Οι μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία ξεκίνησαν με αιτήματα για καλύτερα σχολεία. Όμως οι εικόνες συγκρούσεων και καταστροφών μετατοπίζουν τη δημόσια συζήτηση στην ασφάλεια - και αυτό μπορεί να ευνοήσει την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση.
Από τον Andrew Hussey |Unherd
Απόδοση – δημοσιογραφική επιμέλεια: Κίρκη | Greece2Day
Η Γαλλία γνωρίζει καλά τις εικόνες της αστικής αναταραχής: φλεγόμενους κάδοι, οδοφράγματα, συγκρούσεις με την αστυνομία. Η εξοικείωση αυτή δεν τις καθιστά λιγότερο πολιτικά ισχυρές.
Αντίθετα, κάθε νέο επεισόδιο ενισχύει την αίσθηση ότι το κράτος αδυνατεί να διατηρήσει την τάξη - ένα μήνυμα που μπορεί να αξιοποιήσει η Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν.
Διαβάστε ακόμα: Τι πραγματικά δεν πάει καλά με την πολιτική στη Γαλλία
Η συγκυρία είναι κρίσιμη, καθώς η χώρα πλησιάζει στις προεδρικές εκλογές του 2027. Η πολιτική συζήτηση μετακινείται από τις κοινωνικές και οικονομικές διεκδικήσεις προς την ασφάλεια και την κρατική εξουσία. Όταν οι τηλεοπτικές εικόνες δείχνουν συγκρούσεις, εμπρησμούς και επιθέσεις, το αρχικό ερώτημα - τι συμβαίνει στα σχολεία; - κινδυνεύει να περάσει σε δεύτερο πλάνο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι κινητοποιήσεις άρχισαν ως "ταραχές". Μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς διαμαρτύρονται για ελλείψεις προσωπικού, υπερπλήρεις τάξεις και ερειπωμένα σχολικά κτίρια. Στις 6 Οκτωβρίου, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, ενώ εκατοντάδες σχολεία είχαν κλείσει ή λειτουργούσαν με προβλήματα. Οι συγκρούσεις αφορούν ένα μέρος των κινητοποιήσεων, όχι το σύνολό τους.
Η ένταση έχει ήδη βαρύ ανθρώπινο κόστος. Ένας 15χρονος έχασε το χέρι του και μέρος του πήχη του στη Λανς, όταν εξερράγη αστυνομική χειροβομβίδα που είχε πιάσει κατά τη διάρκεια επεισοδίων. Το περιστατικό φωτίζει και την άλλη πλευρά της κρίσης: την αστυνομική διαχείριση και την οργή νέων που θεωρούν ότι οι σχολικές τους συνθήκες και οι φτωχότερες συνοικίες τους αντιμετωπίζονται ως δεύτερης κατηγορίας.
Εδώ βρίσκεται το πολιτικό πλεονέκτημα που μπορεί να αποκομίσει η Λεπέν. Η ακροδεξιά μπορεί να εμφανιστεί ως η δύναμη που υπόσχεται τάξη και αυστηρότερες συνέπειες για όσους καταστρέφουν δημόσια περιουσία.
Έτσι, ακόμη κι αν τα αρχικά αιτήματα αφορούν την παιδεία και τις δημόσιες δαπάνες, η πολιτική ατζέντα μπορεί να καταλήξει να περιστρέφεται γύρω από την ασφάλεια.
Η ανάλυση χρειάζεται, ωστόσο, προσοχή: άλλο οι μαθητές που διεκδικούν καλύτερα σχολεία και άλλο όσοι συμμετέχουν σε βίαια επεισόδια. Η σύνδεση της κινητοποίησης με τη ριζοσπαστική Αριστερά έχει επίσης προβληθεί από κυβερνητικές ή υπηρεσιακές πηγές, αλλά αμφισβητείται από την ίδια την Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λικ Μελανσόν.
Δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι το κίνημα οργανώθηκε από ένα κόμμα.
Οι εικόνες της αταξίας μπορεί να αλλάξουν το πολιτικό επίκεντρο: από τις ευθύνες για την κατάσταση των σχολείων στην απαίτηση για αυστηρότερη καταστολή.
Αν συμβεί αυτό, η κρίση θα μπορούσε να ενισχύσει την Εθνική Συσπείρωση. Το αν θα μεταφραστεί πράγματι σε εκλογικό κέρδος για τη Λεπέν, όμως, παραμένει ανοιχτό.
Add comment
Comments