Στη Σερβία εξελέγη μια "φοιτητική λίστα" χωρίς επικεφαλείς, κυβερνητικό πρόγραμμα και ιδεολογικό μπούσουλα για να κυβερνήσει τη χώρα. Εν ολίγοις κάποιοι καβάλησαν εγκαίρως την λαϊκή δυσαρέσκεια για να αναρριχηθούν στην εξουσία, την οποία όμως δεν ξέρουν τι να την κάνουν.
Από την Αληκτώ | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Στην επική ταινία "Ο Λώρενς της Αραβίας", διάφορες Αραβικές φυλές αφήνουν στην άκρη για λίγο το μίσος που τις χωρίζει και υπό την καθοδήγηση του Λώρενς μπαίνουν πρώτες στη Δαμασκό μετά την αποχώρηση των Οθωμανών. Αποτέλεσμα: Αναλαμβάνουν τη διοίκηση της πόλης. Οι Άγγλοι βρίσκονται στην πόλη, όμως δεν αντιδρούν. Απλά περιμένουν.
Θεωρητικά οι αραβικές φυλές λειτουργούν υπό την ηγεσία του πρίγκηπα Φεϊζάλ, ο οποίος όμως είναι απών. Τις αποφάσεις τις παίρνει το Αραβικό Συμβούλιο - μια χάβρα που θυμίζει συνέλευση συλλογικοτήτων των Εξαρχείων - το οποίο κατανέμει αρμοδιότητες στις διάφορες φυλές. Μετά από ένα χρονικό διάστημα, μαζεύονται πάλι για να συζητήσουν για τα προβλήματα. Τα τηλέφωνα που διαχειρίζεται η μία φυλή δεν λειτουργούν, γιατί όμως δεν υπάρχει το ρεύμα που διαχειρίζεται μια άλλη φυλή. Και δεν υπάρχει ρεύμα γιατί δεν λειτουργούν οι γεννήτριες που διαχειρίζεται μια τρίτη φυλή. Εν τω μεταξύ ξεσπάει πυρκαγιά που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί γιατί δεν λειτουργεί η πυροσβεστική, την οποία διαχειρίζεται μια τέταρτη φυλή.
Το χάος που επικρατεί οδηγεί στην εκούσια αποχώρηση των Αράβων όχι μόνο από τη διοίκηση της πόλης, αλλά και από την ίδια την πόλη. Η πόλη περνάει στα χέρια των Άγγλων, χωρίς αυτοί να καταβάλουν καμία προσπάθεια. Απλά περίμεναν. Πέρασε στα χέρια των "καλών"; Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι καλοί. Αν καλοί είναι οι έντιμοι και οι αδιάφθοροι, δεν γνωρίζω ούτε τέτοιους. Απλά πέρασε στα χέρια αυτών που είχαν την υποδομή να κάνουν μια πόλη να λειτουργεί - έστω - στοιχειωδώς.
Στη Σερβία, η μακρά παραμονή του Βούισιτς στην εξουσία έφερε κόπωση. Η κόπωση έφερε δυσαρέσκεια. Και ένα ατύχημα που κατά τα φαινόμενα οφειλόταν σε κακοτεχνία, έφερε με τη σειρά της και την οργή. Μπροστά βγήκαν, όσοι συνήθως βγαίνουν μπροστά: Οι νέοι. Διαδηλώσεις επί διαδηλώσεων οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης και σε πρόωρες εκλογές. Σε αυτές τις εκλογές αποφάσισαν να συμμετάσχουν και οι διαμαρτυρόμενοι νέοι. Οι ίδιοι; Ας μην είμαστε αφελείς. Οι νέοι απλά κουβάλησαν το κάρο. Πάνω στο κάρο πρόλαβαν και πήδησαν διάφοροι. Καθηγητές, οικονομολόγοι, γιατροί, μπασκετμπολίστες, επιχειρηματίες και πιθανότατα από σαλεπιτζήδες μέχρι κορδελιάστρες. Ξέχασαν όμως κάτι: Να ορίσουν ηγεσία.
Ο κόσμος αποκοιμιέται γλυκά ακούγοντας όμορφα παραμύθια. Και μια κυβέρνηση οργισμένων "φοιτητών" είναι από τα πολύ όμορφα. Το κακό είναι ότι οι λαοί ξυπνούν απότομα όταν τους περιλούζει ένας κουβάς με παγωμένο νερό. Έτσι ψήφισαν τους "οργισμένους νέους", για να μπει στη βουλή - και στην κυβέρνηση; - και ο Ντέγιαν Μποντίρογκα. Ποια κυβέρνηση όμως; Ποιος θα την ορίσει; Έλα μου ντε. Ηγεσία δεν υπάρχει. Επικεφαλής δεν υπάρχει. Πιθανότατα υπάρχει κάποιο "αραβικό συμβούλιο" που θα μοιράσει αρμοδιότητες.
Είναι τόσο σημαντική η ύπαρξη και η παρουσία ενός επικεφαλής. Είναι. Για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την ανάγκη διαμόρφωσης και στησίματος μιας δομής. Ενός οργανογράμματος. Έχετε δε επιχείρηση ή οργανισμό να λειτουργεί χωρίς οργανόγραμμα; Και έχετε δει σε οργανόγραμμα, στο πάνω πάνω κουτάκι να γράφει "συνέλευση συλλογικοτήτων"; Ο επικεφαλής ορίζει τους υπαρχηγούς. Αυτοί με τη σειρά τους ορίζουν κάποιους που αναλαμβάνουν πολύ συγκεκριμένες θέσεις και αναφέρονται σε αυτούς. Και πάει λέγοντας. Όλα με προσωποποίηση και εξατομίκευση της ευθύνης. Και στήνεται η πρώτη βασική δομή.
Το δεύτερο έχει να κάνει με την ανάγκη ενός τελικού σημείου αναφοράς στις κρίσιμες στιγμές. Εκεί που "καίει η μπάλα", κάποιος πρέπει να πάρει την τελική απόφαση. Όχι επειδή είναι ο "πατερούλης" που θα βαλσαμώσουμε όταν πεθάνει, ούτε επειδή είναι μεγαλοφυία. Θα πρέπει να συμβουλευτεί και επιτελείς και συμβούλους και γνώστες, αλλά επειδή οι αποφάσεις δεν είναι πάντα προφανείς, κάποιος πρέπει να αναλαμβάνει την ευθύνη της ανάληψής τους. Σε ένα αεροπλάνο, όταν αρχίσει να χάνει ύψος, ο πιλότος παίρνει τις κρίσιμες αποφάσεις, δεν συγκαλεί συνέλευση των επιβατών για να ψηφίσουν.
Στη Σερβία δεν συντελείται ένα πείραμα. Πείραμα είναι μια δοκιμή για να ερευνηθούν τα αποτελέσματα σε κάτι που δεν γνωρίζουμε. Εδώ όμως γνωρίζουμε. Απλά θα περιμένουμε να ξετυλίγεται με μαθηματική ακρίβεια μπροστά μας. Όπως περίμεναν οι Άγγλοι.
Όπως περιμένουν και κάποιοι πονηροί σήμερα στο Βελιγράδι.
Add comment
Comments