Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν δοκιμάζει μόνο τις στρατιωτικές και οικονομικές αντοχές της Ρωσίας.
Διαβρώνει σταδιακά και το σημαντικότερο στρατηγικό κεφάλαιο που είχε οικοδομήσει η Μόσχα μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης: την επιρροή της στις γειτονικές χώρες και στους σημαντικούς εταίρους της.
Η εικόνα που περιγράφεται είναι εκείνη μιας Ρωσίας που, όσο παραμένει εγκλωβισμένη στον πόλεμο, βλέπει ακόμη και παραδοσιακούς συνομιλητές να εκμεταλλεύονται την εξασθενημένη διαπραγματευτική της θέση.
Η Κίνα διαπραγματεύεται πλέον από θέση ισχύος
Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Κίνα.
Το Πεκίνο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχει ουσιαστικά "πατώσει" δύο κρίσιμα έργα για τη Μόσχα.
Το πρώτο αφορά την άρνηση παροχής ναυτικών συστημάτων πρόωσης για πλοία που προορίζονται να εξυπηρετήσουν τη Βόρεια Θαλάσσια Οδό στην Αρκτική.
Το δεύτερο αφορά τον αγωγό φυσικού αερίου Power of Siberia 2, δυναμικότητας 50 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως, ο οποίος φαίνεται να έχει περιέλθει σε αδιέξοδο.
Η Κίνα ζητά να αγοράζει ρωσικό φυσικό αέριο σε τιμές αντίστοιχες με εκείνες που πληρώνουν οι Ρώσοι καταναλωτές, δηλαδή περίπου $50 ανά 1.000 κυβικά μέτρα, τιμή που απέχει σημαντικά από τις απαιτήσεις της Μόσχας.
Μετά τη δραστική μείωση των εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, η Ρωσία έχει περιορισμένες εναλλακτικές αγορές, γεγονός που ενισχύει σημαντικά τη διαπραγματευτική ισχύ της Κίνας.
Οι γείτονες της Ρωσίας αναπροσαρμόζουν τη στρατηγική τους
Η μεταβολή δεν περιορίζεται στις κινεζορωσικές σχέσεις.
Αρκετές χώρες της πρώην σοβιετικής σφαίρας επιρροής προχωρούν σε κινήσεις που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν εξαιρετικά δύσκολες.
Το Καζακστάν επέβαλε περιορισμούς στις εισαγωγές ρωσικού σιταριού, δείχνοντας μεγαλύτερη οικονομική αυτονομία απέναντι στη Μόσχα.
Το Αζερμπαϊτζάν έχει υιοθετήσει πιο ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, ενώ ο πρόεδρός του, Ιλχάμ Αλίγιεφ, έχει εκφράσει δημόσια στήριξη προς την Ουκρανία, προκαλώντας δυσφορία στο Κρεμλίνο.
Την ίδια στιγμή, η Αρμενία επιταχύνει τις προσπάθειες εξομάλυνσης των σχέσεών της με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία, προωθώντας έργα μεταφορών χωρίς να περιμένει τη συναίνεση της Ρωσίας.
Η σταδιακή απομάκρυνση του Ερεβάν από τη ρωσική επιρροή καταγράφεται πλέον από πολλούς αναλυτές ως μια από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές εξελίξεις στον Νότιο Καύκασο.
Η Τουρκία ενισχύει τον περιφερειακό της ρόλο
Παράλληλα, η Τουρκία διευρύνει την επιρροή της στον Καύκασο και στην Κεντρική Ασία.
Η ενίσχυση των σχέσεών της με το Αζερμπαϊτζάν και η προώθηση νέων διαδρόμων μεταφορών και ενέργειας μειώνουν περαιτέρω τον παραδοσιακό ρόλο της Ρωσίας ως κυρίαρχης δύναμης στην περιοχή.
Ένας πόλεμος με ευρύτερο γεωπολιτικό κόστος
Η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική στρατιωτική ισχύ, όμως η μακρόχρονη εμπλοκή της στην Ουκρανία έχει περιορίσει την ικανότητά της να επηρεάζει τις εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά της.
Καθώς οι οικονομικοί πόροι πιέζονται, οι ενεργειακές επιλογές περιορίζονται και η εξάρτηση από την Κίνα αυξάνεται, χώρες που άλλοτε κινούνταν προσεκτικά απέναντι στη Μόσχα εμφανίζονται πλέον περισσότερο πρόθυμες να ακολουθήσουν ανεξάρτητη πορεία.
Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή η σταδιακή απώλεια επιρροής ενδέχεται να αποδειχθεί μία από τις σημαντικότερες μακροπρόθεσμες συνέπειες του πολέμου, ακόμη και αν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχιστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Add comment
Comments