Η άγρια ​​Τζέσι Μπάκλεϊ και ο σπαρακτικός Κρίστιαν Μπέιλ πρωταγωνιστούν σε μια τολμηρή ταινία "τεράστιας εμβέλειας και φιλοδοξίας" που είναι "γεμάτη εκπλήξεις".

Για αιώνες, πραγματικά πτώματα ενέπνεαν επιστημονικούς εικονογράφους και μεγάλους καλλιτέχνες στη δημιουργία περίπλοκων και όμορφων έργων τέχνης. Αλλά οι ιστορίες πίσω από αυτά τα πτώματα - και ο τρόπος με τον οποίο αποκτήθηκαν - είναι σκοτεινές και φρικιαστικές, όπως αποκαλύπτει μια νέα έκθεση.

Το πρωτοποριακό θρίλερ του Μάρτιν Σκορσέζε γίνεται 50 χρονών αυτή την εβδομάδα. Παραμένει ένα αξιοσημείωτο έργο - αν και η πραγματικά καθοριστική στιγμή του film πιθανότατα δεν είναι αυτή που νομίζετε.

Το "Τζων Γαβριήλ Μπόρκμαν" (1896) είναι ένα από τα τελευταία, αριστουργηματικά δράματα του Νορβηγού συγγραφέα Ερρίκου Ίψεν. Το έργο πραγματεύεται την πτώση ενός πρώην τραπεζίτη, που φυλακίστηκε για υπεξαίρεση λόγω του πάθους του για το χρήμα, εξερευνώντας θέματα καπιταλισμού, ηθικής και κοινωνικής απομόνωσης.

Από τότε που δημοσιεύτηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, η ιστορία της Έμιλι Μπροντέ για τον παθιασμένο έρωτα και την αδίστακτη εκδίκηση έχει γοητεύσει τους θαυμαστές και έχει μπερδέψει τους κριτικούς σε ισόποσο βαθμό.

Πολωνοί μαχητές συλλογίζονται το μέλλον τους στην ταινία του Wajda του 1958, στην οποία το τέλος του πολέμου, αντί να αποτελεί αιτία εορτασμού, σηματοδοτεί μια κρίση ταυτότητας για τη χώρα τους.

Πώς μια χαρισματική αλλά φτωχή Βρετανίδα έγινε ηγέτιδα της προοδευτικής θρησκευτικής αίρεσης γνωστής ως "Shakers" - μεταφέροντάς την στην Αμερική και εμπνέοντας χιλιάδες να την ακολουθήσουν;

Η ταινία "Αμνετ" είναι μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος της Μάγκι Ο'Φάρελ. Αν περιοριστούμε στη θεματική θα λέγαμε ότι γίνεται μια προσπάθεια οργανικής σύνδεσης της τέχνης και των δημιουργημάτων της με τις προσωπικές εμπειρίες ζωής του ίδιου του δημιουργού. Η τέχνη δεν είναι ξεκομμένη από τα προσωπικά βιώματα, απλά βρίσκει τα εναλλακτικά αφηγηματικά μέσα για να τα διηγηθεί. Χωρίς προφανώς θεματικές ταυτοποιήσεις, αλλά σαν μια προβολή του συναισθήματος που προκαλεί στον δημιουργό ίδια η προσωπική του εμπειρία.

Ενενήντα πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία της, η βωβή κωμωδία του Τσάρλι Τσάπλιν, City Lights, αναφέρεται συχνά ως μία από τις σπουδαιότερες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ - και οι τελευταίες στιγμές της είναι το μαγικό κλειδί για τη φήμη της.

Το "Φτώχεια και Ευγένεια" είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα του Εντουάρντο Σκαρπέτα, διασκευασμένο για την οθόνη το 1954 (σε σκηνοθεσία Μάριο Ματόλι, με πρωταγωνιστή τον Τότο) και θέμα αμέτρητων διασκευών και επιτυχημένων θεατρικών παραστάσεων μέχρι σήμερα.

Η μνημειώδης παράσταση της Ηλέκτρας του Σοφοκλή σκηνοθετημένης από τον μεγάλο Έλληνα σκηνοθέτη, Δημήτρη Ροντήρη, σε μία από τις μεταγενέστερες εκδοχές της.

Το μυθιστόρημα του Λαμπεντούζα, "Ο Γατόπαρδος", που γράφτηκε στα μέσα του 20ού αιώνα, έγινε μπεστ σέλερ, έπειτα μια πολύ αξιόγη ταινία  – και τώρα είναι μια πλούσια σειρά του Netflix. Η σαρωτική κατακραυγή των ελαττωμάτων και των υποκρισιών της κοινωνίας εξακολουθεί να είναι αισθητή μέχρι σήμερα.