Υπάρχει μια φράση που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί για να "καταγγέλουν" τους αντιπάλους τους. "Μπορεί οι Κασσάνδρες να λένε...όμως...".
Έτσι, στη συνείδηση των πολλών, η Κασσάνδρα ήταν μια κακόβουλη και αναξιόπιστη κυρία, που προφήτευε πάντα το κακό, όμως - λόγω των ισχυρών δεξιοτήτων των πολιτικών μας - οι προφητείες της πήγαιναν - κατά το τζογαδόρικο λεγόμενο - κουβά.
Εν τούτοις η Κασσάνδρα δεν ήταν διόλου αναξιόπιστη. Κόρη του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της Εκάβης, είχε λάβει από τον Απόλλωνα το χάρισμα της προφητείας. Όταν όμως αρνήθηκε τον έρωτά του, ο θεός την καταράστηκε: θα προέβλεπε πάντοτε σωστά το μέλλον, αλλά κανείς δεν θα πίστευε τις προφητείες της.
Η Κασσάνδρα προειδοποίησε τους Τρώες για την καταστροφή που θα προκαλούσε ο Πάρις, για τον Τρωικό Πόλεμο και, κυρίως, για τον κίνδυνο του Δούρειου Ίππου. Είδε την καταστροφή να έρχεται, αλλά ήταν ανήμπορη να την αποτρέψει.
Στις Μυκήνες όπου βρέθηκε ως λάφυρο προέβλεψε τόσο τη δολοφονία του Αγαμέμνονα όσο και τη δική της από την Κλυταιμνήστρα - και πάλι χωρίς να μπορεί να αλλάξει τη μοίρα.
Γι’ αυτό η Κασσάνδρα - στην δυσμενή για τους πολιτικούς μας πραγματικότητα - έγινε διαχρονικό σύμβολο του ανθρώπου που βλέπει εγκαίρως την καταστροφή, προειδοποιεί γι’ αυτήν, αλλά κανείς δεν τον ακούει.
Η είδηση του θανάτου του Στέφανου Μάνου, μου ενεργοποίησε στο μυαλό τις διαδρομές που ξύπνησαν τις γνώσεις μου για την Κασσάνδρα.
Έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, θα ακουστούν 2-3 τυπικές καλές κουβέντες, δεν θα γίνει πρωτοσέλιδο η εκδημία του, δεν θα εκτεθεί στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης η σωρός του για "λαϊκό προσκύνημα", δεν θα τον συνοδεύσουν μυριάδες στην "τελευταία του κατοικία".
Διαβάστε ακόμα: Πολλά τα δεινά, κ´ ουδέν δεινότερο πολιτικού πέλει
Ήταν κακός πολιτικός; Απέτυχε στα υπουργεία το χαρτοφυλάκιο των οποίων κατά καιρούς ανέλαβε; Δεν έχει νόημα να αναφέρω τις επιτυχίες του είτε ως υπουργού δημοσίων έργων, είτε ως υπουργού οικονομικών. Κανέναν δεν θα πείσω. Ή μάλλον ελάχιστους.
Διότι ο Στέφανος Μάνος, διέθετε την ιδιότητα της Κασσάνδρας. Έβλεπε εγκαίρως την καταστροφή, προειδοποιούσε γι’ αυτήν, αλλά κανείς δεν τον άκουε.
Και δεν την έβλεπε επειδή ήταν προφήτης. Δεν είναι απαραίτητο να πιστέψεις κάποιον επειδή κάτι είδε στο όνειρό του, ή επειδή ισχυρίζεται ότι γνωρίζει να ερμηνεύει με ακρίβεια τους οιωνούς.
Την προέβλεψε απλά γιατί διάβαζε τα δεδομένα που ήταν δημόσια, διαθέσιμα σε όλους, και "φώναζαν". Και προσπάθησε να μας τα εξηγήσει με απλή γλώσσα, με τη βοήθεια των περίφημων lego του, σαν να μιλούσε σε 6χρονα παιδιά.
Και κανείς δεν τον πίστευε.
Είναι σίγουρο ότι δεν απέρριψε τον έρωτα κάποιας θεάς που τον τιμώρησε να μην τον πιστεύει κανείς.
Η "θεά" είναι μέσα μας. Ταυτίζεται με το είναι μας. Μας εμποδίζει να πιστέψουμε ότι δεν είναι "βολικό", εύηχο, ό,τι δεν χαϊδεύει τους τρυφερούς λοβούς των αυτιών μας.
Ο Στέφανος Μάνος δεν έλεγε βολικά πράγματα. Δεν "επανίδρυε το κράτος", δεν έστηνε "Ζάππεια", δεν έσκιζε μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο.
Δεν κατήγγειλε τους ξένους "τοκογλύφους" για τις συμφορές μας, δεν το έπαιζε υπερπατριώτης, Τουρκοφάγος, χριστιανός που ακολουθεί με λαμπάδα τον επιτάφιο.
Ο Στέφανος Μάνος δεν ήθελε να είναι ευχάριστος. Ήθελε να είναι χρήσιμος.
Προς τούτο και όταν προσπάθησε να φτιάξει κόμμα λίγοι τον τίμησαν με τη ψήφο τους. Πολλαπλάσιοι τίμησαν τον Κασιδιάρη.
Και δεν θα τιμηθεί και ιδιαιτέρως τώρα που μας αποχαιρέτησε. Προτιμάμε να ξεχαστεί γρήγορα ότι κάποιος μας είχε χτυπήσει εγκαίρως στην καμπάνα, όμως εμείς τον αγνοήσαμε γιατί ήταν "νεοφιλελεύθερος ανάλγητος". Αυτό μας βόλευε να πιστεύουμε.
Υπάρχει κάτι που δεν το είπε η Κασσάνδρα, αν και είναι προφητεία: Λαοί χωρίς μνήμη δεν έχουν μέλλον.
Το ξεχνάμε και αυτό.
Είναι εξίσου άβολο.
Γ.Δ.
Add comment
Comments