Ο Αλέξης Τσίπρας χαιρέτισε αγωνιστικά το "ξέσπασμα" της Γαλλικής νεολαίας, και ένα άλλο φυντάνι του κόμματός του, ευχήθηκε "και στα δικά μας". Μάλλον εννοεί, να μη μείνει κανένας προλετάριος χωρίς Louis Vouitton, κλεμένη από επαναστατικό πλιάτσικο στη Βουκουρετσίου.
Από την Αληκτώ | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Προφανώς η παρ’ ημίν αριστερά της φράξιας Αλέξη Τσίπρα (υπάρχουν άλλε 123 φράξιες σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση), επιθυμεί το πλιάτσικο να μεταλλαχθεί σταδιακά σε αριστερή διακυβέρνηση. Βέβαια, υποψήφιος εκεί είναι ο Μελανσόν που θεωρεί τον Αλέξη "μία από τις πιο ελεεινές μορφές της Ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής". Όμως, περασμένα ξεχασμένα. Αν διαβάσει την Ιθάκη, θα τον δικαιολογήσει.
Δεν θα ήταν κακό να δοκιμάσουμε μια αριστερή κυβέρνηση στο κέντρο της Ευρωζώνης. Ένας Γάλλος Τσίπρας να κάνει κωλοτούμπες μπροστά στην αψίδα του θριάμβου, θα ήταν απόλυτα διδακτικό μάθημα για όλους τους λαούς της Ευρώπης. Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα: Έχουν τελειώσει τα λεφτά των άλλων. Και σοσιαλισμός χωρίς τα λεφτά των άλλων, δεν είναι σοσιαλισμός.
Μας είχε προειδοποιήσει επ' αυτού και εγκαίρως η Μάργκαρετ Θάτσερ, αλλά δεν την ακούσαμε. Σοσιαλισμός, κοινωνικό κράτος, αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση, ομπρέλες κοινωνική προστασίας και όλα αυτά τα χαριτωμένα, εύηχα και αρκούντως λαοφιλή, υπάρχουν όσο υπάρχουν τα λεφτά των άλλων. Όταν αυτά τελειώσουν, finito la musica, passato la festa. Και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Και η αριστερά αισθάνεται καλύτερα εκτός κυβερνητικού νυμφώνος, να πετροβολάει τους "νεοφιλελεύθερους" που "φτωχοποιούν" την κοινωνία.
Διαβάστε ακόμα: Γάλλοι, αν θέλετε κάψτε τα όλα. Το μνημόνιο δεν το γλιτώνετε
Η Γαλλία είχε όλα τα σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά που μπορεί κανείς να βρει σε μια χώρα. Δημεύει μέσω φόρων το 52% του ετήσιου τζίρου της οικονομίας. Για κάθε €100 που κινούνται στη Γαλλική οικονομία, τα €52 γίνονται φόροι. Και έχει βεβαίως ισχυρό "δίχτυ κοινωνικής προστασίας", προφέροντας πανάκριβες υπηρεσίας υγείας, παιδείας, υψηλές συντάξεις και σε μόλις στα 62 έτη, υψηλές αμοιβές στους δημοσίους υπαλλήλους που είναι το 21% των εργαζομένων, όταν στη Γερμανία είναι το 11%. Θα μου πείτε τόσους φόρους εισπράττει, έχει χρήματα και δαπανά. Αμ δε. Παρά τους υπέρογκους φόρους, δεν της φτάνουν τα χρήματα. Πρέπει να δανείζεται ασταμάτητα.
Δύσκολα μπορεί να βρει κανείς χώρα που η λέξη σοσιαλιστική να τη χαρακτηρίζει τόσο ξεκάθαρα. Βέβαια, οι διάφοροι Αλέξηδες θα σας πουν ότι φταίνε οι "νεοφιλελεύθερες" πολιτικές για τα σημερινά προβλήματα. Είναι πανδήμως γνωστό ότι οι "νεοφιλελεύθεροι" είναι υπέρ της υπέρμετρης φορολογίας και του υπέρογκου και σπάταλου κράτους.
Μπορεί να γίνει πιο αριστερή η χώρα; Όλα γίνονται σε αυτή τη ζωή. Με μια προϋπόθεση: Να υπάρχουν τα λεφτά των άλλων. Και πλέον όλες οι πηγές στέρεψαν. Πρώτον οι φορολογικές πηγές. Όταν φορολογείς το 52% του ΑΕΠ (δεύτερη στον κόσμο σε ποσοστό η Γαλλία), δεν υπάρχουν περιθώρια μεγαλύτερης φορολογικής αφαίμαξης. Δεύτερον, τα δάνεια από τις αγορές. Θα μπορεί η Γαλλία ακόμα να δανείζεται για τα ελλείμματά της και την αναχρηματοδότηση των χρεών της, όμως θα πληρώνει για να δανειστεί πανάκριβα. Και οι δαπάνες για "κοινωνικές πολιτικές" θα γίνουν αποπληρωμές τόκων. Τρίτον, τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης, το κόψιμο χρήματος, η αγορά κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, σταμάτησαν, τουλάχιστον για το προβλεπτό μέλλον.
Κανέναν "άλλον" δεν μπορεί πια να δαγκώσει η Γαλλία για να καμαρώνει για το "ενσυναίσθητο κοινωνικό της κράτος". Όσους δάγκωσε, δάγκωσε. Ήρθε η ώρα να τη δαγκώσουν και αυτοί. Και πως χτίζεις σοσιαλισμό αν δεν υπάρχουν χρήματα να ληστέψεις και κορόιδα για να γδάρεις;
Δεν γνωρίζω τι φιλοδοξίες έχουν οι πλιατσικολόγοι των Παρισίων, αλλά αν ονειρεύονται αριστερή διακυβέρνηση, ας το ξεχάσουν. Ο άλλος, ο επονομαζόμενος και τζάμπας, πέθανε.
Add comment
Comments