Όταν οι 2 "Μαρίες", η "Μαρία των Τεμπών" Καρυστιανού και η "Μαρία των Παλαιοημερολογιτών" Γκρασία, ανακοίνωσαν το κόμμα τους, οι δημοσκοπήσεις τους έδιναν δυνητικό κοινό "και υπό πολλές προϋποθέσεις και ψήφο", κοντά στο 30%.
Έτσι έθεσαν ως στόχο την αυτοδυναμία για να μπορούν να τα "αλλάξουν" όλα, χωρίς συνεργασίες με εκπροσώπους του "παλιού και διεφθαρμένου" πολιτικού προσωπικού.
Μετά έπρεπε να μας πουν τι ακριβώς θα αλλάξουν και κυρίως με τι θα το αντικαταστήσουν. Κάποια στιγμή - θες δεν θες - αναγκαστικά μπαίνεις στην ουσία της πολιτικής.
3 μήνες μετά, το μόνο που έχει ειπωθεί είναι μια πρόταση δημοψηφίσματος για τις αμβλώσεις.
Όποια είδηση προέρχεται από την πλευρά του κόμματος αυτού, έχει να κάνει με αποχωρήσεις, καταγγελίες, δημόσια ξεμαλιάσματα και υπόνοιες για εσωτερικούς εχθρούς που εμφύτεψε το "σύστημα".
Έτσι ο στόχος της αυτοδυναμίας έγινε ένα ποσοστό της τάξεως του 6%-7% και σύντομα θα μεταλλαχτεί σε στόχο απλής εισόδου στη βουλή.
Εν τούτοις και ένα 6%-7% δεν είναι λίγο. Ακόμα και με μεγάλη αποχή, μιλάμε για 350.000 νοματέους. Αυτοί πως ακόμα υποστηρίζουν κάτι που αποδείχτηκε ως η μεγαλύτερη πολιτική φούσκα των τελευταίων δεκαετιών;
Η απάντηση είναι απλή και βασίζεται στην ανθρώπινη ψυχολογία. Κάποιος πρέπει να αποδεχτεί πως αυτό στο οποίο πίστεψε απεδείχθη μούφα. Όμως μια τέτοια αποδοχή συνεπάγεται και ατομική ευθύνη. Αποδέχεται ταυτόχρονα ότι είναι και ολίγον μάπας. Οι άνθρωποι δεν αρέσκονται στην αυτοκριτική. Όλοι οι άλλοι φταίνε εκτός από αυτούς.
Διαβάστε ακόμα: Η πρώτη φούσκα έσκασε
Μέχρι τις εκλογές όμως έχουμε 10 ακόμα μήνες. Ιστορικά και στατιστικά, έχει αποδειχθεί ότι είναι επαρκής χρόνος να αποφύγεις την αυτοκριτική και να βρεις αιτιολογικές ερμηνείες της λανθασμένης επιλογής σου.
Δεν φταις εσύ, εσύ καλά τα σκέφτηκες και τα ζύγισες, απλά συν τω χρόνω αποδείχτηκε πως οι "Μαρίες" αποδείχτηκαν κατώτερες των προσδοκιών σου. Αυτές - και μόνο αυτές - φταίνε.
Εσύ όταν φώναζες για το ξυλόλιο, όταν έτρεχες στο Σύνταγμα και στις συναυλίες, δεν το έκανες για τις "Μαρίες", για την υψίστη έννοια της δικαιοσύνης το έκανες. Ο σκοπός σου ήταν ιερός. Οι φορείς υλοποίησης του σκοπού αποδείχτηκαν ανεπαρκείς. Ε, εσύ τι φταις για αυτό;
Εσύ όλα τα είχες καλώς καμωμένα. Ουδείς λόγος αυτοκριτικής.
Αυτός είναι και ο λόγος που όσοι χόρευαν τη γερακίνα στο Σύνταγμα τη νύχτα του δημοψηφίσματος ξαναψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ δύο μήνες μετά. Γιατί είχαν περάσει μόνο 2 μήνες. Δεν έφτανε ο χρόνος για την αποποίηση των ατομικών ευθυνών.
10 όμως μήνες είναι υπεραρκετοί. Και αυτές οι 350.000 θα βρουν τρόπο να αυτοδικαιολογηθούν.
Και οι "Μαρίες" θα κινδυνεύουν να μην βρουν ούτε την ψήφο τους.
Μια καλλιτεχνική πιρουέτα εξόδου θα φαντάζει ιδανική λύση.
Άλλωστε ο Αλέξης έχει φροντίσει να προσφέρει τα επιχειρήματα της κωλουτούμπας.
"Είμεθα αφελείς. Συγκρουστήκαμε με δυνάμεις υπέρτερες που δεν άφησαν με δόλια μέσα το κίνημά μας να νικήσει το "σύστημα"".
Μετά θα γράψουν και ένα βιβλίο.
Για να βγάλουν και τα σπασμένα.
Μ.Κ.
Add comment
Comments