Ήμουν νιος - και κινδυνεύω να γεράσω - και σε αυτή τη χώρα ακούω από τους πολιτικούς πολύ συγκεκριμένες υποσχέσεις επί συνεχόμενες δεκαετίες: Αξιοκρατία, διαφάνεια, μείωση της φοροδιαφυγής και...προφανώς αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.
Από τον Γ.Δ. | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Ειδικά αυτό το τελευταίο, η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου έχει γίνει πολύ trend στις μέρες μας κυρίως από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. "Πρέπει να αλλάξουμε το παραγωγικό μας μοντέλο, να μην βασιζόμαστε στον τουρισμό και να μην είμαστε οι σερβιτόροι της Ευρώπης".
Έχω την αίσθηση ότι ο τουρισμός δεν δημιουργεί αποκλειστικά θέσεις σερβιτόρων. Αλλά ας πούμε ότι μόνο τέτοιες δημιουργεί. Ο κλάδος των logistics δημιουργεί θέσεις οδηγών κλαρκ. Αν στραφούμε παραγωγικά στα logistics, γιατί θα είναι πιο τιμητικό δια τη χώρα να είναι οι Έλληνες οι οδηγοί κλαρκ της Ευρώπης;
Επενδύουμε μαζικά στον τουρισμό; Ναι. Γιατί; Σκεφτείτε τον εαυτό σας. Έχετε κάποια χρήματα και θέλετε να τα επενδύσετε σε μια "δουλειά δική σας".
Είστε στο 2013 όπου οι επισκέπτες στην Ελλάδα ετησίως ανέρχονται σε 15 εκ. Κάποιος σας λέει ότι το 2026 θα γίνουν 45 εκ. Θα τριπλασιαστούν. Τι δουλειά θα ανοίξετε; Νυχάδικο;
Δεν θέλετε δουλειά "δική σας". Θα τα επενδύσετε σε μια εισηγμένη εταιρεία. Ο ίδιος "κάποιος" σας λέει ότι η Χ εταιρεία σε 10 χρόνια θα έχει τριπλασιάσει τον τζίρο της. Επενδύετε σε αυτήν ή όχι;
Γίνονται επενδύσεις στον τουρισμό γιατί είναι κλάδος σε εκρηκτική ανάπτυξη. Παγκοσμίως. Και το κεφάλαιο σκέφτεται ορθολογικά. Όχι όπως η Γεροβασίλη.
Ας πούμε ότι το κράτος το 2013 ήθελε να "αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο". Φορολογούσε αγρίως τα χρήματά σας για να έχει να επιδοτεί "χοντρά" επενδύσεις σε άλλους τομείς. Και αναγκαστικά στρεφόμασταν επενδυτικά πχ στον κλάδο της ζαμπονοκοπτικής.
Σήμερα που - κατά το κοινώς λεγόμενο - η θάλασσα έγινε γιαούρτι, εμείς δεν θα είχαμε κουτάλι . Γιατί δεν θα είχαμε επενδύσει στα κουτάλια αλλά στο ζαμπόν.
Ναι αλλά οι τουριστικοί προορισμοί στερούνται υποδομών. Αυτό δεν είναι ευθύνη του επενδυτή που πληρώνει και τους φόρους του. Ευθύνη των κρατικών φορέων είναι να αναπτύξουν και τα λιμάνια και τις αποχετεύσεις και τα συστήματα αφαλάτωσης. Και να αφήσουν τα φιλόδοξα σχέδια για το ζαμπόν.
Ναι, αλλά δεν είναι σωστό να προσπαθήσουμε να επιτύχουμε μια παραγωγική διαφοροποίηση έτσι ώστε να μην κρατάμε όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι; Σωστή παρατήρηση.
Έχουμε όμως όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι;
Ο τουρισμός αθροιστικά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως συμβάλλει ως ποσοστό στο ΑΕΠ 20%. Όμως και ως ποσοστό αυτό είναι αυθαίρετο γιατί προσμετρά τη θετική επίδραση του τουρισμού σε άλλους κλάδους (πχ εστίαση). Ή άμεση συμβολή του τουρισμού υπολογίζεται στο 7-8%. Το 8% δεν γεμίζει το καλάθι.
Το 9% προέρχεται από την καθαρή μεταποίηση και το 4% από τη γεωργία/κρηνοτροφία, ποσοστό που ακούγεται μικρό, αλλά δεν είναι καθόλου μικρό για αναπτυγμένη οικονομία.
Αλλά ας πούμε ότι θέλουμε μεγαλύτερη διαφοροποίηση και ενίσχυση άλλων κλάδων. Ποιων; Της γεωργίας; Ποιας γεωργίας; Τι σοδειές, τι καλλιέργειες, που εστιάζουμε;
Που είμαστε καλοί και κυρίως που διαθέτουμε συγκριτικό πλεονέκτημα σε διεθνές επίπεδο; Θέλουμε να πουλάμε ό,τι παράγουμε φαντάζομαι. Όχι οι φόροι μας να γίνουν επιδοτήσεις και οι επιδοτήσεις SUV.
Ποιος τα γνωρίζει αυτά; Ποιος θα αποφασίσει για αυτά; Η Κουφονικολάκου; Ο Τσίπρας; Πότε επένδυσε μισή δραχμή και κυρίως πόσα λεφτά έβγαλε;
Η περιβόητη αλλαγη του παραγωγικού μοντέλου είναι άλλη μια αστεία δικαιολογία να μας φάνε λεφτά και να το παίζουν στρατηγικοί σχεδιαστές της οικονομίας - με την κατάλληλη προμήθεια προφανώς.
Το κεφάλαιο γνωρίζει πολύ καλά και πότε να επενδύσει και κυρίως το πού να επενδύσει.
Αν στη θέση του κεφαλαίου βάλουμε τους γραφειοκράτες, η οικονομία μας θα γίνει σαν την πάπια που περπατά ανάποδα.
Add comment
Comments