Η απόφαση της Ουάσιγκτον να συζητήσει τη μελλοντική ασφάλεια της Ευρώπης παράλληλα με τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία δίνει στη Μόσχα ένα πρώτο διπλωματικό κέρδος πριν καν αρχίσουν οι συνομιλίες στο Αμπού Ντάμπι. οι ΗΠΑ ανοίγουν ένα ευρύτερο πλαίσιο διαπραγμάτευσης που το Κρεμλίνο ζητούσε εδώ και καιρό, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επέμεναν ότι τέτοια ζητήματα πρέπει να συζητηθούν αφού σταματήσει ο πόλεμος.
Από τους Catherine Belton και Michael Birnbaum| The Washington Post
Απόδοση – δημοσιογραφική επιμέλεια: Αργώ | Greece2Day
Οι συνομιλίες ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας έχουν προγραμματιστεί για τις 10 και 11 Νοεμβρίου και αποτελούν την πρώτη επανεκκίνηση της τριμερούς διπλωματικής διαδικασίας από τον Φεβρουάριο. Η αμερικανική πλευρά εμφανίζεται να επιδιώκει μια ευρύτερη συμφωνία, που θα περιλαμβάνει όχι μόνο την κατάπαυση του πολέμου αλλά και τις μεταπολεμικές εγγυήσεις ασφαλείας.
Η υπόσχεση εγγυήσεων και το τίμημά της
Αμερικανός αξιωματούχος έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο εγγύησης για την Ουκρανία αντίστοιχης με το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με το οποίο επίθεση σε ένα κράτος-μέλος θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα συνοδεύει αυτή την εγγύηση. Η ίδια η αμερικανική προσέγγιση αφήνει να εννοηθεί ότι θα μπορούσαν να συζητηθούν περιορισμοί στις μελλοντικές στρατιωτικές δυνατότητες της Ουκρανίας, με το επιχείρημα ότι καμία πλευρά δεν θα αποδεχθεί εκεχειρία αν φοβάται πως ο αντίπαλος θα τη χρησιμοποιήσει για να επανεξοπλιστεί.
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται διατεθειμένη να συζητήσει τη χαλάρωση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας ως πιθανό κίνητρο για την τήρηση μιας μελλοντικής συμφωνίας. Η σειρά των βημάτων έχει ιδιαίτερη σημασία: αν οι κυρώσεις αρθούν πριν από ουσιαστική ρωσική αποχώρηση ή πριν αποδειχθεί ότι η συμφωνία τηρείται, η Μόσχα μπορεί να αποκτήσει οικονομικό όφελος χωρίς ανάλογη υποχώρηση στο πεδίο.
Η Ευρώπη παρούσα, αλλά όχι κατ’ ανάγκην στο τραπέζι
Η συμμετοχή των Ευρωπαίων παραμένει αμφίσημη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο στέλνουν εκπροσώπους στο Αμπού Ντάμπι, όμως η Ρωσία έχει αντιταχθεί στην άμεση συμμετοχή τους στις διαπραγματεύσεις. Το ενδεχόμενο οι Ευρωπαίοι να ενημερώνονται χωριστά δημιουργεί ένα εμφανές κενό: συζητείται η μελλοντική ασφάλεια της ηπείρου, ενώ παραμένει αβέβαιο πόσο λόγο θα έχουν οι ίδιες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στη διαμόρφωσή της.
Διαβάστε ακόμα: Ουκρανία: 4 χρόνια πολέμου που άλλαξαν τον κόσμο
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, έχει υποστηρίξει ότι η Ευρώπη διαθέτει ήδη θεσμούς και συμφωνίες ασφαλείας, αλλά το πρόβλημα είναι ότι η Ρωσία έχει παραβιάσει τις συμφωνίες που τους στηρίζουν. Η θέση αυτή συγκρούεται με το αφήγημα της Μόσχας, η οποία επιδιώκει να συνδέσει τον πόλεμο με μια νέα διαπραγμάτευση για το ΝΑΤΟ και την ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας.
Το εδαφικό παραμένει το δυσκολότερο εμπόδιο
Πίσω από τη συζήτηση για την ασφάλεια βρίσκεται το εδαφικό ζήτημα. Η Ρωσία εξακολουθεί να απαιτεί τον έλεγχο ολόκληρου του Ντονμπάς, ενώ ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι απορρίπτει την παραχώρηση εδαφών που υπερασπίστηκαν οι ουκρανικές δυνάμεις. Το Κίεβο έχει δηλώσει ότι οι εδαφικές αποφάσεις πρέπει να συζητηθούν σε επίπεδο ηγετών και μόνο μαζί με επαρκείς εγγυήσεις ασφαλείας.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να ελπίζει ότι ένα ευρύτερο πλαίσιο θα πείσει τη Μόσχα να δείξει μεγαλύτερη ευελιξία. Η αντίθετη ανάγνωση είναι εξίσου πιθανή: το Κρεμλίνο ενδέχεται να θεωρήσει ότι η αμερικανική αντίσταση στις ρωσικές απαιτήσεις υποχωρεί και να επιδιώξει χωριστές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, αποδυναμώνοντας τη συνεννόηση ανάμεσα στην Ουάσιγκτον, το Κίεβο και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Το Αμπού Ντάμπι, επομένως, δεν θα κρίνει μόνο αν μπορεί να ξεκινήσει μια διαδικασία ειρήνευσης. Θα δείξει και ποιοι θα καθορίσουν τους όρους της: η Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι που αφορά άμεσα η συμφωνία ή μια στενότερη συνεννόηση Ουάσιγκτον–Μόσχας.
Add comment
Comments