Η μνημειώδης παράσταση της Ηλέκτρας του Σοφοκλή σκηνοθετημένης από τον μεγάλο Έλληνα σκηνοθέτη, Δημήτρη Ροντήρη, σε μία από τις μεταγενέστερες εκδοχές της.

Το μυθιστόρημα του Λαμπεντούζα, "Ο Γατόπαρδος", που γράφτηκε στα μέσα του 20ού αιώνα, έγινε μπεστ σέλερ, έπειτα μια πολύ αξιόγη ταινία  – και τώρα είναι μια πλούσια σειρά του Netflix. Η σαρωτική κατακραυγή των ελαττωμάτων και των υποκρισιών της κοινωνίας εξακολουθεί να είναι αισθητή μέχρι σήμερα.

Ο κινηματογράφος των βιογραφιών δεν είναι κάτι καινούργιο για την τέχνη του κινηματογράφου. Ο κος Σμαραγδης ίσως το παράκανε, εστιάζοντας αποκλειστικά και μονοθεματικά σε αυτές, όμως πρώτος διδάξας υπήρξε το Hollywood. Πλήθος βιογραφιών, σε όλο το εύρος των κοινωνικών δράσεων, από την πολιτική μέχρι τη μουσική.

Πολλοί έκριναν την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, χωρίς να τη δουν. Δεν θα υποπέσουμε στο ίδιο ατόπημα. Έχοντας όμως εικόνα της θεματικής, της συνήθους κινηματογραφικής απεικόνισης του σκηνοθέτη, καθώς και αφηγηματικών στοιχείων του Σμαράγδειου Καποδόστρια, θα επιχειρήσουμε μια ευρύτερη προσέγγιση.

Δεν υπάρχουν εργαζόμενοι καλλιτέχνες στο Pluribus του Vince Gilligan. Η Carol Sturka (Rhea Seehorn), η πρωταγωνίστρια της σειράς, ήταν κάποτε μια επιτυχημένη συγγραφέας ρομαντικών μυθιστορημάτων, αλλά στη συνέχεια ένας ιός άγνωστης προέλευσης σάρωσε τον κόσμο, σκοτώνοντας εκατομμύρια και ενώνοντας τους μολυσμένους επιζώντες του σε ένα είδος ειρηνικού, ενιαίου μυαλού που λειτουργεί σαν κυψέλη.

Το τάβλι είναι μονόπρακτο θεατρικό έργο του Έλληνα θεατρικού συγγραφέα Δημήτρη Κεχαΐδη, που γράφτηκε το 1971 και παραστάθηκε πρώτη φορά το 1972 από το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, σε σκηνοθεσία του ίδιου, και με πρωταγωνιστές τους Νικήτα Τσακίρογλου και Γιάννη Μόρτζο.

Το 1959 πρέπει να ήταν μια από τις σπουδαιότερες, πιο θρυλικές χρονιές στην ιστορία της Jazz. Ήταν η χρονιά που μας χάρισε τρία από τα σπουδαιότερα, πιο καινοτόμα Jazz άλμπουμ που άλλαξαν οριστικά την πορεία της σύγχρονης Jazz και την έβγαλαν από το κέλυφος bebop/hard bop της, και αυτά τα άλμπουμ ήταν το κλασικό modal jazz "Kind of Blue" του Miles Davis, το πρώιμο κλασικό free jazz "The Shape of Jazz to Come" του Ornette Coleman και το αταξινόμητο "Time Out" του Dave Brubeck. Το Time Out ξεκινάει με μια όμορφα τολμηρή και εξερευνητική νότα με το Blue Rondo a la Turk, το διάσημο κλασικό Jazz πειραματισμού με την υπογραφή του χρόνου που θα σας δώσει μια έκρηξη συναισθητικών οραμάτων συνθετικής κυβιστικής τέχνης, όπως αυτή που απεικονίζεται στο εμβληματικό εξώφυλλο τού άλμπουμ.

Γύρω στο 400 π.Χ., δύο θρυλικοί ζωγράφοι, ο Ζεύξις και ο Παρράσιος, αναμετρήθηκαν σε έναν διαγωνισμό για να αποφασίσουν οριστικά ποιος ήταν ο σπουδαιότερος τεχνίτης. Για την συμμετοχή του, ο Ζεύξις ζωγράφισε ένα τσαμπί σταφύλια. Τόσο πειστικό ήταν το λαμπερό τσαμπί, σύμφωνα με τον Ρωμαίο συγγραφέα Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, που τα πουλιά έπεσαν κάτω και προσπάθησαν να τσιμπήσουν την όμορφα στολισμένη απεικόνιση των φρούτων. Έτσι, ο Ζεύξις, βέβαιος για τη νίκη του στο διαγωνισμό, ζήτησε από τον Παρράσιο να μη χρονοτριβεί και να αφαιρέσει το κάλυμμα από τη δική του ζωγραφιά ώστε να φανεί ποιος είναι ο καλύτερος. Ωστόσο, το κάλυμμα δεν ήταν πραγματικό αλλά ήταν η ίδια η ζωγραφιά που είχε δημιουργήσει ο Παρράσιος, ξεγελώντας έτσι τον Ζεύξι, ο οποίος αναγνώρισε την ήττα του, λέγοντας πως ο ίδιος κατάφερε να ξεγελάσει τα πουλιά, αλλά ο Παρράσιος κατάφερε να ξεγελάσει ένα καλλιτέχνη. Το μάθημα που πήραμε; Αν θέλουμε να κερδίσουμε, πρέπει να ξεγελάσουμε τον απατεώνα.

Μια διείσδυση στη νέα πραγματικότητα από μια Βρετανίδα σινεφίλ, που μοιάζει λίγο με ρέκβιεμ για το παρελθόν που χάνεται μαζί με τις αναμνήσεις του.Φταίνε οι εταιρείες, οι συγχωνεύσεις, το streaming; Στο τέλος της ημέρας, εμείς με τις επιλογές μας διαμορφώνουμε το αύριο.

Ενώ πολλοί υποστηρίζουν ότι η "μοντέρνα τέχνη" ξεκίνησε τον 1800, θα μπορούσε όντως να ξεκίνησε με το έργο του Joseph Wright από το Derby, "Ένα πείραμα με πουλί στην αντλία αέρα," σχεδόν έναν αιώνα νωρίτερα;

Λίγοι χαρακτήρες στη λογοτεχνία ή ακόμα και στη ζωή ενσαρκώνουν μια εποχή τόσο πεισματικά όσο ο Jay Gatsby την Εποχή της Jazz. Σχεδόν έναν αιώνα αφότου γεννήθηκε, ο καταδικασμένος ρομαντικός χαρακτήρας του F Scott Fitzgerald, έχει γίνει συντομογραφία για τα παρακμιακά φλερτ, τα σιντριβάνια σαμπάνιας και τα ατελείωτα πάρτι.

Ο γιος του Μάνου Χατζιδάκι απαγόρευσε να γίνει χρήση της μουσικής του πατέρα του σε μια συναυλία της Μποφίλιου και του Χαρούλη. Και εξεγέρθηκαν πολλοί και όχι με κριτήριο την τέχνη. Η κα Μποφίλιου είναι αριστερή και για οτιδήποτε θα έχει την υποστήριξή τους. Ακόμα και αν πει ντουέτο με τον Λευτέρη Πανταζή το "το πε, το πε, ο παπαγάλος."