Baby Boomers: Η πλουσιότερη γενιά οδηγεί τη νέα παγκόσμια ταξιδιωτική έκρηξη

Η νέα πολυτέλεια είναι να μην ταλαιπωρείσαι

Για δεκαετίες, πολυτελές ταξίδι σήμαινε κυρίως ακριβά ξενοδοχεία, business class και εντυπωσιακά εστιατόρια. Για τον μεγαλύτερο ταξιδιώτη όμως, η πραγματική πολυτέλεια μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό: η απουσία τριβής.

• Να μη χρειάζεται να κουβαλά βαλίτσες.
• Να μη χρειάζεται να οργανώνει δεκάδες διαφορετικές κρατήσεις.
• Να υπάρχει κάποιος που έχει φροντίσει τις μετακινήσεις.
• Να γνωρίζει ότι το πρόγραμμα είναι απαιτητικό όσο θέλει ο ίδιος - και όχι περισσότερο.

Αυτό εξηγεί γιατί οι οργανωμένες περιηγήσεις γνωρίζουν νέα άνθηση σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. Δεν πρόκειται απαραίτητα για τον παλιό μαζικό τουρισμό. Πρόκειται για ταξίδια μικρότερων ομάδων, υψηλότερου επιπέδου υπηρεσιών και πολύ πιο εξειδικευμένων εμπειριών.

Οι «middle-class millionaires»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και μια κατηγορία ταξιδιωτών που θα μπορούσε να περιγραφεί ως "εκατομμυριούχοι της μεσαίας τάξης".

Δεν πρόκειται για δισεκατομμυριούχους που διαθέτουν ιδιωτικά γιοτ και αεροσκάφη. Είναι άνθρωποι που πέρασαν δεκαετίες εργαζόμενοι, αποταμίευσαν, επένδυσαν, αγόρασαν κατοικίες και φτάνουν στη σύνταξη με σημαντική καθαρή περιουσία.

• Μπορεί να εξακολουθούν να συγκρίνουν τιμές.
• Να χρησιμοποιούν πόντους αεροπορικών εταιρειών.
• Να κυνηγούν προσφορές.
• Να ταξιδεύουν εκτός υψηλής περιόδου.

Αλλά έχουν τη δυνατότητα να διαθέσουν σημαντικά ποσά για κάτι που θεωρούν πραγματικά σημαντικό. Και όλο και συχνότερα αυτό είναι ένα ταξίδι.

Από το «να αφήσουμε χρήματα στα παιδιά» στο «να ζήσουμε»

Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη αλλαγή νοοτροπίας. Για πολλές προηγούμενες γενιές, η οικονομική ασφάλεια στα γηρατειά ήταν σχεδόν ταυτόσημη με τη διατήρηση της περιουσίας.

• Το σπίτι έπρεπε να περάσει στα παιδιά.
• Οι αποταμιεύσεις έπρεπε να παραμείνουν ανέγγιχτες.
• Η κατανάλωση μετά τη συνταξιοδότηση έπρεπε να είναι συγκρατημένη.

Αυτό δεν εξαφανίζεται. Αλλά ένα αυξανόμενο τμήμα των Boomers φαίνεται να κάνει διαφορετικό υπολογισμό.

• Έχουν δουλέψει επί δεκαετίες.
• Έχουν αποταμιεύσει.
• Έχουν δημιουργήσει περιουσία.

Και γνωρίζουν ότι υπάρχει κάτι που δεν μπορούν να αποθηκεύσουν για αργότερα: τη φυσική τους κατάσταση.

• Ένα ταξίδι στο Νεπάλ στα 68 δεν είναι το ίδιο με ένα ταξίδι στα 88.
• Ένα σαφάρι στην Αφρική απαιτεί διαφορετικές αντοχές.
• Το ίδιο και μια πεζοπορία στις Άνδεις, μια περιήγηση στην Ιαπωνία ή εβδομάδες εξερεύνησης της Μεσογείου.

Έτσι δημιουργείται ένα είδος "βιολογικού deadline". Τα χρήματα μπορεί να υπάρχουν και αργότερα. Η δυνατότητα όμως να κάνεις το ταξίδι ίσως όχι.

Και οι οικονομικοί σύμβουλοι αλλάζουν φιλοσοφία

Η αλλαγή φτάνει ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι οικονομικοί σύμβουλοι μιλούν στους συνταξιούχους πελάτες τους.

Για δεκαετίες, το βασικό ερώτημα του retirement planning ήταν: "Θα μου φτάσουν τα χρήματα μέχρι το τέλος της ζωής μου;"

Παραμένει, φυσικά, κρίσιμο. Αλλά υπάρχει πλέον και ένα δεύτερο: "Μήπως αποταμιεύω τόσο πολύ ώστε τελικά δεν απολαμβάνω τα χρόνια στα οποία μπορώ πραγματικά να ταξιδέψω;"

Για έναν οικονομικά ασφαλή συνταξιούχο, η υπερβολική αναβολή μπορεί επίσης να έχει κόστος.

Όχι χρηματικό. Κόστος ζωής.

Η τουριστική βιομηχανία το έχει καταλάβει

Οι εταιρείες ταξιδιών βλέπουν μια αγορά με τρία χαρακτηριστικά που δύσκολα αγνοούνται: χρήμα, χρόνο και διάθεση για ταξίδι.

• Οι Boomers δεν περιορίζονται από τις σχολικές διακοπές των παιδιών.
• Δεν χρειάζεται απαραίτητα να επιστρέψουν στο γραφείο τη Δευτέρα.
• Μπορούν να ταξιδεύουν για τρεις εβδομάδες αντί για επτά ημέρες.
• Μπορούν να επιλέγουν shoulder season, όταν οι τιμές είναι χαμηλότερες και οι προορισμοί λιγότερο γεμάτοι.

Και αυτό τους καθιστά εξαιρετικά πολύτιμους πελάτες για ξενοδοχεία, κρουαζιέρες, tour operators και αεροπορικές εταιρείες.

Από τις κρουαζιέρες στα ταξίδια ζωής

Η επίδραση είναι ήδη εμφανής σε ολόκληρο το τουριστικό οικοσύστημα.

• Οι πολυτελείς κρουαζιέρες επεκτείνονται.
• Τα expedition cruises κερδίζουν κοινό.
• Τα οργανωμένα πολιτιστικά ταξίδια αναβαθμίζονται.
• Τα σαφάρι γίνονται περισσότερο προσαρμοσμένα στις ανάγκες μεγαλύτερων αλλά δραστήριων ταξιδιωτών.
• Οι εταιρείες προσφέρουν διαφορετικά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας στο ίδιο ταξίδι.
• Και υπηρεσίες που κάποτε θεωρούνταν περιττή πολυτέλεια - όπως η μεταφορά αποσκευών από προορισμό σε προορισμό - μετατρέπονται σε σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα

Για την Ελλάδα, αυτή η παγκόσμια τάση έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ο εύπορος ταξιδιώτης ηλικίας 60, 70 ή ακόμη και 80 ετών είναι σχεδόν ο ιδανικός επισκέπτης για το μοντέλο τουρισμού που η χώρα προσπαθεί εδώ και χρόνια να αναπτύξει.

Δεν αναζητά αποκλειστικά τον Αύγουστο. Αντίθετα, μπορεί να προτιμήσει τον Μάιο, τον Ιούνιο, τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο.

Δεν ενδιαφέρεται μόνο για παραλία. Αναζητά πολιτισμό, ιστορία, αρχαιολογία, γαστρονομία, φύση και αυθεντικές εμπειρίες.

Και έχει χρόνο για μεγαλύτερης διάρκειας ταξίδια.

Η Αθήνα, οι Δελφοί, η Πελοπόννησος, η Κρήτη, οι Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα, η Ήπειρος ή η Μακεδονία μπορούν να αποτελέσουν κομμάτια μιας πολυήμερης ελληνικής εμπειρίας και όχι απλώς μεμονωμένους σταθμούς.

Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι αυτή η κατηγορία επισκεπτών μπορεί να ενισχύσει ακριβώς αυτό που χρειάζεται ο ελληνικός τουρισμός: μεγαλύτερη τουριστική περίοδο και υψηλότερη δαπάνη ανά επισκέπτη.

Το μεγάλο στοίχημα για την Ελλάδα

Για να αξιοποιήσει όμως αυτή την αγορά, η Ελλάδα δεν αρκεί να διαθέτει ωραία ξενοδοχεία.

Οι Boomers που πληρώνουν περισσότερο ζητούν και κάτι εξίσου σημαντικό:

• ευκολία.
• Καλές μεταφορές.
• Αξιόπιστες υπηρεσίες.
• Προσβάσιμους αρχαιολογικούς χώρους.
• Ποιοτικές ξεναγήσεις.
• Οργανωμένες μετακινήσεις μεταξύ διαφορετικών περιοχών.
• Υπηρεσίες μεταφοράς αποσκευών.
• Προγράμματα με διαφορετικά επίπεδα φυσικής δυσκολίας.

Και πάνω απ’ όλα, μια εμπειρία στην οποία ο επισκέπτης δεν χρειάζεται να λύνει μόνος του συνεχώς μικρά πρακτικά προβλήματα.

Η Ελλάδα διαθέτει το προϊόν.Το ερώτημα είναι αν μπορεί να δημιουργήσει γύρω από αυτό το επίπεδο υπηρεσιών που ζητά ο συγκεκριμένος ταξιδιώτης.

Η οικονομία της μακροζωίας συναντά τον τουρισμό

Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές μεταβολές των επόμενων δεκαετιών: η longevity economy.

Οι άνθρωποι ζουν περισσότερο και, σε αρκετές περιπτώσεις, παραμένουν δραστήριοι για περισσότερα χρόνια. Έτσι, η τρίτη ηλικία παύει να αποτελεί αποκλειστικά περίοδο περιορισμού της κατανάλωσης. Για ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού μετατρέπεται σε νέα καταναλωτική φάση.

• Ταξίδια.
• Εστίαση.
• Ευεξία.
• Πολιτισμός.
• Κρουαζιέρες.
• Εκπαίδευση.
• Εμπειρίες.

Και όσο μεγαλύτερος είναι ο συσσωρευμένος πλούτος αυτής της γενιάς, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η οικονομική σημασία της.

Το πραγματικό νόμισμα δεν είναι τα χρήματα

Υπάρχει τελικά μια μικρή ειρωνεία σε ολόκληρη αυτή την ιστορία. Οι Boomers πέρασαν μεγάλο μέρος της ζωής τους συσσωρεύοντας χρήματα.

Τώρα ανακαλύπτουν ότι το πιο σπάνιο αγαθό δεν βρίσκεται στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Είναι ο χρόνος.

Και ίσως γι’ αυτό η 69χρονη Jean Chow, μετά το ταξίδι των $93.000, δεν αποφάσισε να σταματήσει.

Έκλεισε το επόμενο.

Γιατί η νέα μεγάλη ταξιδιωτική πολυτέλεια δεν είναι απλώς να μπορείς να πληρώσεις για να δεις τον κόσμο.

Είναι να έχεις ακόμη την υγεία, την περιέργεια και τον χρόνο για να τον ζήσεις.