Σε ΗΠΑ και Ευρώπη οι οικονομικές δυσκολίες των νοικοκυριών είναι αναμφισβήτητες. Και - ως είναι λογικό - αποτυπώνονται και στις κάλπες. Χρειάζεται όμως και ένας εχθρός. Απτός, ορατός. Και βρέθηκε: Είναι τα data centers
Από τον Κέλσο | Συντακτική ομάδα Greece2Day
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κύριος, ο νούμερο ένα εχθρός, είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Ο Μινώταυρος, όπως τον χαρακτήριζε και ο Προκόπης Παυλοπούλος, στέλεχος φιλελεύθερης θεωρητικώς παράταξης και επιλογή της ριζοσπαστικής αριστεράς για την προεδρία.
Προσωπικά τον δικαιολογώ. Οι "νεοφιλελεύθερες" ιδέες, δύσκολα συνταυτίζονται με χιλιάδες διορισμούς στο δημόσιο από το παράθυρο, και με ελλείμματα €40 δις τον χρόνο.
Τώρα τι ακριβώς είναι ο νεοφιλελευθερισμός, θα σας γελάσω. Είναι μάλλον σαν τον μπαμπούλα των παιδικών μας χρόνων. Δεν τρώς; Ο μπαμπούλας. Δεν κοιμάσαι το μεσημέρι; Ο μπαμπούλας. Εχθρός για κάθε χρήση. Έτσι, εχθές μάθαμε από τον Τσίπρα πως η Γαλλία του μεγαλύτερου κράτους στην Ευρώπη, είναι νεοφιλελεύθερη. Σαν την Coca Cola. Πάει με όλα.
Πάντα όμως χρειάζεται και ένας πιο διακριτός εχθρός. Να μπορείς να τον δείχνεις με το δάχτυλο. Κακός ο εωσφόρος, δεν λέω, τον έχει δει όμως κανείς; Και βρέθηκε, είναι τα data centers.
Φταίνε για τον πληθωρισμό, τα ενοίκια, τις τιμές της σπαλομπριζόλας, την αύξηση των ηλικιακών ορίων για συνταξιοδότηση. Ο Ταλαρίκο στο Τέξας, πήρε τη γερουσία για τους δημοκρατικούς μετά από 30 χρόνια, μεταξύ πολλών άλλων, γιατί δεσμεύτηκε να εμποδίσει τη ραγδαία ανάπτυξη data centers στην πολιτεία.
Άκουγα μια οπαδό των DSA που ισχυριζόταν ότι δαπανώνται δις για data centers αντί να φτιάχνονται νοσοκομεία. Δεν ήξερα ότι τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια έχουν ως σκοπό να χτίζουν κρατικές δομές. Νόμιζα ότι τα κράτη τα φτιάχνουν αυτά από τους φόρους. Προφανώς έκανα λάθος.
Βέβαια, στηρίζεται ο αφορισμός και σε πραγματικά στοιχεία που όμως παρουσιάζονται κατά το δοκούν. Ναι, τα data centers χρειάζονται πολλή ενέργεια και νερό για ψύξη. Μόνο που η επιπρόσθετη ενέργεια παράγεται για τον σκοπό αυτό από τους παραγωγούς, που υλοποιούν μονάδες παραγωγής, συνήθως ΑΠΕ, και πουλάνε την ενέργεια στα data centers με μακροχρόνια PPA, σε τιμές που καλύπτουν και το κόστος ανάπτυξης των μονάδων αυτών.
Δεν παράγουν επιπλέον ζήτηση σε περιορισμένη προσφορά έτσι ώστε να ανεβάζουν τις τιμές. Το δε νερό, δεν ψύχει τα συστήματα και μετά το ρουφάει το χώμα της Οκλαχόμα. Ανακυκλώνεται. Δεν θα διψάσουμε λόγω των data centers.
Και γιατί τέτοια πολεμική; Πρόκειται για έναν συνδυασμό άγνοιας, μεταλουδιτισμού και φθόνου. Οι πολίτες αισθάνονται ότι το αύριο δεν θα είναι καλύτερο από το σήμερα. Και είχαν συνηθίσει μεταπολεμικά, πως είναι νομοτέλεια ή γραμμική βελτίωση των οικονομικών. Δεν υπάρχουν νομοτέλειες. Υπάρχουν επιλογές. Οι καλές οδηγούν σε καλύτερο μέλλον, οι κακές σε οικονομικές ταλαιπωρίες.
Η δυσοίωνη αυτή πρόβλεψη, έρχεται να δέσει και με ένα διάχυτο αίσθημα ανασφάλειας που πηγάζει από την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Τι επιφυλάσσει αυτό για το μέλλον, για τα σημερινά επαγγέλματα, για τα σημερινά εισοδήματα;
Την ίδια στιγμή, όσοι εμπλέκονται με το AI, όχι μόνο τεράστιες πολυεθνικές αλλά και πιτσιρικάδες με start ups, πλουτίζουν. Και εδώ υπεισέρχεται και ο φθόνος. Και φθόνος και ανασφάλεια οδηγούν και στον μεταλουδιτισμό. Στην επιτακτική επιθυμία να καταστραφεί ό,τι συνδέεται με το μέλλον, με την τεχνολογία, με το αύριο, να καταστραφούν οι σύγχρονοι μηχανικοί αργαλειοί.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ανθρωπότητα βαδίζει σε αυτό το μονοπάτι. Η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα συνάθροισμα ομόκεντρων κύκλων.
Ποτέ όμως, και σε καμία μάχη, δεν έχασε το μέλλον.
Add comment
Comments