Το ανέκδοτο γνωστό, εξαίρετο και διαχρονικό. Ο λαγός διατείνεται σε όλα τα ζώα της ζούγκλας πως έχει καταστήσει τον λέοντα σεξουαλικό του υποχείριο. Μέχρι που έρχεται φάτσα με φάτσα με την "πραγματικότητα". Και τότε γυρίζει τον δίσκο και δικαιολογείται πως "λέει και καμιά μ...κία για να περάσει η ώρα". Τον ρόλο του λαγού φαίνεται πως έχει ζηλέψει η Ελληνική Αντιπολίτευση.
Από την Αληκτώ | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, και δεν είναι και λίγες έχουμε 2 βασικά δεδομένα, που πρέπει να μεσολαβήσει μια συγκλονιστική εξέλιξη για να ανατραπούν:
Πρώτον, η ΝΔ θα είναι στις εκλογές το πρώτο κόμμα και
Δεύτερον, θα υπερβεί το 25% (σήμερα κινείται μεταξύ 30%-31%) και θα αποσπάσει και το σχετικό Bonus των εδρών.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πολύ πρακτικά, πως αν η ΝΔ στο επόμενο κοινοβούλιο διαθέτει περίπου 120-125 βουλευτές, δεν θα μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς τη συμμετοχή της. Πρακτικά. Θεωρητικά θα μπορεί. Όμως θεωρητικά θα πρέπει να συνεργαστεί κυβερνητικά ο Τσίπρας με τον Ανδρουλάκη, τον Βελόπουλο, τη Λατινοπούλου, τον Βαρουφάκη και την Κωνσταντοπούλου. Ή έστω τους περισσότερους εξ αυτών. Και εδώ έρχεται ένα άλλο παλιό ανέκδοτο που παραφράζοντάς το θα λέγαμε πως… "θεωρητικά σχηματίζεται κυβέρνηση, πρακτικά στήνουμε τις τέντες ενός τσίρκου".
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης αρνούνται να δεσμευτούν για το με ποιον θα συνεργαστούν κυβερνητικά την επομένη των εκλογών. Το αντιλαμβάνομαι επικοινωνιακά και στη βάση μιας απλοϊκής κομματικής στρατηγικής: "Αν πεις ότι θα συνεργαστώ με τον Χ, γιατί ο ψηφοφόρος σου να ψηφίσει εσένα και να μην πάει να ψηφίσει απ' ευθείας τον Χ;" Ανθρώπινα τους κατανοώ. Ως πολίτης και ως ψηφοφόρος αισθάνομαι μπερδεμένος. Και υπάρχει και κάτι που με μπερδεύει περισσότερο.
Διαβάστε ακόμα: Το ΠΑΣΟΚ δεν αρνείται τη ΝΔ - αρνείται τους ψηφοφόρους
Αν υπάρχουν εκατοντάδες επιλογές, δεν θα ήταν ανάγκη να δεσμευτείς από σήμερα για μελλοντικές συνεργασίες. Μπορούσες να περιμένεις να δεις και το συνολικό πρόγραμμα κάθε κόμματος, την αξιολόγησή του από τους ψηφοφόρους στην κάλπη, και τους συσχετισμούς που θα αναδειχθούν το βράδυ εκείνης της Κυριακής. Με τη διαφορά ότι στην παρούσα συγκυρία δεν υπάρχουν εκατοντάδες επιλογές. Για την ακρίβεια υπάρχει μία: Από τη στιγμή που χωρίς τη ΝΔ δεν σχηματίζεται κυβέρνηση, μόνο με τη ΝΔ μπορεί κάποιος να συνεργαστεί.
Και εδώ έχουμε το απόλυτα υπερβατικό σχήμα. Ενώ μόνο με τη ΝΔ de facto μπορεί κάποιος να συνεργαστεί κυβερνητικά, ουδείς δηλώνει ότι προτίθεται (έστω και σαν φευγαλέα σκέψη) να συνεργαστεί μαζί της. Το ΠΑΣΟΚ μάλιστα, τη μη συνεργασία με τη ΝΔ την έχει καταστήσει άρθρο του κομματικού του Συντάγματος. Αναθεωρητέο ή μη, δεν μας διευκρίνισαν.
Και η υπέρβαση συνεχίζεται απτόητη. Ενώ ουδείς επιθυμεί να συμμετάσχει στο μόνο κυβερνητικό σχήμα που μπορεί αντικειμενικά να προκύψει, όλοι δηλώνουν βέβαιοι - όπως και ότι ο ήλιος θα ανατείλει αύριο - πως μετά τις εκλογές θα έχουμε κυβέρνηση.
Σκεφτείτε το. Έχετε ένα τζάκι γεμάτο ξύλα και προσανάμματα. Κάνει κρύο και πρέπει κάποιος να το ανάψει. Αυτός που έχει αναλάβει αυτή τη δουλειά δεν έχει ούτε αναπτήρα, ούτε σπίρτα. Και δηλώνει ότι έχει αποφασίσει και δεσμευτεί στον εαυτό του ότι δεν θα ξαναπιάσει στα χέρια του σπίρτα ή αναπτήρα. Και παρόλα αυτά σας υπόσχεται μετά βεβαιότητας ότι το τζάκι θα ανάψει. Προφανώς, έχουμε φύγει από τα ορθολογικά σενάρια και έχουμε πλέον καταφύγει στα μονοπάτια της μεταφυσικής.
Είμαστε στο κατώφλι της κβαντικής πολιτικής. Εκεί όλα γίνονται. Θέληση να υπάρχει.
Υπάρχει βεβαίως και η άλλη πιθανότητα. Η πιθανότητα ότι η "σοβαρή και μετριοπαθής" αντιπολίτευση είναι ο λαγός. Απούσης της ενοχλητικής πραγματικότητας γ...ει και δέρνει. Όταν όμως έρθει φάτσα με φάτσα απέναντί της αναγκαστικά, θα πει στους ψηφοφόρους της πως "έλεγε και καμιά μ..κία να περάσει η ώρα".
Add comment
Comments