". Στην Ελλάδα, ως αποδεικνύεται, δεν έχουμε ανάγκη από πολιτικά κόμματα - έχουμε και πολλά μάλιστα - έχουμε ανάγκη από σοβαρές πολιτικές.
Η κα Καρυστιανού, έκανε το μεγάλο λάθος του πρωτάρη. Θεώρησε ότι τα μέγα πλήθος της πλατείας Συντάγματος, είχε πάει για αυτήν ως πρόσωπο, ως πολιτική φιγούρα. Οι 450 νοματέοι εχθές στην πρεμιέρα της παράστασης, την προσγείωσαν ανώμαλα. Και να σκεφτείτε ότι οι θίασοι, συνήθως, τον πολύ κόσμο τον μαζεύουν στις πρεμιέρες.
Η αναιμική παρουσία ενός ετερόκλητου κοινού, χρυσαυγιτών, ψεκασμένων, αντιεμβολιαστών, ρωσόφιλων πουτινολάτρων, σχεδιαστών μόδας, αυτοσχέδιων ποιητών και νοσταλγών της δραχμής, αποτέλεσε την καρφίτσα που έσκασε με θόρυβο την πρώτη εν δημιουργία φούσκα.
Θεώρησε - και θεωρεί - ότι ένα εντελώς αφηρημένο αφήγημα, πλούσιο σε βαρετές κοινοτυπίες μαθητικής έκθεσης, θα την προστατεύσει από το κόστος και τη φθορά που συνοδεύονται από την υιοθέτηση πολύ συγκεκριμένων προτάσεων επί πολύ συγκεκριμένων θεμάτων.
Οικονομία, φορολογία, άμυνα, εξωτερική πολιτική, εκπαίδευση, υγεία, είναι από τα πρωτεύοντα θέματα που δεν μπορείς ισόβια να τα προσεγγίζεις με χαριτωμενιές του τύπου "θέλουμε δικαιοσύνη".
Το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι, ότι ακόμα και η κα Καρυστιανού να προσπαθήσει να περιοριστεί σε αμπελοφιλοσοφίες, οι "συνεργάτες" της, που διατείνονται ότι συνέγραψαν τις προτάσεις του νέου κόμματος, είναι λαλίστατοι. Και νιώθουν την ανάγκη να διαφημίσουν τα δικά τους αποστάγματα σοφίας που ενέσταξαν στο "κυβερνητικό πρόγραμμα" του νεοσύστατου μορφώματος.
Έτσι, εχθές, ένας πρώην διπλωμάτης, που ασχολήθηκε με την εκπόνηση προτάσεων για θέματα εξωτερικής πολιτικής, προσδιόρισε το ύψος των γερμανικών αποζημιώσεων στο €1 τρις (αν μας κοινοποιήσει τους αριθμητικούς υπολογισμούς του, θα έχουμε επιθεωρησιακό υλικό για δεκαετίες) και πρότεινε να δημεύσει - έναντι των οφειλών αυτών - το Ελληνικό δημόσιο την πολυκατοικία που στεγάζεται το Ινστιτούτο Γκαίτε.
Νομίζω ότι ο Βας Βας ο Παρασκευάς, δύναται να εκπονήσει πιο ορθολογικές απόψεις επί του θέματος.
Βεβαίως, δεν περιορίστηκε σε αυτό. Πρότεινε την προσάρτηση της Ίμβρου και της Τενέδου, αφήνοντας πιθανότατα την κατάληψη της Πόλεως εις μεταγενέστερο χρόνο όπου και θα έχει ξυπνήσει εκ του υπεραίωνιου λήθαργού του και ο εξαδάχτυλος μαρμαρωμένος βασιλεύς.
Μερικά στίγματα βέβαια των θέσεών της ανέγνωσε και η κα Καρυστιανού στο κείμενο που της έδωσαν να διαβάσει. Έτσι ζήτησε διαφάνεια στη λειτουργία των τραπεζών, θέση που της άρεσε τόσο πολύ που τη χειροκρότησε και η ιδία σε ένα κρεσέντο αυτοεπιβεβαίωσης. Βέβαια, αν κάτι δεν κατανοεί επί της λειτουργίας των τραπεζών, η στήλη είναι στη διάθεσή της να της το διευκρινίσει, έτσι ώστε άμεσα να υλοποιηθεί μία εκ των 20 δεσμεύσεων.
Επίσης, ανακάλυψε πως η νέα τάξη πραγμάτων (Σόρος, εμβόλια, Μασόνοι, λέσχη Μπίλντενμπεργκ), τα έχει βάλει με τις Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι το 95% τω Ελληνικών επιχειρήσεων απασχολεί μέχρι 4 υπαλλήλους, θεωρώ χάσιμο χρόνου - τουλάχιστον για τις στοές των Τεκτόνων - να σπαταλούν χρόνο και πόρους για να καταστρέψουν τις δυστυχείς αυτές επιχειρήσεις.
Όλο αυτό το σκηνικό που θυμίζει κομέντια ντελ άρτε, παρά την "αντισυστημικότητα" που χαρακτηρίζει μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων, δεν έχει ούτε προοπτική ούτε μέλλον. Ευτυχώς - ακόμα - και οι πλέον ασόβαροι συμπολίτες μας, επιζητούν ένα minimum σοβαρότητας. Έστω σοβαροφάνειας.
Και η φούσκα που έσκασε εχθές δεν θα προλάβει να φτάσει μέχρι τις εκλογές.
Εκτός και η Σύρια γερόντισσα, η ομιλούσα την Αραμαϊκή, πείσει την κα Καρυστιανού ότι αυτήν έχει επιλέξει ο Μεγαλοδύναμος για να επεκτείνει τη χώρα μέχρι την Κόκκινη μηλιά. Που δεν το αποκλείω κιόλας.
Add comment
Comments