Υπάρχει ένα σοβαρό ενδεχόμενο, στον δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών, να "περάσουν" η Λεπέν και ο Μελανσόν. Δεν χρειάζεται να συμβουλευτούμε τις δημοσκοπήσεις για να καταλήξουμε στην εκτίμηση ότι στον δεύτερο αυτό γύρο, η Λεπέν θα σαρώσει. Έτσι, εντελώς απροκάληπτα, σήμερα στο Παρίσι, γίνεται ήδη λόγος για τον "τρίτο γύρο".
Από την Κέλσο | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Θα ξαναγίνουν εκλογές; Όχι. Ο επιθυμητός "τριτός γύρος" δεν θα έχει καμία σχέση με εκλογικές και δημοκρατικές συμμετοχικές διαδικασίες. Ο τρίτος γύρος θα διεξαχθεί στους δρόμους, με αφήγημα την άνοδο του "φασισμού" στην εξουσία.
Η μετάβαση της Μαρίν Λεπέν στο μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων, δεν είναι και η βέλτιση προοπτική. Η Γαλλία αντιμετωπίζει τεράστιες οικονομικές και κυρίως δημοσιονομικές προκλήσεις, που δεν λύνονται, ούτε αμβλύνονται με λαϊκίστικες δοξασίες. Επίσης, μια τέτοιας μορφής κυβερνητική διαδοχή στην καρδιά της ευρωζώνης, θα δημιουργήσει σοβαρές αμφιβολίες για το μέλλον και την τύχη, όχι μόνο του ευρώ ως νομίσματος, αλλά και της ίδιας της ένωσης. Και όπου υπάρχει αμφιβολία, αυτή σύντομα αποτυπώνεται στην αξία του νομίσματος, στα επιτόκια του χρέους και στην ανάπτυξη.
Ανεξάρτητα όμως από τις οποιεσδήποτε προσωπικές και υποκειμενικές κρίσεις, αν ένας λαός κάνει μια επιλογή, γίνεται σεβαστή. Άλλωστε, ο ίδιος αυτός λαός θα ζήσει με τις συνέπειες της επιλογής του, όπως και εμείς ζήσαμε με τις συνέπειες των επιλογών μας του Φεβρουάριο και του Ιουλίου του 2015. Αυτή όμως η ανάγκη του σεβασμού της λαϊκής επιταγής, συνδέεται με την πίστη προς τη δημοκρατία και τους θεσμούς της. Αν δεν πιστεύεις ούτε στη δημοκρατία, ούτε στους θεσμούς της, η εκλογή Λεπέν, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκφράσεις την αποστροφή σου.
Διαβάστε ακόμα: Υπάρχει Αριστερά χωρίς κοινωνικό διχασμό;
Από τις διαδηλώσεις του Σαββατοκύριακου, σε πολλούς έμειναν οι εικόνες του πλιάτσικου στα καταστήματα, όπου επαναστατούντες προλετάριοι βρήκαν την ευκαιρία να σουφρώσουν καναπέδες, τηλεοράσεις, τσάντες Louis Vouitton και μαντήλια Hermès. Προσωπικά μου έμεινε μια άλλη εικόνα, πολύ πιο σημαντική και πολύ πιο συμβολική.
Η εικόνα από την καταστροφή του δημαρχείου στη Λιμόζ, το ντου στο δημαρχείο της Μασσαλίας και εν γένει οι επιδρομές στα διάφορα δημόσια κτίρια. Και τίθεται το ερώτημα: Όταν διαδηλώνεις, για όποιον λόγο και να διαδηλώνεις, σε τι ακριβώς εξυπηρετεί τον σκοπό σου η καταστροφή μιας δημόσιας περιουσίας 150 ετών, που χτίστηκε με τα λεφτά των πολιτών; Τι κέρδος θα έχει ένας διαδηλωτής αν αύριο το πρωί μια πόλη παύσει να έχει δημαρχείο και επιβάλλει πρόσθετα τέλη στους δημότες για να χτίσει καινούργιο; Άντε και η Γκαλερί Λαφαγιέτ ανήκει σε μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά. Ένα δημαρχείο ανήκει στους δημότες. Υπάρχει κάποιος λόγος να τμωρηθούν οι δημότες;
Προφανώς και όχι. Μόνο που σκοπός, πράγματι, δεν είναι να τιμωρηθούν οι δημότες. Σκοπός είναι να μπουν στο στόχαστρο οι δημοκρατικοί θεσμοί μέσω των συμβόλων τους. Ένα δημαρχείο δεν είναι απλά ένα κτίριο που πάει κάποιος να ζητήσει μια ληξιαρχική πράξη γεννήσεως. Είναι ένα πανίσχυρο σύμβολο των δημοκρατικών θεσμών σε τοπικό επίπεδο. Στο δημαρχείο στεγάζεται η διοίκηση ενός δήμου, η εκλεγμένη διοίκηση του δήμου, η επιλογή των πολιτών, το αποτέλεσμα μιας ανοιχτής και διαφανούς δημοκρατικής διαδικασίας. Όταν καις το δημαρχείο, καις ό,τι συμβολίζει, ήτοι όλα τα παραπάνω. Αμφισβητείς, κάνοντας χρήση επαίσχυντης βίας, τις δημοκρατικές διαδικασίες.
Διαβάστε ακόμα: Η αριστερά μάχεται για το δικαίωμα στη χρεοκοπία
Όταν μετά την εκλογή της Λεπέν, ζητηθεί η ακύρωση της εκλογής αυτής στους "δρόμους του αγώνα", πρέπει πρώτα να έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες αμφισβήτησης της διαδικασίας εκλογής της όποιας Λεπέν. Της διασικασίας της εκλογής με κάλπες και λαϊκή συμμετοχή. Αν δεν καλλιεργήσεις πρώτα τον σπόρο της αμφισβήτης, το όποιο αίτημα "ακύρωσης" της εκλογής θα μοιάζει παράταιρο και αντιλαϊκό. Πως ζητάς να ακυρωθεί η λαϊκή ετυμηγορία;
Αν όμως πρώτα, έχεις φροντίσει να υποσκάψεις στη συνείδηση της κοινωνίας τις διαχρονικές δημοκρατικές διαδικασίες ανάδειξης των κυβερνώντων, κάνοντας χρήση εικόνων καταστροφής των σχετικών συμβόλων, έχεις διευκολύνει τον σκοπό σου. Δεν θα είναι η Λεπέν η τελική προτίμηση του λαού, θα είναι το αποτέλεσμα μιας σαθρής διαδικασίας που αξίζει να αποδοθεί στην πυρά.
Η καταστροφική και εν πολλοίς σοσιαλιστική πολιτική που ακολούθησε η Γαλλία όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, οδήγησε - ως ήταν νομοτελειακό - σε οικονομικά αδιέξοδα. Και αν κάποιος αντιτάξει πως δεν κυβερνούσαν μόνο σοσιαλιστές, θα του θυμίσω ότι ο Χάϊεκ, αφιέρωσε τον "Δρόμο προς τη δουλεία" στους "σοσιαλιστές όλων των κομμάτων". Αυτά τα οικονομικά αδιέξοδα οδηγούν - εμείς οι Έλληνες το ξέρουμε καλά - σε περιόδους όπου η κανονικότητα είναι άπιαστο ζητούμενο. Και η κανονικότητα - και αυτό πια το ξέρουμε - ποτέ δεν είναι ευκαιρία για την αριστερά.
Αυτή τη δυνητική έλλειψη κανονικότητας στη Γαλλία προσπαθεί να εκμεταλλευτεί η αριστερά, επιλέγοντας ανιστόρητες θεωρητικές υπερβάσεις που επιθυμεί να τους αποδώσει και πρακτικές εφαρμογές.
Και επειδή "Το προνοείν και προλαμβάνειν κρείττον εστί του θεραπεύειν", θα πρέπει άμεσα, οι θιασώτες τέτοιων σεναρίων, να αποβληθούν πάραυτα από το δημοκρατικό σύστημα.
Add comment
Comments