Εισαγόμενος πληθωρισμός 18,7%: Η ενεργειακή εξάρτηση ξαναστέλνει τον λογαριασμό στη βιομηχανία

Published on November 20, 2026 at 1:37 PM

Η εκρηκτική άνοδος στις τιμές πετρελαίου, φυσικού αερίου και προϊόντων διύλισης αποκαλύπτει πόσο ευάλωτη παραμένει η ελληνική παραγωγή στις διεθνείς ενεργειακές διακυμάνσεις.

Από τον Κέλσο | Συντακτική ομάδα Greece2Day

Η νέα άνοδος του εισαγόμενου κόστους αποτελεί ίσως την καθαρότερη προειδοποίηση για τις προοπτικές της ελληνικής βιομηχανίας. Τον Σεπτέμβριο του 2026, ο Δείκτης Τιμών Εισαγωγών στη Βιομηχανία αυξήθηκε κατά 18,7% σε ετήσια βάση, έναντι μόλις 0,4% έναν χρόνο νωρίτερα. Η πίεση επιταχύνθηκε και μέσα στον ίδιο τον μήνα: σε σύγκριση με τον Αύγουστο, οι εισαγόμενες βιομηχανικές τιμές αυξήθηκαν κατά 4,1%.  Το στοιχείο δεν αφορά τις τιμές που πληρώνει ο καταναλωτής. Μετρά το κόστος των εισαγόμενων προϊόντων και πρώτων υλών που χρησιμοποιεί η ελληνική παραγωγή. Αποτελεί επομένως πρώιμη ένδειξη για τις πιέσεις που μπορεί να εμφανιστούν στις τιμές παραγωγού, στα περιθώρια κέρδους και τελικά στον πληθωρισμό.

Η μεγάλη απόκλιση από την ευρωζώνη

Η γεωγραφική προέλευση των ανατιμήσεων είναι αποκαλυπτική: 

Η τεράστια απόκλιση δείχνει ότι το κύμα ανατιμήσεων συνδέεται κυρίως με προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες και τιμολογούνται στις διεθνείς αγορές. Η ελληνική βιομηχανία παραμένει ιδιαίτερα εκτεθειμένη σε αυτή την κατηγορία εισαγωγών, επειδή εξαρτάται από πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μεταλλεύματα και άλλες βασικές πρώτες ύλες.

Πού καταγράφονται οι μεγαλύτερες αυξήσεις

Η σύνθεση αυτή δείχνει ότι ο γενικός δείκτης επηρεάζεται έντονα από την ενέργεια. Δεν υπάρχει οριζόντια αύξηση 18,7% σε όλες τις βιομηχανικές εισροές. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη ενεργειακή διαταραχή, η οποία μεταφέρεται σταδιακά σε μέταλλα, χημικά, μεταφορές και ενεργοβόρες παραγωγικές δραστηριότητες. 

Γιατί ο αυξημένος τζίρος μπορεί να παραπλανεί

Την ίδια περίοδο, ο κύκλος εργασιών της μεταποίησης αυξήθηκε κατά 13,3%. Εκ πρώτης όψεως, αυτό φαίνεται να υποδηλώνει ισχυρή επέκταση της βιομηχανικής δραστηριότητας. Ο κύκλος εργασιών, όμως, μετρά πωλήσεις σε τρέχουσες τιμές. Όταν ενέργεια, καύσιμα και πρώτες ύλες ακριβαίνουν απότομα, οι επιχειρήσεις μπορούν να εμφανίζουν υψηλότερο τζίρο χωρίς αντίστοιχη αύξηση της πραγματικής παραγωγής. Η βιομηχανική παραγωγή είχε αυξηθεί μόλις κατά 0,6% τον Σεπτέμβριο. Η απόσταση ανάμεσα στην περιορισμένη πραγματική αύξηση της παραγωγής και στην πολύ μεγαλύτερη ονομαστική άνοδο του τζίρου δείχνει ότι σημαντικό μέρος της τελευταίας πιθανότατα αντανακλά υψηλότερες τιμές.

Ποιος πληρώνει το αυξημένο κόστος

Οι επιχειρήσεις έχουν τρεις βασικές επιλογές:

  1. Να μεταφέρουν το πρόσθετο κόστος στις τελικές τιμές.
  2. Να το απορροφήσουν, περιορίζοντας τα περιθώρια κέρδους.
  3. Να μειώσουν παραγωγή, επενδύσεις ή απασχόληση.

Η τελική επίδραση θα διαφέρει σημαντικά ανά κλάδο. Επιχειρήσεις με εξαγωγική δύναμη, μεγάλη κλίμακα ή υψηλότερη προστιθέμενη αξία μπορούν ευκολότερα να αναπροσαρμόσουν τις τιμές τους. Οι μικρότερες επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν ασθενέστερη διαπραγματευτική δύναμη και περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση, είναι περισσότερο εκτεθειμένες.

Το βαθύτερο παραγωγικό πρόβλημα

Η ενεργειακή κρίση μπορεί να είναι συγκυριακή. Η εξάρτηση, όμως, είναι διαρθρωτική. Η ελληνική οικονομία εισάγει μεγάλο μέρος της ενέργειας, των ενδιάμεσων αγαθών και του κεφαλαιουχικού εξοπλισμού που χρειάζεται. Έτσι, κάθε ισχυρή αύξηση των διεθνών τιμών επιβαρύνει ταυτόχρονα:

  • το κόστος παραγωγής,
  • τον πληθωρισμό,
  • το εμπορικό ισοζύγιο,
  • την ανταγωνιστικότητα,
  • τα πραγματικά εισοδήματα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι η ενεργειακή επιβάρυνση και η ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης θα περιορίσουν σταδιακά τις επενδύσεις, με την ανάπτυξη να υποχωρεί στο 1,5% το 2027 και το 2028. Το κρίσιμο ζήτημα για την ελληνική παραγωγή δεν είναι, συνεπώς, μόνο να αυξήσει τις πωλήσεις της. Είναι να μειώσει την ποσότητα εισαγόμενης ενέργειας και πρώτων υλών που απαιτείται για κάθε ευρώ προστιθέμενης αξίας.

Rating: 0 stars, 0 votes.

Add comment

Comments

There are no comments yet.